راهنمای محلی خوزستان

بنزین‌خانه آبادان، نخستین موزه صنعت نفت که برشی از تاریخ این صنعت را بازگو می‌کند

پمپ بنزین تاریخ

آبادان؛ نامی که هنوز هم عطر نفت در کوچه‌هایش پیچیده است. شهر اولین‌هاست؛ جایی که روزگاری پایتخت صنعت نفت ایران بوده و همیشه چند قدم جلوتر از زمان خود حرکت کرده و کانون تجارت در منطقه نیز بوده است. اگرچه گذر زمان و فراز و نشیب‌های تلخ جنگ چهره این شهر را دگرگون کرده، اما امروز به واسطه فعالیت پالایشگاه آبادان و مکانی چون بنزین‌خانه، بر شهرت دیرین خود می‌بالد.

قدم‌به‌قدم در خیابان‌های آبادان گویی سفر به گذشته‌ای پرفراز و نشیب را تجربه می‌کنید و بنزین‌خانه آبادان قلب تپنده شهر بوده است. بنزین‌خانه امروز در قالب یک موزه به بخشی از تاریخ صنعت نفت بدل شده است؛ بنایی باشکوه با دیوارهای آجری و معماری خاص که برشی از دوران نفت را یادآور می‌شود؛ زمانی که نفت سفید و دیگر سوخت‌ها را در هزاران حلب توزیع می‌کرد. بنزین‌خانه سال‌ها در سکوت و فراموشی فرو رفت؛ گویی زمان در دیوارهای آجری‌اش منجمد شده بود. این بنای تاریخی شاهد رنج‌ها و امیدهای مردم آبادان بوده است.

بازسازی این بنا فرصتی شد برای بازگویی داستان نفت و آبادان با رویش دوباره امید و گشایش درهای این بنای فراموش‌شده به عنوان موزه نفت آبادان، فرصت شکوفایی دوباره یافت. این موزه دعوتی است به سفر در زمان؛ به قلب تاریخ و هویت آبادان که تپش‌های تاریخ نفت را در خود دارد.

شهر آبادان شاهد اوج‌گیری و شکوفایی صنعت نفت در کشور بوده و یادگارهایی ارزشمند از این دوران پرافتخار را در خود حفظ کرده است. یکی از این یادگارها، بنزین‌خانه آبادان است؛ اولین پمپ‌بنزین ایران که اکنون با هویتی جدید به عنوان موزه نفت آبادان درهای خود را به روی بازدیدکنندگان گشوده است. بنزین‌خانه دیگر صرفاً یک ساختمان قدیمی و مکانی برای بازدید نیست، بلکه تجربه‌ای است از درک تاریخ و زنده نگه داشتن خاطره شهری که نگین خلیج فارس بوده است.

سوخت در نقطه آغاز

بنزین‌خانه آبادان که در سال ۱۳۱۶ شمسی از سوی شرکت بریتیش پترولیوم ساخته شد، نخستین پمپ‌بنزین ایران بوده است. در آن دوران، آبادان به دلیل موقعیت استراتژیک و نزدیکی به منابع نفت، یکی از مهم‌ترین مراکز توزیع سوخت در کشور شناخته می‌شد. بنزین‌خانه نه‌تنها محل توزیع نفت برای مصارف خانگی و سوخت مورد نیاز خودروها، لنج‌ها و هواپیماها بود، بلکه به عنوان نمادی از تمدن و مدرنیته در شهر شناخته می‌شد. معماری این ساختمان با تلفیث عناصر اروپایی و ایرانی، جلوه خاصی به آن بخشیده بود.

از فراموشی تا احیا

پس از گذشت سال‌ها و با تغییرات گسترده در صنعت نفت، بنزین‌خانه آبادان به‌تدریج از چرخه فعالیت خارج شد و سال‌ها در فراموشی و بی‌توجهی به سر برد. این بنای تاریخی ارزشمند در زمان جنگ هشت‌ساله دفاع مقدس نیز در معرض آسیب‌های جدی قرار داشت و احتمال تخریب آن بسیار زیاد بود. با گذشت زمان و با موافقت وزیر نفت وقت در اواخر سال ۱۳۹۲ مبنی بر راه‌اندازی موزه‌های صنعت نفت در آبادان، پنج نقطه برای احداث موزه انتخاب شد و در سال ۱۳۹۴ طرح احیا و راه‌اندازی بنزین‌خانه آبادان در دستور کار قرار گرفت. با تلاش خستگی‌ناپذیر مسئولان و حمایت‌های مردمی، این طرح با هدف حفظ و مرمت آثار تاریخی و ارزشمند نفت اجرا شد و هم‌زمان شناسایی و گردآوری اشیا و اسناد صنعت نفت در سراسر کشور، به‌ویژه مناطق نفت‌خیز جنوب، آغاز شد.

افتتاح باشکوه و استقبال گسترده

در روز ۲۸ دی‌ماه ۱۳۹۵، شهر آبادان میزبان برگزاری مراسمی رسمی بود؛ مراسمی که در تقویم تاریخ صنعت نفت ایران نیز ثبت شد. آن روز شهر حال‌وهوای ویژه‌ای داشت و موزه بنزین‌خانه آبادان با حضور مقام‌های دولتی، مسئولان صنعت نفت، هنرمندان و مردم خونگرم آبادان، با شکوهی وصف‌ناپذیر افتتاح شد. این مراسم که با استقبال گسترده مردم مواجه بود، نشان داد که مردم آبادان به تاریخ و فرهنگ خود اهمیت زیادی می‌دهند. سخنرانان در این مراسم بر اهمیت حفظ میراث نفتی کشور و معرفی آن به نسل‌های آینده تأکید کردند.

اهداف تأسیس موزه

موزه بنزین‌خانه آبادان با هدف حفظ و نمایش ارزش‌های تاریخی و فرهنگی این مکان، محور اصلی خود را بر آموزش نسل‌های آینده درباره تاریخچه و نقش استراتژیک صنعت نفت در توسعه اقتصادی و اجتماعی ایران قرار داده است. این فضا افزون بر آنکه به بازدیدکنندگان فرصت می‌دهد تا با اسناد، عکس‌ها و وسایل اصیل صنعت نفت آشنا شوند، با فراهم آوردن زیرساخت‌های پژوهشی، کتابخانه و آرشیو دیجیتال، محققان و دانشجویان را نیز در مسیر تحقیق و نوآوری یاری می‌کند.

از سوی دیگر؛ موزه بنزین‌خانه آبادان با ارائه مسیرهای جذاب تور، نمایشگاه‌های تعاملی و برنامه‌های فرهنگی متنوع، به جاذبه‌ای برای گردشگران داخلی و خارجی تبدیل شده و از طریق ایجاد اشتغال در بخش‌های خدماتی، فروشگاه‌های سوغات و صنایع محلی، به اقتصاد منطقه کمک می‌کند. در مجموع، این موزه به عنوان پلی زنده میان گذشته و آینده، آموزش، پژوهش، گردشگری و توسعه اقتصادی را در قالبی یکپارچه و قابل‌دسترس برای همه همگام می‌کند.

معماری موزه؛ تلفیقی از سنت و مدرنیته

طراحی و معماری موزه بنزین‌خانه آبادان بسیار زیبا و چشم‌نواز است. در این موزه تلاش شده تا معماری اصلی بنا حفظ شود و در عین حال امکانات مدرن نیز برای بازدیدکنندگان فراهم گردد. در طراحی موزه از مصالح بومی و مواد اولیه محلی استفاده شده تا بافت تاریخی آبادان محفوظ بماند. این موزه با مساحت یک‌هزار و ۸۵۶ مترمربع از یک ساختمان اصلی و دو ساختمان جانبی تشکیل شده است.

بنزین‌خانه اکنون میزبان مجموعه‌ای بی‌نظیر از آثار، اسناد و اشیای مرتبط با صنعت نفت و تاریخ آبادان است. همچنین در آن می‌توان روزنامه‌ها، مکتوبات، تصاویر و اسناد قدیمی و اسکناس‌های منقش به تصاویر پالایشگاه‌ها و تأسیسات نفتی را مشاهده کرد. با قدم نهادن در این موزه، در فرایند پالایش نفت غرق می‌شوید، نقش نفت را در اقتصاد ایران لمس کرده و زندگی روزمره مردم آبادان در دوران اوج رونق را مجسم می‌کنید. از نمایشگاه‌های تصویری و مستندهایی که قصه‌های فراموش‌شده را زنده می‌کنند تا اشیای تاریخی و دست‌نوشته‌هایی که رد پای تلاشگران صنعت نفت را به نمایش می‌گذارند، هر گوشه‌ای از این موزه دریچه‌ای به گذشته است.

میراثی برای آیندگان

بنزین‌خانه آبادان نه‌تنها یک موزه نفیس و ارزشمند است، بلکه نمادی از تاریخ و فرهنگ غنی آبادان و صنعت نفت ایران به شمار می‌رود. این موزه فرصتی بی‌نظیر برای آشنایی با گذشته و درک اهمیت این صنعت در توسعه کشور فراهم می‌کند. با حمایت‌های مسئولان و همت مردم، این موزه به یکی از مهم‌ترین مراکز فرهنگی و گردشگری خوزستان و ایران تبدیل شده و میراث نفتی کشور را به نسل‌های آینده منتقل می‌کند.

عکس:مرضیه سلیمانی/ ایرنا

کت های دزفول

کت‌های دزفول در دل صخره‌های کنار رودخانه حفر می شوند. درگذشته اغلب برای فرار از گرمای طاقت‌فرسای تابستان مورد استفاده مردم بودهاند.

دیواره‌ کت‌ها ارتفاعی بین دو تا چهار متر داشته و سقف آن‌ها به وسیله سنگ‌های ریز و درشت که به شکل‌ طبیعی زمین می‌باشند، تزیین شده‌اند. مساحت کت‌ها بسته به امکان توسعه و کاربرد آنها از پنج مترمربع شروع شده و تا بیش از ده مترمربع نیز حفر می‌شوند.

با وجودی که استان خوزستان یکی از گرم ترین استان های کشور است اما در شمال این استان و شهرستان دزفول ، عبور رودخانه دز از وسط این شهر، تفریحگاه های متنوعی برای فصول گرم سال فراهم نموده که آن را از سایر شهرهای این استان متمایز می نماید و در فصول گرم سال نیز می تواند علاوه براستفاده مردم این شهر و شهرهای اطراف، مقصد گردشگری سایر هموطنان علاقمند به طبیعت و تفریحات تابستانه باشد، تجربه ای که در نوع خود منحصر به فرد می باشد. یکی از این تفریحات اقامت درحفره های غار مانندی هستند که در کنار ساحل رود دز حفر شده اند و در بین مردم دزفول به کت (kat) مشهور هستند.

کت‌های دزفول در دل صخره‌های کنار رودخانه حفر می شوند. درگذشته اغلب برای فرار از گرمای طاقت‌فرسای تابستان مورد استفاده مردم بودهاند. دیواره‌ کت‌ها ارتفاعی بین دو تا چهار متر داشته و سقف آن‌ها به وسیله سنگ‌های ریز و درشت که به شکل‌ طبیعی زمین می‌باشند، تزیین شده‌اند. مساحت کت‌ها بسته به امکان توسعه و کاربرد آنها از پنج مترمربع شروع شده و تا بیش از صد مترمربع نیز حفر می‌شوند.

در گذشته که وسایل خنک کننده مانند امروز وجود نداشت مردم دزفول برای فرار از گرمای هوا در تابستان و هم چنین استفاده از آب رودخانه دز، شنا کردن در آن و لذت بردن از محیط، این فضاها را در صخره‌های مجاور رودخانه دز ایجاد کرده‌اند و به آن‌ها پناه می‌بردند.

امروزه کت ها همچنان محبوبیت خود را حفظ کرده‌ و به محلی تفریحی با کارکرد گردشگری تبدیل شده‌اند. مردم بسیاری از شهرهای مختلف، به خصوص شهرهای با آب و هوای گرم در تابستان به شهر دزفول آمده و ساعاتی از شبانه‌روز را درون این کت‌ها ودر کنار ساحل زیبای رود دز می‌گذرانند.

شبیه بودن فضای درون کت ها به غار و نزدیکی به رود موجب می شود، اقامت در این کت ها در طول گرمای روز برای مردم بدون استفاده از هیچ گونه وسایل برقی و خنک کننده و برای فرار از زندگی ماشینی ، دلپذیر و لذت بخش باشد. علاوه بر آن در محل‌هایی که عمق رود مناسب است با رعایت نکات ایمنی شنا در رودخانه تفریحی بسیار لذت بخش است. همچنین مجاورت با رود دز فرصت استفاده از قایق سواری و انواع ورزش های آبی دیگر نظیر جت اسکی، ماهی گیری و ... را فراهم می آورد.

علاوه بر فصل تابستان در ایام نوروز نیز این کت‌ها جاذبه‌ی خاصی برای مهمانان نوروزی دارند چرا که در کمتر شهری همچین مجموعه ای کنار رودی زلال چون دز شکل گرفته است به همین سبب استقبال خاصی از آنها می شود.

منبع: خبرگزاری‌میراث‌فرهنگی
عکس: مهدی عاملی

سرای جهانی افضل شوشتر

در خطه جنوب کشور گنجینه‌ پنهانی به نام خوزستان وجود دارد که در دورن خود شهرها و روستاهایی با قدمت تاریخی و کهن پروانده است.

در این استان بناهای تاریخی و باستانی بسیار زیادی وجود دارد که هر کدام از آن‌ها یادگار یکی از دوران حکمرانی فرمانروایان ایرانی است.

شوشتر یکی از شهرهای شمالی خوزستان است که بر اساس گفته‌ تاریخ شناسان داخلی و خارجی آثار باستانی کشف شده در این شهرستان بیش از هفت هزار سال قدمت دارند و این شهر زیبا و تاریخی را به یکی از گنجینه‌های تاریخی کشور تبدیل کرده است.

هر قدمی که در این شهر زیبا و خوش آب وهوا بردارید با انبوهی از خانه‌ها و بناهای تاریخی مواجه می‌شوید که قدمت آن‌ها به دوران هخامنش تا قاجاریه بر می‌گردد.

بناهای سر به فلک کشیده آجری با درب‌های چوبی قدیمی به همراه درکوب‌های زنانه و مردانه دیدگان هر بیننده‌ای را دقایق طولانی به خود جذب می‌کند.

شوشتر را بیشتر به سازه‌های آبی آن که ثبت جهانی شده و از عجایب معماری باستانی ایران نیز محسوب می‌شود می‌شناسند اما در این گزارش به جلوه‌های دیگری از این شهر اسرار آمیز می‌پردازیم.

یکی از بناهای تاریخی این شهر کهن "سراها" هستند که همچنان بخشی از پیکره و هستی بازارهای شوشتر را تشکیل می‌دهند .

کاروان سرای افضل شوشتر یکی از سراهای قدیمی شوشتر است که قدمت آن به دوران قاجاریه برمی‌گردد.

سرای افضل در دوره قاجاریه در حاشیه محله دلدل توسط خاندان افضل ساخته شده است.

خاندان افضل از خانواده‌های معروف و قدیمی شوشتر هستند که شغل آن‌ها تجارت بود و کاروانسرای افضل که بخش از مجموعه افضل است به این خاندان تعلق دارد. آدرس دقیق امروزی این سرای زیبا و تاریخی ضلع غربی خیابان طالقانی کوچه سنگ فرش است.

بنایی زیبا با قامتی استوار که همچون نگین الماس در این شهر خوش آب و هوا می‌درخشد. این بنای تاریخی در گذشته به دلیل مطبوع بودن آب و هوا یکی از مکان‌های مهم برای جمع آوری و توزیع غلات بود که مردم با انباشته کردن غلات خود در این سرا از فاسد شدن غلات جلوگیری می‌کردند.

معماری این بنا بسیار زیبا و با ظرافت خاصی طراحی و ساخته شده به گونه‌ای که معماران سبک آن را جز معماری‌های سنتی دسته بندی کرده‌اند.

این بنا مساحتی بالغ بر هزار متر مربع با یک بخش آجری نوساز در ضلع جنوبی به مساحت ۳۵۰ متر دارد.

بعد از عبور از راهرویی طولانی وارد فضای حیاط می‌شویم، حیاطی نسبتا بزرگی که بنای آن به سبک معماری دوره‌ای ساخته و اتاق‌های آن در سه جهت شمالی، شرقی و غربی بنا شده‌اند در واقع که سبب شده اتاق‌ها از سطح حیاط مرکزی ۵۰ تا ۷۰ سانتی‌متر بالاتر باشد.

جلوی اتاق‌ها ایوان‌هایی به پهنای یک متر و اندی همچون بالکن‌های امروزی محل رفت و آمد و حرکت هستند در واقع معماری داخلی کاروانسرا شامل زیرزمین، همکف و نیم طبقه‌ای در بالای سازه همکف بوده که زیر زمین سرای افضل دارای در دو بخش شبستان و شوادان با یک اتاق و فضایی حجره مانند است و بالای پنجره‌های زیرزمین با استفاده از یک سنک یک تکه به طور خاص و تماشایی تزئین شده و با چرخشی در سرا وجود سازه‌هایی مانند ایوان و تارمه‌ها در بنا به طور معمول و رایج استفاده شده است.

سردر ورودی، سطوح دیوارهای داخلی و ستون‌های آجری با تزئینات شبه مقرنس زیبایی این بنای تاریخی را چند برابر کرده است. سرای افضل جز معدود بناهای تاریخی است که از هرگونه تخریب و دگرگونی مصون مانده است و امروزه مردم این سرای تاریخی را محل تولید و توزیع صنایع دستی شوشتر می‌شناسند به طوری که در این بنای آجری بیش از ۴۰ غرفه فروش و کارگاه صنایع دستی وجود دارد.

کاروان سرای افضل در سال ۱۳۸۱ به شماره ۷۹۴۰ به ثبت ملی رسید؛ این سرا هرسال در ایام نوروز میزبان خیل عظیمی از گردشگران داخلی و خارجی است و در طول سال نیز به علت معماری منحصر به فردی که دارد یکی از پروژه‌های تحقیقاتی دانشجویان هنر و معماریان می باشد.

این سرا و منتخبی از کاروانسراهای ایران در فهرست میراث‌جهانی یونسکو در سال ۱۴۰۱ قرار گرفته است

منبع:تسنیم

خانه( هتل)تاریخی طبیب در شوشتر

خانه (هتل) سنتی طبیب شوشتر از سکونت‌گاه‌های سنتی مردمان شوشتر در دوران قاجار است که در حاشیه محله دلدل و گذر تاریخی سنگ‌فرش بنا شده و یکی از عناصر مجموعه تاریخی افضل محسوب می‌شود.

این اثر فاخر در چهار طبقه (دو طبقه در بالا و دو طبقه در زیرزمین) با تزیینات خاص یکی از زیبا‌ترین عمارت‌های شهرستان شوشتر است.

تزییات به کار رفته در این خانه گچ‌بری، چوب گره‌چینی، جحاری‌های فاخر، آجر و خوون‌چینی است.

خانه طبیب شوشتری در سال ۱۳۹۳ با شماره ۳۱۰۸۶ در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است.

این خانه هتل سنتی امروزه به عنوان هتل سنتی در شوشتر مرمت و باسازی و میزبان گردشگران داخلی و خارجی می باشد.

عکس:ایکنا

پیوند طبیعت و انسان در اندیکا

شهرستان اندیکا با قدمت چهار هزارساله خود و به دلیل داشتن طبیعتی بکر و جذاب و دیدنی‌های تاریخی متعدد، به یکی از مقاصد محبوب گردشگری در کشور تبدیل شده است.

شهرستان اندیکا جزو شهرهای توریستی کشور و یکی از شهرهای قدیمی و بختیاری نشین استان خوزستان است. این شهرستان با قدمت چهار هزارساله خود، مهد تمدن بزرگی چون عیلام باستان بوده و به دلیل داشتن طبیعتی بکر و جذاب و دیدنی‌های تاریخی متعدد، یکی از مقاصد محبوب گردشگری در کشور است.

اندیکا یکی از شهرهای توریستی و دیدنی خوزستان است که در نزدیکی مسجدسلیمان، لالی و ایذه قرار دارد و مرکز آن شهر قلعه خواجه است که تا اهواز، ۲۱۷ کیلومتر فاصله دارد؛ نام اندیکا در گذشته و در زبان بومی نیز اندکو بوده که در زبان لری اندی به معنی شگفتی و کو به معنی کوه است.

اندیکا دارای ۵۹۵ روستا و آبادی، ۶ دهستان و ۲۰۰ اثر تاریخی است. این شهر همچنین به دلیل آب و هوای مطبوع و طبیعت بکری که دارد، به عنوان مقصدی محبوب برای سفر و گردشگری محسوب می‌شود.
شهرستان اندیکا یکی از شهرهای توریستی استان خوزستان با آب و هوای بی‌نظیر و طبیعتی بکر و همچنین جاذبه‌های متنوع است که در سال‌های اخیر توجه بسیاری از گردشگران را به خود جلب کرد. اندیکا با جنگل‌های سرسبز و انبوه، کوه‌های سر به فلک کشیده، رودخانه‌ها و آبشارهای خروشان به عنوان قطب گردشگری در خوزستان شناخته می‌شود و از جمله مشهورترین جاذبه‌های طبیعی آن می‌توان به جنگل‌های بلوط، آبشارها و کوه‌های زاگرس، روستاهای بکر و بسیاری موارد دیگر اشاره کرد.

کاخ آپادنا

«کاخ آپادانا» در شهرستان شوش استان خوزستان و در محدوده مربوط به قلعه شوش قرار گرفته است؛ شوش، یکی از کهن‌ترین شهرهای جهان است.

این کاخ، قصر زمستانی شاهان هخامنشی و کاخ اصلی داریوش یکم بوده که به دستور داریوش کبیر، در شهر باستانی شوش روی آثار و بقایای عیلامی بنا نهاده شد دیوارهای کاخ از خشت و ستون‌های آن از جنس سنگ است

. بخش‌های مهمی از آن در زمان اردشیر اول دچار آتش‌سوزی شد و در زمان اردشیر دوم بازسازی شد.

در نهایت هم حفاری سال‌های ۱۳۱۱ از زیرخاک بیرون آورده شد. و در مهرماه ۱۳۸۰ به عنوان اثر ملی به ثبت رسید

. محوطه‌ی تاریخی شوش که شامل عمارت‌های کاخ شائور، کاخ آپادانا، دروازه شرقی، مسجد جامع شوش، تپه‌های آکروپل، قلعه فرانسوی‌ها و … در سال ۲۰۱۵ میلادی به ثبت جهانی رسیدهاشت.

مجموعه‌ی کاخ آپادانا از اتاق‌ها و تالارهای بسیاری برخوردار بوده که در حال حاضر تنها ۱۱۰ اتاق و تالار آن توسط کاوش‌گران و باستان‌شناسان کشف شده است

عکس:وحید حسینی

زیگورات چغازنبیل

حوطه میراث جهانی چغازنبیل شهری آیینی بوده که در حال حاضر بزرگ‌ترین اثر معماری شناخته شده از تمدن ایلام میانه است. این اثر در قرن ۱۳ قبل از میلاد به دستور پادشاه مقتدر این سلسله، اونتاش نپیریشا ساخته شده و به خدایان بزرگ ایلامی، نپیریشا و اینشوشیناک به صورت وقف اهدا می‌شود.

«زیگورات چغازنبیل» یکی از آثار به جای مانده از تمدن ایلام است که در کنار شهر شوش، هزاران سال ایستاده است. در فاصله سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۴۰ میلادی با توجه به فعالیت‌های گسترده شرکت‌های نفتی خارجی در منطقه و بررسی‌های زمین‌شناسی که از سوی کارشناسان این شرکت‌ها صورت می‌گرفته یکی از کارشناسان شرکت نفت در محوطه چغازنبیل، آجرنوشت‌هایی می‌یابد و آن را به هیئت باستان‌شناسی مستقر در شوش به سرپرستی دومکنم تحویل می‌دهد.
خواندن این آجرنوشته امکان شناخت یکی از شهر‌های ایلامی به نام دوراونتاش را فراهم می‌کند. پس از دومکنم، گیرشمن، باستان‌شناس فرانسوی حفاری‌های چغازنبیل را ادامه می‌دهد. از سال ۱۳۷۸ خورشیدی، کاوش‌ها و مطالعات باستان‌شناسی این محوطه به سرپرستی دکتر بهزاد مفیدی ادامه یافت.
باستان‌شناسان برای این مجموعه تاریخی، عملکرد دفاعی قائل نشده‌اند. ذیقورت با تشدید روی حروف «ق و ر» کلمه‌ای اکدی است. در ایران تلفظ این کلمه از گزارش‌های گیرشمن گرفته شده و عموماً زیگورات نوشته شده و به معنای بلند و برافراشته ساختن است. با نزدیک شدن به نوروز، فصل سفر و گردشگری در ایران، مسئولان و مدیران سایت‌های تاریخی و فرهنگی کشور در تلاش هستند تا با بهبود خدمات و امکانات، تجربه بهتری را برای گردشگران داخلی و خارجی فراهم کنند.
در این راستا، مدیر پایگاه میراث جهانی چغازنبیل و هفت‌تپه از نصب دکل موقت مخابراتی همراه اول در محوطه باستانی چغازنبیل خبر داد. این اقدام با هدف تقویت اینترنت و بهبود ارتباطات مخابراتی برای گردشگران نوروزی انجام شده است. مدیر پایگاه میراث جهانی چغازنبیل و هفت‌تپه، می‌گوید: «با همکاری اداره مخابرات شهرستان شوش، یک دستگاه تقویت‌کننده آنتن همراه اول در محوطه چغازنبیل نصب شده است. این اقدام با رعایت مسائل حفاظتی و با هدف بهینه‌سازی خدمات‌رسانی به گردشگران انجام شده است.»
عاطفه رشنویی با اشاره به اهمیت دسترسی به اینترنت در دنیای امروز ادامه می‌دهد: «امروزه دستیابی همزمان به اطلاعات تحت وب و اشتراک‌گذاری تصاویر با دوستان و آشنایان از مهم‌ترین تفریحات گردشگران در سفر به مکان‌های تاریخی محسوب می‌شود. نصب‌و‌راه‌اندازی این دکل با هدف افزایش پهنای باند و ظرفیت شبکه ارتباطات مخابراتی در راستای ارائه خدمات مطلوب و با کیفیت به گردشگران نوروزی و پایداری ارتباطات در محوطه تاریخی چغازنبیل بوده است.»
وی با تأکید بر نقش مؤثر طرح‌های مخابراتی در ارائه خدمات به گردشگران تصریح می‌کند: «تهیه بستر و ایجاد زیرساخت‌های مخابراتی و اینترنت از اهداف اصلی پایگاه میراث‌جهانی چغازنبیل و هفت‌تپه است. این اقدامات نه تنها رضایت گردشگران را به همراه دارد، بلکه به معرفی بهتر این سایت تاریخی به جهانیان کمک می‌کند.»
چغازنبیل، یکی از باشکوه‌ترین آثار تاریخی ایران و جهان، در استان خوزستان واقع شده است. این محوطه باستانی که در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده، بازمانده شهر دوراونتاش، پایتخت ایلام باستان، است. زیگورات چغازنبیل به عنوان یکی از نخستین نمونه‌های معماری مذهبی در جهان، هر ساله هزاران گردشگر را به خود جذب می‌کند.

با توجه به اهمیت این سایت تاریخی، ارائه خدمات مناسب به بازدیدکنندگان از اولویت‌های مسئولان این پایگاه است.

منبع: روزنامه جوان

موزه جنگ و دفاع‌مقدس خرمشهر

ساختمان مرکز فرهنگی دفاع‌مقدس خرمشهر در سال ۱۳۰۹ ساخته و تا پایان جنگ ایران و عراق به عنوان بخش اداری شرکت نفت کاربری داشته است. این ساختمان در اواخر مهرماه ۱۳۵۹ به اشغال نیروهای دشمن درآمد و در دوران هشت سال جنگ تحمیلی به عنوان محل دیدبانی نیروهای عراقی مورد استفاده واقع شد.

نمای ظاهری ساختمان، موشک‌خورده و بازگوکننده ویرانی‌های حاصل از جنگ است. تنها گوشه‌ای از فضای داخلی این ساختمان در سال ۱۳۷۵ بازسازی و به عنوان مرکز فرهنگی دفاع‌مقدس افتتاح شد. یکی از موارد جالب توجه در این موزه، دیوارنویسی‌های اشغالگران عراقی با جمله «آمده‌ایم تا بمانیم» است که در مدت استقرار از خود به جای گذارده‌اند.

این موزه دارای چهار سالن مقاومت، اشغال، آزادسازی و بازسازی خرمشهر و همچنین آثار به‌جامانده از سرداران شهید حماسه مقاومت خرمشهر نظیر سیدمحمدعلی جهان‌آرا، عبدالرضا موسوی از فرماندهان سپاه خرمشهر و دیگر شهدای ارتش و سپاه و نیز ادوات نظامی آن دوران است.

این مکان دارای کتابخانه تخصصی دفاع‌مقدس، سالن نمایش فیلم و آرامگاه سه شهید گمنام (دفن‌شده در سال ۱۳۸۵) است. در این موزه، آثار در قالب موسیقی، فیلم، عکس، ماکت، تندیس و غیره به نمایش درآمده است و هر بخش آن بازگوکننده گوشه‌هایی از حماسه دوران جنگ است. باتوجه به حضور راهیان نور در خرمشهر، این مکان یکی از جاذبه‌های گردشگری دفاع‌مقدس در ایران به شمار می‌رود

عطیش به روایت تصویر

روستای عطیش کارون ، یکی از روستاهای گردشگری شهرستان کارون در استان خوزستان می باشد. این روستا بدلیل تالاب عطیش ، از جاذبه‌های طبیعی و اکوتوریسم خوزستان محسوب می‌شود. روستای عطیش آخرین روستا از بخش سویسه شهرستان کارون می‌باشد. امرار معاش اکثر ساکنین روستا ماهیگیری است. تالاب محلی روستای عطیش که به تالاب شادگان متصل است نیز از مراکز پرورش ماهی در این شهرستان است و هنر توردوزی، حصیربافی و ساخت وسایل سنتی شکار و ماهی گیری همچنان در این روستا دایر است

عکس _ رها نوروزی/هدیه محسنی راد

آرامگاه یعقوب لیث صفاری

آرامگاه یعقوب لیث صفاری که از مکان‌های دیدنی دزفول به شمار می‌رود، با گنبد مخروطی شکل دندانه‌دار در قسمت شمال‌شرقی روستای شاه‌آباد، در ۱۰ کیلومتری جاده دزفول به شوشتر در استان خوزستان، در میان یکی از مهم‌ترین محوطه‌های تاریخی ایران یعنی خرابه‌های شهر جندی شاپور قرار دارد، وجود گورستانی با سنگ قبرهای باستانی در اطراف مقبره گواهی بر قدمت این اثر دارد. گنبد مخروطی شکل آرامگاه از بهترین نوع گنبدهای مخروطی واقع در خوزستان است. جلال و زیبایی نمای گنبد از دور کاملا جلوه‌گر این است که روزی این بقعه برای شخصی بزرگ بنا شده است. بنای آرامگاه از یک ورودی برخوردار است و سطح داخلی آرامگاه را از سطح بیرونی آن جدا می‌کند. سازه اصلی بنا خشت خام است و نقوش برجسته و ملات گچ و خاک دارد. آرامگاه یعقوب لیث صفاری چندین بار بازسازی شده و بنای آن متعلق به دوران سلجوقیان تا قاجاریان می‌باشد. در واقع قدیمی‌ترین قسمت‌های آن متعلق به دوران سلجوقیان است.

عکس: امین نظری- محمدمهدی عاملی/ایسنا

ابادان؛ شهری که هنوز بوی نفت، صدای لنج و خاطره‌ی مقاومت می‌دهد

جنوب ایران، جایی که نخل‌ها در باد خم نمی‌شوند و لنجها هر صبح با امید پهلو می‌گیرند، آبادان ایستاده است؛ شهری که جنگ را تاب آورد، نفت را نفس کشید و خاطره را در کوچه‌هایش نگه داشت. از موزه‌های خاموش تا خیابان‌های زنده، از دیوارهای زخمی تا غروب‌های ساحلی، آبادان نه فقط یک شهر، که یک روایت زنده از تاریخ، هویت و ایستادگی‌ست.

عکاس: مرضیه بهبهانی

پس از یک سال وقفه بازدید میدانی برای شروع مجدد پروژه مسیر گردشگری دسترس پذیر شوشتر، آغاز شد.

به گزارش رسانه تخصصی گردشگری وفرهنگی خوزستان روز یکشنبه ۲۷ مهر ۱۴۰۴ با حضور علی خرازی راهنمای بین المللی گردشگری و عضو شبکه گردشگری دسترس پذیر اروپا ENAT و با همراهی ابوالفضل مهدی پور راهنمای گردشگری شهر شوشتر، بازدید میدانی از جاذبه های گردشگری شهر شهر شوشتر و همچنین شرایط خیابان ها و کوچه های این شهر برای برنامه مسیر گردشگری دسترس پذیر شوشتر انجام شد.

در این بازدید که با برگزاری جلسه همفکری با حضور کارشناسان پایگاه سازه های آبی شوشتر آغاز شد، شرایط سازه های آبی و نقاط مثبت و منفی آن برای ایجاد زیرساخت مناسب دسترس پذیر، مورد بررسی قرار گرفت.

همچنین از شرایط مسیر های پیاده رو در خیابان های شوشتر، خانه مرعشی، خانه مقدم، اقامتگاه سنتی طبیب و خانه تاریخی مستوفیو سایر بخش ها نیز بازدید شد.
علی خرازی درباره این برنامه عنوان کرد: پس از پیشنهاد مدیرکل محترم گردشگری داخلی کشور مبنی بر ایجاد مسیر گردشگری دسترس پذیر به اینجانب در نمایشگاه بین المللی گردشگری کشور در سال ۱۴۰۲، سال گذشته بازدید های میدانی در شوشتر انجام شد که به واسطه های پاره ای از مشکلات اداری اجرای این پروژه با وقفه روبرو شد.
وی افزود: با حضور خانم قریب به عنوان معاون گردشگری استان و برگزاری جلسه با ایشان و نیز با مشورت با جناب دکتر حسین زاده مدیر محترم پایگاه جهانی سازه های آبی تاریخی شوشتر بازدید از مسیر. دوباره آغاز شده و سعی بر این است که به سرعت پیش رویم تا وقفه ایجاد شده جبران شود.
علی خرازی که دبیر انجمن صنفی راهنمایان گردشگری استان خوزستان نیز می باشد در مورد شرایط موجود در شهر شوشتر برای برنامه های دسترس پذیر عنوان کرد: وضعیت پیاده رو ها در خیابان های اصلی در شرایط به نسبت خوبی قرار دارد. البته در مسیر پیاده رو خطاهایی وجود دارد که به راحتی قابل رفع می باشند.
در زمان اجرای پاراتور نابینایان در شهر شوشتر یک سری امکانات و زیرساخت ها مانند ایجاد رمپ در اقامتگاه طبیب، نصب تابلوهای بریل، بروشورهای بریل و ... ایجاد شد که تا حدود زیادی کار را پیش برده است که نیاز به روزرسانی دارند ولی اکنون لازم است زیرساخت‌ها برای تمامی زیرمجموعه های دسترس پذیر (ناشنوایان, معلولین خرکتی، افراد سالمند و ...) تعریف شوند که نقاط مثبت و منفی در محوطه های مورد نظر و در مسیر میان آنها در بازدید امروز شناسایی شد.
علی خرازی با قدردانی از همکاران در شهر شوشتر برای همراهی در این بازدید گفت: به لطف خدا با حضور دوستان خوب ما در شهر شوشتر، می توانیم این پروژه را به خوبی اجرایی کنیم و بر مشکلات غلبه کنیم. لازم است که با ایجاد زیرساخت‌های دسترس پذیر به سمت گردشگری فراگیر پیش رویم تا همه افراد فارغ از هر نوع محدودیت در کنار هم سفر کنند تا بتوانیم به اهداف تحویل پایدار دست یابیم
علی خرازی آموزش را مهمترین موضوع در این فرایند عنوان کرد و افزود: همانند برنامه های پیشین آموزش بخش های خدمات گردشگری و آشناسازی مردم جامعه با موضوع گردشگری دسترس پذیر جزو اصلی ترین اهداف می باشند.
علی خرازی درباره مسیر گردشگری دسترس پذیر در سایر شهرهای استان گفت: برنامه‌هایی در حال پیگیری است که می توان به پروژه موزه باستان شناسی ایذه اشاره کنیم. بازدید های میدانی این موزه انجام شده و مدیریت محترم موزه پیگیر مسایل آن است تا پروژه را آغاز کنیم. همچنین موزه هفت تپه و پایگاه جهانی چغازنبیل که تجربه پارتورهای نابینایان توسط تیم راهنمایان انجمن صنفی راهنمایان گردشگری استان خوزستان را درسال های گذشته داشته که برای این برنامه ها امکاناتی نظیر بروشور اطلاعات چغازنبیل، ماکت آثار موزه و ... مهیا شده بود، پتانسیل بالایی در این زمینه دارد و جلساتی با مدیر محترم پایگاه چغازنبیل نیز برگزار شده است
همچنین برنامه هایی برای موزه شوش، منطقه اروند و یادمان شلمچه آماده شده و صحبت های اولیه نیز انجام شده و بزودی بازدید میدانی آنها نیز صورت می گیرد.
عضو شبکه گردشگری دسترس پذیر اروپا بر رعایت اصول استاندارد تاکید کرد و گفت: علیرغم تدوین شیوه نامه استاندارد سازی گردشگری دسترس پذیر، این شیوه نامه در بسیاری موارد به درستی رعایت نمی شود و خیلی از بخش ها به یک بروشور بریل یا یک رمپ بسنده می کنند که یک ضعف بسیار بزرگ است.

«کول‌فرح»؛ فریاد خاموش تاریخ از دل ایذه

تنگه‌ای تاریخی «کول‌فرح» در ۷ کیلومتری شهر ایذه در روستایی به همین نام قرار دارد. واژه‌ی «کول» به معنای دره و «فرح» به معنای شادی است.

سنگ‌نگاره‌های «کول‌فرح» نقش‌برجسته‌هایی باستانی هستند که بر روی آن‌ها نوشته‌هایی به زبان عیلامی حک شده است.

این مجموعه شامل شش بخش اصلی است که هرکدام به موضوعی خاص می‌پردازد.

با وجود گذر هزاران سال، این آثار ارزشمند هنوز نقش و هویت خود را حفظ کرده‌اند.

در گذشته، مردمانی که تصمیم‌های مهم در پیش داشتند، به این دره می‌آمدند؛ زیرا باور داشتند کول‌فرح برایشان شادی و خوش‌اقبالی به همراه می‌آورد.

به همین دلیل، بسیاری از سنگ‌نگاره‌های مذهبی آن دوران در همین تنگه ایجاد شده‌اند.بر روی این سنگ‌ها، نوشته‌ها و نقوش گوناگونی دیده می‌شود؛ برخی از آن‌ها پیکره‌های انسانی و برخی دیگر نمادهای آیینی هستند.

دلیل اینکه کول‌فرح را پرستشگاه می‌دانند این است که یکی از خدایان عیلامی به نام نارسینا در این محل پرستش می‌شده و در نظر مردم جایگاهی مقدس داشته است.تمامی نقش‌برجسته‌های این منطقه به دوران عیلامیان و ساسانیان بازمی‌گردد و از مهم‌ترین آثار تاریخی استان خوزستان به شمار می‌رود. این مجموعه در ۱۵ دی‌ماه سال ۱۳۱۰ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.با این حال، کول‌فرح امروزه با خطر نابودی روبه‌رو است.

نگهداری‌های غیراصولی در گذشته، رسیدگی دیرهنگام نهادهای میراث فرهنگی، فرسایش طبیعی ناشی از بارندگی‌های فصلی، یادگاری‌نویسی و آسیب‌ رسانی برخی بازدیدکنندگان، و همچنین وجود زمین‌های شخصی در اطراف و داخل محوطه، همگی از عواملی هستند که موجب شده‌اند این پرستشگاه تاریخی با سرعت بیشتری نسبت به گذشته در معرض تخریب و زوال قرار گیرد.

عکس:علی معرف/ایرنا

نشست تخصصی گردشگری حیات‌وحش با محوریت پرنده‌نگری خوزستان

همزمان با هفته گردشگری، نمایشگاه عکس و نشست تخصصی گردشگری حیات‌وحش با محوریت پرنده‌نگری برای راهنمایان و فعالان طبیعت‌گردی در اهواز برگزار شد.

عکس _ ابراهیم جرفی

*سایه‌ی غروب در قلب آبادان؛ روایت تصویری از زندگی، نگاه و نفس‌های آخر روز*

در واپسین ساعات روز، آبادان زیرسایه‌ی غروب،چهره‌ای تازه به خود می‌گیرد؛ نخل‌هایی که درنورکمرنگ خورشید ایستاده‌اند، مرغابی‌هایی که بر سطح آرام رودخانه شناورند، ماهیگیرانی که تورشان را در آب رها می‌کنند، لنج‌هایی که به اسکله نزدیک می‌شوند، و دوچرخه‌سواری که در حاشیه‌ی نور رکاب می‌زند. در میانه‌ی این همه حرکت و مکث، عکاسی ایستاده تا لحظه‌ها را ثبت کند. این گزارش تصویری، تماشای زندگی‌ست در سایه‌ی نور و غروب؛ در قلب آرام ولی تپنده‌ی آبادان. تماشای سکوتی دل‌چسب و پرمعنا از شهری که هنوز هم نفس می‌کشد، می‌جوشد و با غروبش، قصه‌ای تازه روایت می‌کند

عکاس: مرضیه بهبهانی

فستیوال بزرگ آبی تابستانی شوشتر برگزار شد

فیستیوال بزرگ آبی تابستانی شوشتر با هدف القای فرهنگ و آداب و رسوم سنتی کهن شهر شوشتر در کنار اثر باستانی بند میزان شوشتر برگزارشد

نشاط اجتماعی یکی از مهمترین اولویت‌های زندگی است، نشاط اجتماعی امید به زندگی را افزایش می‌دهد و یکی از مولفه‌های اصلی رفاه و جزو مهمترین شاخصه‌های توسعه به شمار می‌رود و همچنین نقش بسیار مهمی در سلامت و پویایی اجتماعی و ایجاد آرامش به وجود خواهد آورد.

بر همین اساس فستیوال بزرگ آب تابستانی شوشتر با هدف نشاط اجتماعی با استقبال بی‌نظیر و پرشور شهروندان شوشتر و گردشگرانی از سراسر استان خوزستان مواجه و لحظات شاد و خاطر انگیزی را برای مردم ثبت و ضبط کرد.

در این فستیوال بزرگ برنامه‌های متنوع نظیر مسابقه شیرجه ...سرو غذاها و نوشیدنی های محلی ..موسیقی محلی ...ورزش های آبی ...آیین سنتی ختمی زنون (ختمی: برگ درخت سدر که در گذشته به عنوان مواد شوینده کاربرد داشته است) برگزار شد.

با برگزاری این نمونه فستیوال ها، میتوان فرهنگ و سنت‌های بومی را زنده نگه داشت و آن‌ها را به‌عنوان بخشی از میراث ارزشمند ایرانی به آیندگان منتقل کرد و به رونق اقتصاد محلی، ایجاد فرصت‌های شغلی و جذب گردشگران بیشتر منجر شود.

این فستیوال با حمایت مالی بخش خصوصی و جمعی از دوستداران میراث فرهنگی و با مشارکت هنرمندان و فعالان فرهنگی اجرا شد.

قابل ذکر است تا کنون سه فستیوال بزرگ آبی تابستانی در شوشتر برگزار شده است .

پ.ن: وجود رودخانه کارون و شاخه های جدا شده ازآن شطیط و گرگر در شوشتر ظرفیتی خدادای است که میتوان در فصول گرم که استان خوزستان گردشگر پذیر نیست با توسعه زیر ساخت سواحل و آموزش های تفریحات آبی آنها استفاده کرد و به عنوان یک برند در ظرفیت گردشگری آبی کشور به آن اشاره کرد . به طوری که در تمام فصول سال از آن استفاده کرد.

گزارش ابوالفضل مهدی پور

با سپاس فراوان از حسین زرگران
عکس: سجاد موسی زاده..رضا حاجی زاده

کارگاه‌های بافت‌گردی و شوشترشناسی برگزار شد

کارگاه‌های بافت‌گردی و شوشترشناسی به‌منظور شناخت بهتر گردشگران از بناهای تاریخی و آداب و رسوم به همت جمعی از دوستداران میراث فرهنگی و فعالان گردشگری شوشتر برگزار شد.

به گزارش میراث آریا، ابوالفضل مهدی‌پور با بیان اینکه در این کارگاه هر هفته بخشی از بافت یا اثری تاریخی مورد بازدید قرار می‌گیرد، تصریح کرد: یکی از موثرترین راه‌ها برای جلوگیری از تخریب آثار تاریخی برگزاری تورهای بافت‌گردی و معرفی و شناساندن این میراث ارزشمند است.

دوستدار میراث فرهنگی افزود: طرح کارگاه‌های شوشترشناسی به‌منظور دانش‌افزایی و ارتقای آگاهی عموم مردم از میراث گذشتگان و پیشینه تاریخ و تمدن و فرهنگ ‌و آداب و رسوم شوشتر اجرا می‌شود.

او گفت: در این کارگاه‌ها کارشناسان میراث فرهنگی و فعالان گردشگری شوشتر توضیحاتی درمورد بناها و آثار تاریخی و نیز آداب و رسوم به زبان ساده ارائه می‌کنند و به بحث و گفت‌وگو می‌پردازند.

مهدی پور ادامه داد: در این کارگاه‌ها علاوه بر توضیحات به نقش ارزشمند بناها و بافت‌گردی برای رونق گردشگری و نیز حضور سرمایه‌گذاران در بخش میراث فرهنگی و گردشگری بحث و تبادل نظر می‌شود و اهالی و پیشکسوتان به روایت خاطره و تجربه درمورد آداب و رسوم خود در بافت تاریخی می‌پردازند.

این فعال میراث فرهنگی با بیان اینکه شهرهایی مانند شوشتر دارای ارزش تاریخی هستند؛ ارزشی که شامل عناصر معماری هنری و فرهنگی است و به همین علت است که بافت تاریخی به‌عنوان میراثی گران‌بها و باارزش در کنار بافت جدید به شمار می‌آید، خاطرنشان کرد: این میراث گران‌بها می‌تواند در زمینه توسعه آینده شهر به‌ویژه از لحاظ گردشگری و جذب گردشگر دارای اهمیت فراوان باشد.

او افزود: بافت‌های تاریخی نه تنها میراث ملموس هستند بلکه به عنوان اسناد زنده‌ای از تمدن‌های گذشته اطلاعات ارزشمندی را به نمایش می‌گذارند.

این دوستدار میراث فرهنگی و گردشگری همچنین با اشاره به اینکه بافت‌های شهری با ترکیب معماری تاریخی و مدرن نشانگر پیوندی عمیق بین خلاقیت بشری و طبیعت است، گفت: جاذبه‌های گردشگری به‌خصوص بافت قدیمی شهرها به عنوان اصلی‌ترین عوامل جذب گردشگر محسوب می‌شوند.

مهدی پور با بیان اینکه امروزه اهمیت زیادی به بافت‌های تاریخی داده می‌شود و معرفی این جاذبه‌ها می‌تواند نقش مهمی در این راستا داشته باشد، یادآوری کرد: بافت تاریخی شوشتر را می‌توان جزو یکی از مهمترین جاذبه‌های شهری در کشور به شمار آورد که جاذبه‌های زیادی از دوران مختلف را در خود جای داده است.

به گفته او، محله‌های این شهر در دل خود جاذبه‌های بسیاری دارند و هنوز بسیاری از آن‌ها ناشناخته مانده و می‌توان براساس مسیرهای گردشگری آن‌ها را معرفی کرد.

این فعال میراث فرهنگی و گردشگری با بیان اینکه بافت متراکم شهری، کوچه‌های میراثی شوشتر و ساختارها و سازه‌های این شهر را به موزه‌ای زنده تبدیل کرده است، اظهار کرد: کهن‌شهر شوشتر با برخورداری از پتانسیل‌های فراوان از جمله بناهای آبی و تاریخی، اماکن مذهبی و زیارتگاه‌ها، طبیعت بکر و زیبا و بافت تاریخی باارزش شامل عناصری همچون خانه‌های تاریخی، سراها، ساباط‌ها، بافت سنتی و... همواره مورد توجه گردشگران داخلی و خارجی و علاقه‌مندان و اندیشمندان بوده است.

به باور مهدی پور، آشنایی عموم مردم به‌خصوص کودکان و نوجوانان با جاذبه‌های تاریخی و گردشگری و بافت سنتی و آداب و رسوم باعث تقویت حس مسئولیت‌پذیری جامعه در حفظ و نگهداری میراث فرهنگی شده و از ظهور پدیده وندالیسم و تخریب آثار تاریخی پیشگیری می‌کند و نیز موجب احیای آداب و رسوم سنتی می‌شود

پلاژ سد مارون بهبهان

مجموعه تفریحی ، ورزشی و گردشگری پلاژ سد مارون با وسعت حدود ۱۳ هکتار در ۲۴ کیلومتری شهرستان بهبهان کنار دریاچه زیبای سد مارون واقع شده است.
این مجموعه دارای فضای سبز زیبا و گونه های گیاهی متنوع است که چشم اندازی زیبا را به وجود آورده. این ویلاها دارای تجهیزات کامل از قبیل سرویس خواب ، مبلمان ، میز نهارخوری ، سیستم خنک کننده و تهویه هوا ، شبکه های استانی تلویزیون و آشپزخانه می باشد.
دریاچه سد مارون یکی از زیباترین دریاچه‌های ایران است که در کنار آن پلاژی تفریحی در بهبهان برای رفاه و استفاده گردشگران با امکانات فوق‌ العاده ساخته شده است. این دریاچه از کوه‌های زاگرس سرچشمه می‌گیرد.

پوشش گیاهی فراگیر پلاژ سد مارون بهبهان از چمن و گونه‌های مختلف گیاهی بومی تشکیل شده و امکانات تفریحی مختلفی مانند پیست دوچرخه‌سواری و موتور چهارچرخ، زمین بازی مینی‌فوتبال، بدمینتون، گشت دریاچه با اتوبوس مخصوص در فضای آن فراهم شده است.
علاوه بر این، پارک مخصوص بازی کودکان در آن احداث شده است

پلاژ سد مارون در استان خوزستان و پنج کیلومتر بعد از سد مخزنی مارون اطراف شهرستان بهبهان واقع شده است.

عکس:میراث آریا/سپیده سلمان وندی

زیگورات چغارنبیل ...شکوه یک اثر باستانی

زیگورات دوراونتاش (آشوری: Dūr Untaš؛ ایلامی: Āl Untaš dNapiriša) که بیشتر با نام چُغازَنبیل شناخته می‌شود، نیایشگاهی باستانی است که حدود ۱۲۵۰ پیش از میلاد در تمدن ایلام ساخته شد. این زیگورات، بنای مرکزی محوطه باستانی به‌جای مانده از مجموعه‌ی ایلامی دوراونتاش است که نزدیک شوش در استان خوزستان قرار گرفته. چغازنبیل در سال ۱۹۷۹ میلادی به عنوان اولین اثر تاریخی از ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو جای گرفت و معماری منحصر به فرد آن، در کنار زیگورات‌های کشف شده در میاندورود، برای باستان‌شناسان و علاقه‌مندان به تاریخ و میراث فرهنگی جهانی شناخته شده است.

محوطه تاریخی چغازنبیل شهری باستانی است که در قرن سیزده پیش از میلاد توسط پادشاه عیلامی ها بنا شد. این شهر از قسمت های مختلفی چون زیگورات، حصارها، دروازه ها، معابد، خانه های مسکونی، کاخ ها و سازه ی دفع آب تشکیل شده است و سه حصار بیرونی، میانی و درونی دارد. بخش مقدس شهر، زیگورات (کلمه ای اکدی که در بین النهرین و ایلام برای معابد چند طبقه ای استفاده می شده است)، نیایشگاهی باستانی است که بر روی تپه ای خاکی و در ساحل رودخانه ی دِز واقع شده است.

زیگورات چغازنبیل، نخستین ساختمان مذهبی ایران، در پنج طبقه و ارتفاع ۵۲ متر ساخته شده بود که اکنون تنها دو طبقه و نیم با ارتفاع ۲۵ متر از آن باقی مانده است. طبقه ی پنجم مرتفع ترین طبقه محسوب می شد و تنها کاهن ها و خانواده ی شاهی اجازه ی ورود به آن طبقه را داشتند، این طبقه جایگاه قراردادن خدای شهر شوش نیز به شمار می رفت.

این بنا با خشت و آجر ساخته شد و هدیه ی مردم شهر به دو تن از خدایان بزرگ عیلامی بود. بر روی دیوارهای معبد آجرهایی به خط میخی دیده می شود که همگی دارای متنی یکسان و بیانگر نام پادشاه و هدف او از ساخت این معبد است.

عکس: ایرنا /علی معرف

دهکده تفریحی توریستی"زراس

روستای"زراس" ایذه خوزستان با توجه به طبیعت سبز و جنگلی، دریاچه‌ای کم نظیر و کوهستان‌های اطرافش جاذبه‌های گردشگری فراوانی را در خود جای داده است. پوشش گیاهی این منطقه سبب شده تا گونه‌های جانوری مختلفی، چون گرگ، روباه، شغال، کبک و بز کوهی، سنجاب ایرانی در این منطقه رویت شوند. دریاچه سد کارون (۳)، کوه‌های مرتفع منگشت، درختان بلوط، گردو، انار و انجیر، گل‌های شقایق، نرگس، کتیرا و…، اشکفت سلیمان، گورستان یا زیارتگاه شیر‌های سنگی شهسوار، کتیبه‌های سنگی کول فرح، قلعه تل (مرکز سرزمین بختیاری در دوره قاجار)، دشت سوسن، پل بلوطک، آبشار شیوند، پارک جنگلی بلوط بلند، تنگه قاسمی، بخشی از جاذبه‌های طبیعی و تاریخی این منطقه است.

کوهنوردی، تفریح‌های آبی، قایق‌سواری، اسکله تفریحی، موزه حیات وحش، ماهیگیری، دوچرخه‌سواری، اسب سواری، بومگردی، بازدید از بنا‌های تاریخی، نمایشگاه گل و گیاه از تفریح‌های در دسترس گردشگران است. این دهکده گردشگری دارای سوییت‌های اجاره‌ای کنار دریاچه، ویلا‌های مجهز و هتل چهار ستاره است.

عکاس : محمد بن رشیدی|