راهنمای محلی خوزستان

**کارگاه آشنایی با خط تجاری و تخصصی سیاق در شوشتر

کارگاه آشنایی با خط تجاری و تخصصی سیاق با حضور جمعی از علاقه مندان در خانه تاریخی مستوفی شوشتر برگزار شد.
در این کارگاه که به همت اداره میراث فرهنگی گردشگری و صنایع دستی شوشتر ومدیریت خانه مستوفی شوشتر برگزار شد علاقه مندان با خط و تاریخچه و نحوه نگارش خط سیاق آشنا شدند
در ابتدای کارگاه مهندس چهارمحالی پژوهشگر و کارشناس میراث فرهنگی اشاره ای به تاریخ خط سیاق و دوران تاریخی آن پرداختند.
همچنین مهندس نجار آسیابانی رییس اداره میراث فرهنگی گردشگری صنایع دستی شوشترضمن تشکر از حضور علاقه مندان،به احیای آیین و سنت های شوشتر برای آگاهی نسل آینده اشاره کرد

در ادامه با حضور استاد محمدی زاده از آخرین بازماندگان خط سیاق روش های نگارش و حساب آن آموزش داده شد

در این کارگاه به پاس سالها تلاش استاد محمدی زاده در حفظ و آموزش خط سیاق با لوح تقدیر و هدیه تقدیر شد

*پ.ن:سیاق یا سیاقت یا سیاقی نوعی از خط و روش نگارش است که با آن اهل دفتر و دیوان، اعداد، مقادیر و اوزان را می‌نوشتد.*
*حساب سیاق روشی است در حسابداری قدیمی و دانشی است در ثبت و ضبط ارقام و اعداد محاسبات دیوانی و شخصی. تا پایان دورهٔ قاجارکلیهٔ امور محاسبات دولتی و شخصی با اعداد سیاق نوشته می‌شد و مردم عادی به‌ویژه کسبه تا حدود بیست سی سال پیش نیز محاسبات خویش را با اعداد سیاق ثبت می‌کردند*
پ.ن:

جناب استاد حاج محمد رضا محمدی زاده بزازیان از چهره های فرهنگی شهرستان شوشتر و میراث دار هنر و دانش سیاق نویسی و سیاق خوانی می باشد.

خط تاریخی سیاق که امروزه کمتر کسی با آن آشنایی دارد ، خط و شیوه نگارشی است که تجار و بازرگانان در گذشته حساب های خود از راه آن به ثبت می رساندند .
استاد حاج محمد رضا محمدی زاده ، از فرهنگیان و پیشکسوتان فرهنگی در شوشتر هستند که پس از اخذ مدرک دیپلم کامل طبیعی در تاریخ ۱۳ آذر ماه ۱۳۳۷ به استخدام اداره فرهنگ آن زمان در آمد و در سال ۱۳۷۲ به شرف بازنشستگی نائل آمدند.
از آنجائی که پدر ایشان بازاری بودند از کودکی در کنار پدر در بازار مشغول بوده و از همان دوران به دلیل نیازمندی جهت ثبت حسابها به روش سیاق، نزد پدر با این شیوه حساب رسی آشنا گردید.
ایشان در حال حاضر نیز تمامی حساب های دفتری خود را به روش سیاق ثبت می نماید و به مانند بسیاری از پژوهشگران معتقد است که در این شیوه ثبت حساب ها تجاری خطا بسیار کمتر و حتی اصلا وجود ندارد.
استاد محمدی زاده ضمن کهولت سن همواره از علاقه مندان به آشنائی به خط سیاق استقبال نموده و تاکنون کارگاه ها و کلاس های آموزشی زیادی را برای دوستداران به خط سیاق برپا نموده است.

تالاب هورالعظیم خوزستان

نه دریاست، نه دریاچه، نه رودخانه، نه مرداب و نه باتلاق اینجا هور است. تا چشم کار می کند هور است و آب. سال ها گذشته و هور از پس تاریخ و جنگ ها و داغ ها، خشکسالی ها و نامهربانی ها نیمه جانی به در برده و هنوز هم خانه پرندگانی است که به رسم آبا و اجدادشان راهی هورالعظیم می شوند.

هورالعظیم

بیایید تا قبل از رسیدن به پهنه وسیع دشت آزادگان در انتهای رود کرخه و ملاقات هور زیبا و نجیب مختصری با آن آشنا شویم. اولین نکته ای را که باید به خاطر بسپارید این است که تالاب هورالعظیم بزرگترین تالاب استان خوزستان و یادگار تالاب هاب بزرگ بین النهرین است که آب های اضافه و انشعاباتی از رودخانه های دوبرج، کرخه، اروندرود، سابله، نیسان و دویرچ آن را سیراب می کنند. هور در میان شهرستان دشت آزادگان و هویزه قرار گرفت است.

در میان تمام تالاب های جهان تنها تالابی که معیارهای تعریف یک تالاب را به صورت صد درصدی داراست همین تالاب بزرگ هورالعظیم است. هورالعظیم همانطور که از نامش پیداست تالابی وسیع و بزرگ است. تالابی که همین چند سال قبل دو میلیون هکتار وسعت داشت اما روز به روز از وسعتش کاسته شد و حالا 128 هزار هکتار وسعت دارد. این تالاب زیبا درست در مرز ایران و عراق قرار گرفته و یک سوم آن در داخل مرزهای ایران و دو سومش در خاک عراق قرار دارد. از بزرگی و عظمت این تالاب زیبا همین بس که روزگاری یک سوم کل مساحت کشور عراق را در بر گرفته بود و تا نزدیکی های بغداد ادامه پیدا می کرد اما حالا تا حوالی بصره عراق می رسد و وسعت عظیمی از آن از دست رفته است.

هورالعظیم که نوعی تالاب است، منطقه ای پر آب است که در عمیق ترین حالتش دو تا سه متری عمق دارد. نی زارها اولین ساکنان هور هستند که به چشم می خورند. هورالعظیم اکنون چند سالی است تبدیل به منطقه حفاظت شده، و زیستگاه گونه های نادری از پرندگان و البته گیاهان است.

هورالعظیم یا هورالهویزه

هورالعظیم که ساکنان وفادار و اصیل عرب زبان اطراف آن، آن را هورالهویزه هم می نامند، روزگاری محل کسب روزی انسان های بسیاری بوده است تا جایی که شهر کوچک و حالا خلوت رفیع امروزی را به خاطر برکت و ثروتش کویت کوچک می نامیدند. ماهیگیری، پرورش گاومیش، شکار پرندگان، حصیربافی، درست کردن قایق و ...راه هایی بود که هور روزی را به مردمان می بخشید و از سخاوت هورالعظیم اغلب ساکنین زندگی مرفهی داشتند. صدها روستا در امتداد هور شکل گرفته بود که ساکنانشان همه از هور امرار معاش می کردند. اما با خشک شدن نسبی تالاب، شهر رفیعی که هم مرز با تالاب بود حالا چها تا پنج کیلومتری با آن فاصله دارد.

هورالعظیم روزهای پر فراز و نشیبی را در تاریخ پنج هزار ساله اش، به چشم دیده است. همین که در بین النهرین قرار گرفته نشان می دهد که در روزهای آغازین تاریخ حتما روزهای پر رفت و آمدی داشته است. منطقه ای آباد با آب فراوان که احتمالا برای زندگی در آن روزها و استقرار پایه های یک تمدن بسیار ضروری بوده است.

از پس کوچه پس کوچه های تاریخ که بگذریم در زمانی نزدیک تر، جنگ ناجانمردانه بعثی ها با ملت ایران یکی از بزرگترین رویدادهایی بود که هور در آن نقش بزرگی ایفا می کرد. صدام که آن روزها قصد داشت به هر نحوی شده در جنگ پیروز شود راه ورودی آب به تالاب هورالعظیم را بست تا معادلات جنگ را عوض کند و سبب شد تالاب خشک شود.

جنگ تحمیلی، تمام دشت آزادگان و بسیاری از خوزستان را به ویرانی کشید در نتیجه اغلب ساکنان هور به شهرهای اطراف مهاجرت کردند. هور اما بعد از جنگ هم به واسطه بهره برداری از چاه های نفت حال و روز خوشی نداشت. خشکسالی، آلودگی و جاده ها زخم هایی بود که بر پیکره هور وارد شده بود و عمیقا هورالعظیم را آزرده بود. این آزردگی خاطر البته در چهره هور هویدا بود.

هور نبض حیاتی این منطقه است، علاوه بر تامین معیشت ساکنین هور و البته اهمیت فراوان زیست محیطی اش برای گونه های مختلف جانوری یکی از آثار خشک شدن هور بلند شدم ریزگردهایی است که شاید به زبان بی زبانی به این شرایط معترضند. این میهمانان ناخوانده در چند سال اخیر و با گسترش خشکسالی ها حالا دیگر بر حجم شان افزوده شده و تبدیل به مسئله ای ملی شده است. شاید همه باید بیشتر از پیش به فک هورالعظیم باشیم.

هورالعظیم نماد استقامت

حالا که کم کم به هورالعظیم نزدیک می شویم باید بگویم هورالعظیم بعد از گذر از این همه رنج، هنوز هم زیبای زیباست. هنوز هم مردان ماهیگیری گرچه به سختی اما در آن به صید ماهی مشغولند و هنوز هم خانه هایی از جنس نی در نهایت سادگی در کنار قایق ها، هور را تنها نگذاشته اند. هورالعظیم یک گنجینه بزرگ و ارزشمند زیستی است که زیستگاه گونه های نادری است. فکر می کنم حالا شما هم هور را می بینید شاید برای اولین بار است که شاهد آب بازی و شنای گاومیش ها هستید. دیگر چیزی از راه باقی نمانده است.

ملاقات هورالعظیم

آب و تا چشم کار می کند نی زار. در میان زمین های خشک، هور سرسبز واقعا چشم نواز است. صدای آب و پرندگان، موسیقی دلنواز هور است که نشان از زنده بودنش دارد. بهترین فصل سفر به خوزستان و ملاقات هورالعظیم فصل پاییز و زمستان است. چرا که هور پر از پرندگان مهاجر است که دسته به دسته و رنگ به رنگ خودنمایی می کنند. بیایید سری به گیاهان هورالعظیم بزنیم و از نزدیک با آن ها آشنا شویم.

• پوشش گیاهی

هور شگفت انگیز است. انبوهی از گیاهان که بر روی آب ساکن اند و آبی که گرچه عمق زیادی ندارد اما در حرکت باد موج بر روی موج سوار می کند. علاوه بر نی ها که ساکنین دائمی هور هستند چولان، لوئی، تیزک، کاگله، سورمه صحرا، نیلوفر آبی و بردی سایر گونه های گیاهی هستند که در هور زندگی می کنند.

این گیاهان پوششی سبز و متراکم را بر روی هور ایجاد کرده اند. برخی از این گیاهان در نواحی اطراف هور زندگی می کنند و برخی همچون نی ریشه در آب داشته و شناور هستند. هور سرزمین شگفتی هاست. بسیاری از مردم اطراف هور در روزگار گذشته از نی برای ساختن خانه و قایق استفاده می کردند. هنوز هم خانه هایی از جنس نی در گوشه هایی از هور به چشم می خورد.

• پوشش جانوری

حالا که میهمان هورالعظیم هستید، حواستان به ساکنان پر جنب و جوش هور نیز باشد.

هورالعظیم خانه همیشگی حواصیل، غاز پیشانی سفید، روباه، شغال، گربه جنگلی، لاکپشت نرم، سمور آبی و گراز است. شاید اگر خوب نگاه کنید حتما یکی از همین حیوانات بامزه را در حال شیطنت به چشم ببینید. اگر هوس ماهی هور به سرتان زده است اینجا بهشت ماهی کپور است و البته بیشتر از بیست نوع ماهی مختلف درتالاب هورالعظیم زندگی می کنند.

از ساکنین قدرتمند هور باید به گاومیش ها اشاره کرد که مدت زمان مدیدی است در این منطقه زندگی می کنند.

دراج، میوه خور، اکراس آفریقایی، اردک مرمری و عروس غار از پرندگان کمیاب و نادری هستند که همه ساله چشم هور را روشن می کنند.

هور به واسطه حضور این پرندگان استثنایی شهرتی جهانی دارد. همه ساله در دی ماه حضور این پرندگان در هورالعظیم به اوج خود می رسد و انگار زندگی دوباره در هور جریان می یابد.

مسیرهای دسترسی به هورالعظیم

اینکه از کدام مسیر خودتان را به تالاب بزرگ هورالعظیم برسانید کاملا به برنامه سفرتان بستگی دارد. تالاب هور العظیم در 5 کیلومتری رفیع و 65 کیلومتری هویزه قرار دارد.

• مسیر سوسنگرد

یک جاده آسفالته از سوسنگرد که با عبور از دهلاویه و بستان شما را به رفیع می رساند. بهتر است بقیه راه را با یک راهنما و یا بلد راه طی کنید. فاصله سوسنگرد تا 78 کیلومتر است.

• مسیر اهواز

اگر خودتان را به اهواز رسانده اید راه طلائیه را در پیش بگیرید این جاده شما را به هور می رساند. هورالعظیم در 98 کیلومتری اهواز قرار دارد و فاصله آن تا یادمان طلائیه 36 کیلومتر است.

اگر می خواهید از میانه هور عبور کنید، خود را به روستا و اسکله شط علی در نزدیکی پاسگاه کیان دشت و هورالعظیم برسانید. جاده معروف به شط علی بیست کیلومتری طول دارد و از هور عبور کرده و در نهایت به مرز منتهی می شود. از کنار منطقه نفتی یاران نیز یک جاده با فاصله 12 کیلومتری به هور می رسد.

اطراف هورالعظیم

هورالعظیم درست در منطقه مرزی ایران و عراق قرار دارد و از همان روزهای ابتدایی جنگ شاهد سختی های بسیاری بوده است. هور محل عملیات های مهمی بوده و به خون جوانان بسیاری آغشته شده است، شاید حس غریب هورالعظیم از همین خون ها نشات می گیرد. در فاصله ای کوتاه از هورالعظیم طلائیه، چزابه، هویزه و دهلاویه قرار دارند که از مناطق عملیاتی مهم بوده و محل شهادت و عرج مردان بسیاری بوده است. این مناطق حالا تبدیل به مناطقی فرهنگی شده و همه ساله پذیرای زائران بسیاری است که به قصد زیارت مشهد شهیدان عازم این خطه می شوند.

منبع:https://www.iranhotelonline.com

نمایی زیبا از تونل های پیوسته در راه آهن ناحیه زاگرس

در راه آهن ناحیه زاگرس تونل‌های پیوسته‌ای وجود دارد که زیبایی آن منحصر به فرد است.

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما استان خوزستان، حسام الدین علی نبوی یک انقطاع ۱۷ متری ما بین ۲ تونل شماره ۳۳

و تونل‌های پیوسته ۳۴، ۳۵ و ۳۶ در راه آهن ناحیه زاگرس به مرکزیت اندیمشک را به زیبایی به تصویر کشیده بود است.

عکس قدیمی حدود سال ۱۳۱۷ گرفته شده و عکس فیلم‌های جدید روز شنبه ۱۱ آذر ماه ۱۴۰۲ ثبت شده است.

طراحی این سازه با شرکت کامپساکس دانمارک و اجرای آن توسط شرکت NMK انگلستان انجام شده است.

دانشکده نفت آبادان

سال ۱۳۱۸ نخستین دانشکده نفت ایران در آبادان افتتاح شد. ساختمان این دانشکده به سبکی انگلیسی – هندی و با استاندارد‌های آن روزگار ساخته شده بود. در این ساختمان می‌شد یافته‌های تکنولوژی روز، مهندسی و ساخت، طراحی و وسایل منحصر بفرد را مشاهده نمود. اهرم‌های جک مانند برای باز و بسته کردن درها، تابلو‌های سیگار کشیدن ممنوع، نصب نام صاحب اتاق بر تابلویی کوچک در میانه درب ورودی هر اتاق، ساعت‌هایی که همگی با ساعت برج به صورت شبکه وصل بودند و برج ساعت که از نقاط دور آبادان قایل رویت بود، از جمله ویژگی‌های منحصر به فرد این ساختمان در آن زمان بود.

این دانشکده از سال افتتاح تا سال ۱۳۴۱ به نام آموزشکده تکنولوژی آبادان (AIT) نامیده شده است و از سال ۱۳۴۱ به دانشکده نفت آبادان تغییر نام داده است. از سال ۱۳۶۸ نیز دانشکده نفت آبادان به دانشگاه نفت ملحق گردید.

دانشکده نفت آبادان با تقدیم بیش از سی شهید در ایام دفاع مقدس بالاترین تعداد شهدا را در بین مراکز آموزشی به خود اختصاص داده است که بارزترین شهدا، شهید مهندس تندگویان وزیر نفت دولت شهید رجایی است.

عکاس : مرضیه بهبهانی

آرمگاه یعقوب لیث صفاری

آرامگاه یعقوب لیث صفاری یکی از اماکن تاریخی و گردشگری شهر دزفول است. شهرستان دزفول از جمله مناطقی است که بناهای آرامگاهی زیادی را در خود جای داده است. بناهای آرامگاهی دزفول به سبک­ های مختلفی ساخته شده­اند؛ از جمله این آرامگاه­ها بنایی است که مردم محلی آن را مقبره­ شاهزاده ابوالقاسم و محققین آرامگاه یعقوب لیث صفاری می‌خوانند. در معماری اسلامی ایران آرامگاه­ها از لحاظ تعداد پس از مساجد در رتبه­ دوم قرار دارند و علاوه بر ویژگی اصلی و کاربردی آن­ها به ­عنوان مکانی برای دفن افراد شاخص، منزلت و جایگاهی ویژه در اعتقادات مذهبی عامه مردم دارند. استان خوزستان به­عنوان یکی از دروازه­های ورود اسلام به ایران در شکل­گیری بناهای آرامگاهی اسلامی جایگاه منحصر­به­فردی دارد و تعداد فراوانی از این قبیل بناها در استان خوزستان و به­خصوص در شهرستان دزفول ساخته شده است.

قدیمی­ترین بخش آرامگاه یعقوب لیث در دوره­ صفویه شکل گرفته است و از دوره­ قاجار تا دوره­ معاصر الحاقاتی به ­بنا و تزئینات آن افزوده و یا بخش‌هایی از بنا حذف شده است تا شکل امروز­ی آن را بسازد. این اثر در خارج از محوطه­ مسکونی روستای شاه­آباد و در میان یک گورستان قدیمی واقع شده و پوشش گیاهی اطراف آن شامل درختان کنار(سدر) و بوته­زار است. باتوجه به محوطه­سازی در اطراف بنا کف مجموعه بنا پایین­تر از سطح محوطه قرار دارد. کارکرد اصلی بنا آرامگاهی و یادمانی است. پلان بنا شامل سه بخش ورودی یا کفش‌کن، شبستان فرعی و شبستان اصلی است که ضریح در آن قرار دارد. عمده­ مصالح بنا آجر و سنگ و تزیینات آن شامل کاشی­کاری و آجر­کاری است. این بنا در سال ۱۳۸۷ خورشیدی با قدمت سلجوقی-قاجار به ­ثبت آثار ملی ایران رسیده است.

گنبد آرامگاه یعقوب لیث ویژگی بارز و زیبای این بنا است؛ این گنبدها در دیدگاه اهل فن مضرس یا اورچین خوانده می­شود. این نوع گنبدها از ویژگی­های غالب بناهای آرامگاهی جنوب و جنوب ­غربی ایران است که علاوه بر این آرامگاه، در آرامگاه امامزاده رودبند دزفول نیز به‌کار رفته است. گنبدهای اورچین به دو دسته گنبد با قاعده ستاره­ای یا کوکبی و گنبد با قاعده­ کثیر­الاضلاع منتظم تقسیم می‌شود و گنبد این بنا از نوع گنبد با قاعده کثیرالاضلاع منتظم است. مصالح اصلی در ساخت این گنبد آجر است و از گچ برای تزیین و پوشش آن استفاده شده است. ضریح آرامگاه در زیر گنبد اورچین قرار گرفته است؛ این ضریح از چوب با پنجره­های مشبک فلزی ساخته شده، فاقد صندوقچه و یا سنگ قبر است و محل سنگ قبر با چیدن آجر مشخص شده است. همچنین، ضریح دارای کتیبه ­ای فلزی از جنس برنج با مضمون آیات قرآن است.

هویت شخص مدفون در آرامگاه در هاله­ای از ابهام است. برخی از محققان آرامگاه را مدفن شیخ ابوالقاسم بن رمضان می­دانند. اما در دیدگاه عموم اینجا مقبره یعقوب لیث، بنیان­گذار حکومت صفاریان، است. راجع به ­اصل و نسب یعقوب لیث در کتب تاریخی روایات مختلفی نقل شده است که برخی از آنها مبتنی بر حقیقت نیست. یعقوب لیث بزرگ­مردی است که در راه احیا و استقلال ایران سال‌ها با دشمنان این سرزمین به ­جنگ و ستیز مشغول بود.

آرامگاه یعقوب لیث صفاری حدوداً در فاصله­ ۱۰ کیلومتری دزفول و در روستایی به ­نام شاه­آباد قرار دارد. برای دسترسی به این جاذبه­ تاریخی باید جاده­ دزفول به شوشتر را با وسیله­ نقلیه طی کرد. در انتهای جاده و سمت راست آن بعد از عبور از منطقه سیاه منصور جاده­ای وجود دارد که به این روستا و آرامگاه منتهی می­شود

یعقوب لیث سرسلسله حکومت صفاریان، در سال ۲۴۷ هجری قمری اولین حکومت ایرانی بعد از اسلام را تشکیل داد. او نخستین کسی بود که زبان پارسی را ۲۰۰ سال پس از ورود اسلام به ایران، به عنوان زبان رسمی ایران اعلام کرد.

.

محمدمهدی عاملی

چهارمین جشنواره چای ترش در علوه خوزستان

چهارمین جشنواره برداشت چای ترش با همکاری اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی،اداره میراث فرهنگی و گردشگری و جهاد کشاورزی شهرستان کارون در روستای علوه برگزار گردید.

چای ترش از فواید بسیار فوق العاده ای برای سلامتی برخوردار است و همچنین مصرف چای ترش برای جلوگیری از فشارخون، کاهش کلسترول و کاهش قند خون و حفظ سلامتی کبد مفید است.

در سال ۱۳۷۷ زمانی که ابوهاشم در سن ۶۵ سالگی دار فانی را وداع گفت، تولید چای در این روستا نیز بعد از چند دهه متوقف شد. چند سالی از مرگ ابوهاشم گذشت که ابوعلی قصد کرد مجددا کشت چای ترش را در این روستا احیا کند اما تلاش های او برای یافتن بذر این چای بی نتیجه ماند، او به ذهنش خطور کرد که از همسر ابوهاشم که از بستگانش هست کمک بگیرد و از ایشان خواست تا اجازه دهد صندوق های وسایل مرحوم ابوهاشم را نگاه کند. با زیر و رو کردن وسایل داخل صندوق های چوبی مرحوم ابوهاشم، چشم ابوعلی به پلاستیک کوچک گره خورده ای افتاد که سه دانه بذر از این چای داخل آن بود و آنها را در زمینی کنار رودخانه کارون بدون اینکه کسی اطلاع داشته باشد کشت کرد.

امروز حتی در حیاط منازل اهالی روستای علوه هم چای ترش کشت می شود. در فصل پاییز گردشگران و علاقمندان گردشگری خوراکی به روستای علوه می روند و از طبیعت زیبا و میهمان نوازی مردم این روستا لذت می برند.

این روستا مسیر جاده اهواز به آبادان و در حوالی شهرستان کارون خودنمایی می‎کند. این روستا که تا همین دو سال پیش نام آن را هم کمتر کسی در خوزستان شنیده بود، اینک با دارا بودن قدیمی‎ترین مضیف گلی شهرستان با قدمت بیش از صد سال، صنایع دستی ساخت حصیر و مهمتر از آن مزرعه‎ای وسیع که در آن چای ترش قرمز کشت می‎شود به مقصدی جذاب برای گردشگران تبدیل شده است که البته در این میان همت اهالی روستا و بهره‎برداری از این فرصت‎های پیش ‎آمده، نقش بسزایی را در توسعه گردشگری این روستا ایفا کرده است.علوه روستای آرامی است.

مهمان‌هایی که به اینجا می‌آیند دوست دارند در نخلستان‌ها گردش کنند. با تواضع و خوشرویی کشاورزان، سکوت نخلستان میزبان گردشگران است. شما احساس غریبی نمی‌کنید. راه‌باریکه‌ها از میان طاق‌های نخل‌ها می‌گذرند و اطراف‌ سرسبز به رودخانه کارون می‌رسند.

بین نخل‌های یکی از نخلستان‌های علوه، نخلی هست که نخل مقاومت نام گذاری شده است که جای یک گلوله دوران جنگ در تنه این درخت سوراخ است، ولی نخل هنوز زنده و سرپاست

جشنواره رویدادهای دفاع‌مقدس، گردشگری، عشایر و روستا در اهواز برگزار شد

با همکاری اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی اهواز و معاونت گردشگری اداره‌کل میراث‌فرهنگی خوزستان، جشنواره رویدادهای دفاع‌مقدس، گردشگری، عشایر و روستا در محل اتاق بازرگانی اهواز برگزار شد.

ه‌گزارش میراث‌آریا به نقل از روابط‌عمومی اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان، سرپرست معاونت اقتصادی استانداری خوزستان در این جشنواره که دوم آبان‌ماه ۱۴۰۲ برگزار شد، با بیان این‌که برخی موانع باعث شده تا از ظرفیت گردشگری استان به درستی استفاده نشود گفت: کارشناسان اعتقاد دارند که با استفاده از ظرفیت گردشگری، بخش مهمی از بیکاری استان قابل حل است.

محمد راضی‌جلالی بیان کرد: بخشی از وظایف مدیران اقتصادی فراهم کردن زمینه فعالیت‌های سرمایه‌گذاری در استان است که در این زمینه، بخش گردشگری نیز باید به آن توجه شود.

او با اشاره به اهمیت گردشگری سلامت در استان گفت: مقدمات راه‌اندازی یک ‌مجموعه گردشگری درمانی در حال انجام است تا به صورت مناسب و به‌صورت منسجم از گردشگران حوزه سلامت استقبال شود.

سرپرست معاونت اقتصادی استانداری خوزستان ادامه داد: باتوجه به هم‌مرز بودن خوزستان با کشور عراق باید از این ظرفیت برای حضور گردشگران درمانی در استان استفاده کرد.

او گردشگری سلامت را یکی از کسب و کارهای پردرآمد دنیا عنوان کرد و افزود: استان از توانمندی‌های پزشکی و درمانی مطلوبی برخوردار است که به منظور رونق گردشگری سلامت، بهره‌برداری مناسب از این ظرفیت‌ها ضروری است.

گزارش کامل در ادامه نوشته

فرماندار دزپارت:

دومین جشنواره استانی انار شیوند برگزار شد

فرماندار دزپارت گفت: با حضور مدیران استانی و شهرستانی، اهالی روستای شیوند، محققین، دانشگاهیان و علاقه مندان به حوزه گردشگری روستایی، دومین جشنواره انار شیوند برگزار شد.

به گزارش خبرنگار ایلنا از خوزستان، مجید رحمانی با اعلام این خبر گفت: دومین جشنواره انار شیوند به همت مدیریت جهاد کشاورزی شهرستان دزپارت، فرمانداری شهرستان، بخشداری قارون، شورای اسلامی و دهیاری روستای شیوند و در میان استقبال مردمی برگزار شد.

رحمانی افزود: در این رویداد فرهنگی، برنامه‌های متنوعی از جمله، اجرای سرود با لباس محلی توسط دانش آموزان دبستان شهید عبدالمجید کیانی، نمایشگاهی از مراحل و محصولات فرآوری شده انار، آیین‌های مرتبط با برداشت انار، تهیه شربت انار و سایر محصولات، پخت نان محلی، صنایع دستی و ... در کنار چشمه آبشار شیوند برگزار شد.

او با اشاره به ظرفیت‌های منحصر به فرد شهرستان دزپارت در بخش‌های مختلف کشاورزی و باغداری از عزم دولت برای ایجاد زیر ساخت‌ها و امکانات لازم برای فعال سازی این ظرفیت‌ها خبر داد.

در ادامه این جشنواره، محمد حسنی نسب مدیر باغبانی سازمان جهاد کشاورزی خوزستان نیز گفت: شهرستان دزپارت قطب چندین محصول مهم باغبانی نظیر زعفران، انجیر دیم، انار و گیاهان مختلف دارویی است. با توجه به انجام چند پروژه مهم در زمینه انتقال آب، همچنین نتیجه بخش بودن پیگیری‌ها در زمینه امکان برداشت آب از دریاچه سد، این آمادگی وجود دارد که حمایت از توسعه باغات انار با ارقام تجاری سازگار با منطقه توسعه پیدا کند و بر رونق منطقه بیفزاید.

در پایان این جشنواره کیانی نماینده باغداران شهرستان دزپارت به بیان مشکلات، مطالبات و راهکارهای بهبود وضعیت باغداران پرداخت.

شهرستان دزپارت در شمال شرق استان خوزستان با دارا بودن بیش از ۲ هزار هکتار باغات شامل انار، مرکبات، انجیر و سایر محصولات قطب تولید محصولات کشاورزی است که در این بین باغات انار با بیش از ۷۰۰ هکتار، بیشترین سطح را به خود اختصاص داده است

شیر دنگ بافی

شیر دنگ بافی یکی از صنایع‌دستی تزیینی - کاربردی استان است. این بافته های رنگارنگ که جنبه‌ خودمصرفی دارد ازنظر بافت همانند وریس است، تفاوت عمده‌ی آن با وریس در عرض کم و طول زیاد و همچنین تعبیه‌ی منگوله ها (آویز های پشمی الوان) به‌منظور زیبایی است.

مواد اولیه عمده در تولید و بافت شیر دنگ از بهترین نوع پشم‌های بهاره است که زنان عشایر با ظرافت خاصی به‌وسیله‌ی ابزار ساده‌ای به نام پیلی به‌صورت رشته‌ی نازکی می‌ریسند و پس‌ازآن به روش رنگرزی گیاهی (سنتی) به رنگ های شاد و با طراوت رنگ‌آمیزی کرده و بعدازآن بر اساس طرح های ذهنی شروع به بافت می‌کنند. نوارهای رنگارنگ و نقش دار شیردنگ نمایانگر مراسم شادی و سرور قوم بختیاری است. این مردم در جشن ها و عروسی ها بر سر سیاه چادرها و در خانه ها این نوارهای تزیینی را آویزان می کنند و به این ترتیب پیغام شادی خود را به میهمانان و آشنایان می رسانند. همچنین به جای طناب در بیشتر موارد استفاده می کنند. شیردنگ در اندازه های متفاوت و رنگهای زیا و جذاب بافته می شود.

مردم در جشن ها و عروسی ها بر سر سیاه چادرها و در خانه ها این نوارهای تزیینی را آویزان می کنند و به این ترتیب پیغام شادی خود را به میهمانان و آشنایان می رسانند. همچنین به جای طناب در بیشتر موارد استفاده می کنند. شیردنگ در اندازه های متفاوت و رنگهای زیا و جذاب بافته می شود.

منبع:مهر/سید خلیل موسوی

طبیعت بکر و زیبای«کفشکنان»

به گزارش جماران، دهستان کفشکنان، منطقه‌ای تفریحی وکوهستانی در سواحل سد مارون است. این دهستان در بخش غربی استان کهگیلویه و بویراحمد واقع در بخش بهمئی است. شهرستان بهمئی در قسمت غرب و جنوب غرب استان کهگیلویه و بویراحمد و در ۴۰ کیلومتری شهرستان بهبهان قرار دارد، این شهرستان از شمال به چاروسا و دیشموک و باغ ملک، از جنوب به بهبهان، از شرق به کهگیلویه و از غرب به رامهرمز و آغاجاری و امیدیه منتهی می‌شود. اهالی شهرستان بهمئی لر هستند و به زبان لری صحبت می‌کنند. مردم این شهرستان با گویش لری بهمئی صحبت می‌کنند. لرهای بهمئی بازماندگان ایلامیان باستان هستند که بعدا در دوره اشکانیان در قالب حکومت محلی مستقل به نام الیمائیان ظاهر شدند و نقوش برجسته تنگ سروک مهم‌ترین داده‌های تاریخی در این زمینه هستند.

تکاب؛ تنگه‌ای در خوزستان

تنگ تکاب در استان خوزستان واقع است. این معبر کوهستانی جاده قدیمی بین النهرین به استخر و جاده دوره اسلامی خوزستان به فارس بوده است. طول تنگه در حدود پنج کیلومتر است و رودخانه مارون از میان آن جریان دارد. تنگ تکاب دارای دو مدخل است. مدخل شرقی آن را سد مارون اشغال و عملاً تنگه را مسدود کرده است. در سمت شمال تنگه ارتفاعات کوه بدیل قرار دارد و در سمت جنوب آن ارتفاعات خائیز گسترده شده است. این تنگه از نظر تاریخی بسیار پراهمیت است. نبرد سپاه ایران به فرماندهی آریوبرزن و سپاه اسکندر مقدونی در این تنگه اتفاق افتاده است. تنگ تکاب در فاصله 11 کیلومتری شرق بهبهان واقع است.

منبع »: جماران /مسلم کج کلاهی

منطقه تاریخی و گردشگری تراز لالی

منطقه تراز لالی با داشتن آثار تاریخی یکی از مقاصد گردشگری این شهرستان است .

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما استان خوزستان ، شهرستان لالی در شمال خوزستان یکی از مناطق تاریخی ، طبیعی و گردشگری این استان است که در طول سال میزبان گردشگران می باشد .

یکی از این مناطق منطقه تراز که به لحاظ داشتن رودخانه ای دائمی محل سکونت و کشت وکارهای کشاورزی بوده است که به موازات این رودخانه ۴ کیلومتر کانال دست کند کشاورزی وجود دارد که اوج نبوغ معماری بومی آن برهه از تاریخ را نشان میدهد.
این کانال ها بصورت دو طبقه و بمنظور استفاده بهینه از دبی های مختلف سطح رودخانه ایجاد شده است که با کم و یا زیاد شدن آن در هر دو صورت آب درون کانال جریان داشته باشد
درون این کانال ها چاله هایی کوچک به منظور ته نشین شدن رسوبات وگل ولای جهت مسدود نشدن استفاده می شد و این کانال های علاوه بر استفاده کشاورزی جهت تامین آب ۷ آسیاب آبی نیاز کاربرد داشتند
به گفته اردشیر کوهزاد ، کارشناس میراث فرهنگی شهستان لالی ، این آثار در نوع خود بی نظیرهستند و معماران آن زمان نهایت استفاده درست را با بهرگیری از طبیعت انجام می داند.

وی افزود : این آثار باستانی با نقش ونگار های بومی مربوط به دوره قاجار می باشند.

طبیعت اطراف سد آب گُلوم بهبهان

بهبهان یکی از سرسبزترین شهرهای استان خوزستان است. در این منطقه گل‌های نرگس، آفتابگردان، بابونه، محمدی و… می‌رویند. این شهر سه نوع پوشش گیاهی درخت، درختچه و علوفه‌های مرتعی دارد. درخت‌های بادام کوهی، کُنار، کَهور، اُکالیپتوس، ریا، نخل، گز شاهی و درختچه‌های گَوَن، کهورک، رمیلک، پنج‌انگشت و علوفه‌های تاج خروسی سفید، موتر، گنجی و کاهوسا از عمده‌ترین گیاهان این منطقه هستند. این شهرستان در جنوب شرقی این استان قرار گرفته و مرکز آن شهر بهبهان است. این شهر به ۳ بخش مرکزی، زیدون، تشان (آغاجاری) و ۴ شهر و ۶ دهستان تقسیم شده است. این شهر از طرف شمال و شرق به استان کهگیلویه و بویراحمد، از جنوب به استان بوشهر و از غرب به شهرستان امیدیه محدود می‌شود. بهبهان موقیت ویژه‌ای دارد، چرا که در دشتی نزدیک به ارتفاعات زاگرس و بندرهای جنوبی واقع شده است. همین طور در گذرگاه چهار استان است و رودخانه‌های پر آب دارد. در ادامه تصاویری از طبیعت زیبای اطراف سد آب گُلوم در جنوب غربی بهبهان را مشاهده می کنید:

منبع »: جماران /مسلم کج کلاهی

روستای کوه زر روستانی نمونه گردشگری استان خوزستان و شوشتر

روستاها علاوه بر داشتن طبیعت بکر و زببا و آداب و رسوم آیینه ای از فرهنگ و تاریخ هستند که میتوان با سرمایه گزاری در حوزه گردشگری آن به اقتصاد روستا و نیز منطقه کمک شایانی کرد
روستای نمونه گردشگری به محدوده ای جغرافیای اطلاق می شود که در این محدوده یک یا چند و یا مجموعه ای از جاذبه های تاریخی و طبیعی و فرهنگی وجود دارد که وجود آنها انگیزه ای برای سفر و اقامت گردشگران خواهد بود.

در خوزستان تنوع بی نظیری از این روستاها وجود دارد که روستای کوه زر از نمونه های روستاهای شوشتر است که از لحاظ تاریخی فرهنگی و طبیعت دارای اهمیت فراوانی در منطقه می باشد

مهندس چهار محالی پژوهشگر تاریخ و فرهنگ و کارشناس مرمت و بناهای تاریخی پیرامون روستای کوه زر این گونه توضیح دادند که:

این روستا از طرف شمال به روستای دشت بزرگ و از جنوب به ماهور، از شرق به محوطه تاریخی شیوندی و از طرف غرب به تنگ عقیلی و رودخانه کارون محدود است.روستای کوه زر یکی از روستاهای بسیار زیبا در مسیر شوشتر به عقیلی می باشد که در پیرامون خود جاذبه های تاریخی و چشم اندازهای بسیار زیبائی دارد. جاذبه هایی نظیر بند چرخاب گرد، سایت تاریخی چرخاب گرد، چشمه یوز، اشکفت اناری و گوردخمه های داراچیتی و...که هرکدام به نوبه خود از اهمیت فراوانی برخوردارند . این روستای کوچک از ۳ محله تشکیل شده است.
از نکات مهم این روستا فرم معماری آن می باشد که بسیار شبیه خانه های قدیم شوشتر است . در بعضی از خانه ها ی این روستا شوادان وجود دارد که در کمتر روستایی این معماری ارزشمند مشاهده می شود که ا‌ین خود گواهی بر پیشینه این روستا می باشد

از آثار طبیعی اطراف این روستا میتوان به رودخانه سور (شور)و نمک زارهای اطراف آن نام برد
نمک زارهای اطراف روستای کوه زر یکی از مرغوبترین معادن نمک در سطح کشور و استان خوزستان می باشد که از دیر باز هر ساله تعداد زیادی از هموطنان قبل از بارش اولین باران پاییزی برای استفاده چه خوراکی و نیز به علت وجود رودخانه های فصلی شورو خاصیت درمانی آن به این منطقه سفر میکنند.
همچنین پدیده کریا ( نام محلی به معنی مه آلود ) - یک پدیده زمین شناسی که بر اثر استخراج نفت در مناطق شمالی تر بوجود می آید بدین ترتیب که حفره های بزرگی در زمین ایجاد شده و مسیر زیر زمینی آب شور پدیدار میشود.

در سالهای اخیر تورهای گردشگری با هدف معرفی هر چه بیشتر آثار روستاهای نمونه گردشگری توسط اداره میراث فرهنگی شوشتر برگزار شده است.

ابوالفضل مهدی پور فعال گردشگری و فرهنگی خوزستان

با سپاس از مهندس چهارمحالی و با یادی از مرحوم استاد عباس نژاد فتحی

شهر تاریخی و گردشگری ایذه در استان خوزستان

شهر ایذه در شرق استان خوزستان، یکی از شهر‌های تاریخی و گردشگری کشور محسوب می‌شود. شهری زیبا با مردمانی خوش رو، مهمان نواز و اصیل از ایل بختیاری که در بهار و تابستان آب و هوای معتدل و لذت بخش آن، میزبان طبیعت دوستان است. ایذه با داشتن جاذبه‌های دیدنی و تاریخی از جمله آثار باستانی غار اشکفت سلمان و طبیعت زیبای دشت سوسن، از زیباترین مناطق استان خوزستان به شمار می‌آید.

شهرستان ایذه در استان خوزستان قرار دارد که به سرزمین نگارکَنده‌ها و دشت‌های مخملی معروف است. قدیمی‌ترین نگارکنده‌های صخره‌ای و سنگی ایذه که اطراف دشت ایذه را فرا گرفته اند، به دوره "عیلام قدیم" بازمی گردند. فراوانی نگارکنده ها، ایذه را در جایگاه ممتاز جهانی قرار داده و به همین علت از آن به عنوان بزرگ‌ترین موزه سنگی روباز جهان یاد می‌کنند.

شهر ایذه از شهرهای دیدنی استان خوزستان است که در کنار جنگل‌های بلوط و رودهایی که از کارون سرچشمه می‌گیرند، به عنوان بزرگ‌ترین موزه روباز جهان که سنگ‌نگاره‌های تاریخی زیادی در خود جای داده، شناحته می‌شود.

ایذه که پیش از دوره پهلوی به مال امیر مشهور بود، از شهرهای استان خوزستان است که از دوره عیلامی‌ها برجای مانده است. باتوجه به این‌که اولین حجاری‌های ایران باستان در ایذه انجام می‌شده، این شهر را شهر نگارکنده‌های سنگی و صخره‌ای ایران نیز می‌شناسند.

حجاری‌های این شهر را می‌توان به عیلام قدیم و نو تقسیم کرد که دوره عیلام قدیم به سلسله سیمشکی متعلق است. در عیلام قدیم مناطق تاریخی چون نقش برجسته شاهسوار، سلسله سیمشکی و نقش برجسته خونگ اژدر وجود دارد و در عیلام نو کول فره (کول فرح)، روستای کهباد یک و اشکفت سلمان وجود دارند.

اشکفت سلمان: نیایشگاه تاریشا یا اشکفت سلمان، بزرگ‌ترین خط نوشته میخی ایلام‌ نو را در خود جا داده است. در اشکفت سلمان چهار نقش برجسته وجود دارد که دو تای آن داخل غار و دو تای دیگر در خارج از غار دیده می‌شود. بزرگ‌ترین نوشته خط میخی از دوره ایلامی در این غار موجود است که از زمان «شاهک عیلامی» به جای مانده و همچنین برای نخستین بار حضور مصور زن، دوشادوش مرد در نقش برجسته‌های این غار دیده شده است.

کول فرح: سنگ‌‌نگاره کول فرح شامل ۶ نقش برجسته است که به دوران عیلامیان (ایلام کهن) تعلق دارد و با توجه به تصاویری که در این سنگ‌نگاره نقش بسته و بقایایی همچون گورها، کانال آب، ساختمان‌ها و مناطق دیده‌بانی که از محل زندگی مردمان آن روزگار در میان کوه‌ها باقی مانده، می‌توان گفت این محل پرستشگاه نارسینا (یکی از خدایان ایلامی) بوده است.

از دیگر بخش‌های تاریخی این شهر قدیمی، پل شالو، شیرهای سنگی بردشیر (تندیس‌هایی از جنس سنگ)، مجسمه ایاپیر و پل ایذج است که از ویژگی های این پل جنس آن است که از سنگ و ملات ساروج بوده و بر روی بستر رودخانه‌ای خشک و بسیار عمیقی بنا شده‌ است. همچنین گفته می‌شود که در ایذج آتشکده‌ای قرار داشته که تا زمان هارون الرشید روشن بوده است.

اگر در محوطه‌های تاریخی این شهر گشتی بزنیم بردگوری‌ها (بردگوری همان سنگ گبری‌ها بر گورهای باستانی است که به دلیل اعتقاد زرتشتیان بر مقدس بودن خاک، مردگان را در محفظه‌های سنگی دفن می‌کردند) است که کوه‌های ایذه و بختیاری حکایت از جایگاه دین در میان اهالی این شهر پیش از اسلام و در ایران باستان داشته است.

فاطمه رحیماویان

خانه تاریخی «مرعشی» شوشتر نیاز مبرم به مرمت دارد

یک دوستدار میراث فرهنگی شوشتر می‌گوید: خانه تاریخی مرعشی نیاز مبرم به مرمت و بازسازی دارد و عدم همکاری مالک شخصی مرمت، نگهداری و حفاظت این اثر را با مشکل روبه‌رو ساخته است.

ابوالفضل مهدی‌پور در گفت‌وگو با ایسنا، تصریح کرد: مرمت خانه تاریخی مرعشی بدون تایید و همکاری مالک خصوصی امکان‌پذیر نیست.

او با اشاره به این‌که این اثر مربوط به دوره قاجار است و در جوار ساباط معین‌التجار شوشتر قرار دارد تاکید کرد: با توجه به این‌که سال‌های سال این خانه خالی بوده و درهایش قفل است هم‌اکنون نیاز مبرم به مرمت و بازسازی دارد.

مهدی‌پور با تاکید بر جلب مشارکت بخش خصوصی در مرمت و بهره‌برداری از اماکن و بناهای تاریخی خاطرنشان کرد: نباید فراموش کرد هنگامی که یک اثر تاریخی دارای مالک خصوصی است این امکان برای میراث فرهنگی وجود ندارد که به صورت اختصاصی مرمت و بازسازی را انجام دهد.

دیوارهای بیرونی این بنای تاریخی سیصد و اندی ساله چند سال پیش از اعتبار بازآفرینی شهری و با نظارت اداره میراث فرهنگی مرمت شد.

همچنین در سال ۱۳۹۹ رییس وقت اداره میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی شوشتر از به آتش کشیده شدن در و بخش‌های ورودی خانه مرعشی شوشتر به دست افراد ناشناس خبر داده بود.

رفتار دست به عصای میراث شوشتر در قبال بافت تاریخیآب‌گرفتگی، خانه‌های قدیمی شوشتر

رفتار دست به عصای میراث شوشتر در قبال بافت تاریخیآب‌گرفتگی، خانه‌های قدیمی شوشتر را تهدید می‌کندعضو شورای فنی میراث فرهنگی خوزستان: میراث فرهنگی ۲۰ سال است در همین زمینه با نهادها و اداره‌های مختلف مکاتبه کرده و نسبت به وضعیت شوادان‌های شوشتر هشدار داده است

میراث فرهنگی از نظر قوانین و ضوابط، قدرت برخورد با هر عامل تخریب‌کننده و متعرض به بافت تاریخی را دارد. نمونه‌ آن را می‌توان در تجربهٔ شوش دید که مجوز ساخت زیرگذر ورودی شوش یا پل مقابل بیمارستان شوش از سوی میراث فرهنگی صادر نمی‌شود. اما این نهاد، با وجود وضعیت بحرانی «شوادان»‌ها (زیرزمین‌های عمیق) و شبستان‌های شوشتر که سازه‌هایی در نوع خود کم‌نظیر هستند، کاری انجام نمی‌دهد. گرچه ستاد بحران دو بار برای این موضوع جلسه‌ای بدون خروجی تشکیل داده است، رفتاری جدی هم از سوی اداره‌کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی هم در شهری که اثری فاخر در لیست آثار ثبت جهانی دارد (سازه آبی) دیده نمی‌شود. کوچه‌ها و خیابان‌ها در بافت تاریخی شوشتر عرضی کم و دیوارهایی با ارتفاع زیاد دارند و با توجه به سکونت مردم در این بافت، ایمن‌سازی بناها از اهمیت بالایی برخوردار است. فعالان می‌گویند این کوچه‌ها در حوادث، کمک‌رسانی یا استفاده از ماشین‌آلات را با مشکل روبه‌رو خواهند کرد و آب‌گرفتگی «شوادان»‌ها احتمال ریزش برخی خانه‌ها را بالا برده است.

قبل از عصر مدرن و وجود کولرهای گازی، مردم خوزستان در بعضی از شهرها به ویژه در شوشتر و دزفول و حتی اهواز اقدام به ساخت شوادان می‌کردند. شوادان‌ها دقیقا در زیر ساختمان ساخته می‌شدند و نزدیک به هشت متر عمق داشتند. دما در این عمق اغلب ثابت بود و مردم در فصل گرما به شوادان‌های خانه‌هایشان می‌رفتند. در سال‌های اخیر وضعیت اما استحکام شوادان‌ها بحرانی شده است به طوری که کف بعضی‌ از خانه‌ها در شوادان سقوط کرده و به طور کامل تخریب شده است. حتی مالک یکی از شوادان‌ها در شوشتر از روی طعنه و کنایه ۵۰ بچه‌ماهی «کپور» را در شوادان انداخت که مدتی پیش در فضای مجازی مورد توجه قرار گرفت.
وضعیت کنونی شوادان‌ها باعث شده در شرایط بحران آب اما حجم بسیاری از آب هدر رود و بدتر از همه خانه‌های تاریخی شوشتر را تخریب کند. در حال حاضر بحرانی‌ترین نقاط شهر شامل مرکز شهر شوشتر نزدیک به چهارراه امام، اطراف خانه‌ مستوفی، خیابان مسجد جامع، خیابان سادات و نزدیک هتل طبیب است که شوادان‌هایشان در شرایط مناسبی نیستند و لازم است متولیان اقدامی عاجل انجام دهند.

مسئول انجمن دوستداران میراث فرهنگی شوشتر: حجم آب‌گرفتگی در برخی شوادان‌ها به گونه‌ای است که باید آب آن به‌صورت روزانه تخلیه شود. تخلیه نشدن و ماندن آب می‌تواند منجر به خسارت به خانه‌ها شود

بحران آب و شوادان‌ها
در قدیم مردم برای گریز از گزند گرما در شوشتر، دزفول و مسجدسلیمان و حتی در عراق از استادکاران شوشتر دعوت می‌کردند که برایشان شوادان‌ بسازند. دمای درون شوادان‌ بین ۲۵ تا ۳۰ درجه ثابت است. این توضیح را عضو شورای فنی میراث فرهنگی، صنایع‌دستی خوزستان می‌دهد و تأکید می‌کند که تا همین حالا از شوادان‌ها استفاده می‌شود و از قدیم هیچ‌وقت گزارشی از آب‌گرفتگی شوادان‌ها نداشتیم.
«علی محمد چهارمحالی» درباره‌ٔ علت آب‌گرفتگی شوادان‌های شوشتر هم به «پیام ما» می‌گوید که فرسودگی شدید شبکه‌ آب‌وفاضلاب و نشت آب در نقاطی که در عمق زمین است به شوادان‌ها می‌رسد و موجب این اتفاق می‌شود.
به گفتهٔ او، برخی می‌گویند آبی که به شوادان‌ها آمده مربوط به سفره‌های آب زیرزمینی است که این مسئله از سوی کارشناسان مربوطه رد شد و در گذشته اتفاقاً سفره‌های آب زیرزمینی بیشتری بوده اما گزارشی از آب‌گرفتگی نداشتیم.
عضو شورای فنی میراث فرهنگی خوزستان ادامه می‌دهد: «اداره‌ آب‌وفاضلاب می‌داند که مشکل از جانب خودشان است. شوادان‌های خانه جزایری، خانه ابریشم کار، خانه معین‌التجار و خانه رحیمی کاملا تخریب شده است.»
تبعات آب‌گرفتگی در بافت تاریخی
در بافت تاریخی شهر شوشتر بیش از ۹۰ اثر تاریخی ثبت شده در فهرست آثار ملی وجود دارد. مشکل آب‌گرفتگی شوادان خانه‌های تاریخی مربوط به بیش از ۲۰ سال قبل است که به بلای جان بافت تاریخی شوشتر تبدیل شده است.
مسئول انجمن دوستداران میراث فرهنگی شوشتر این موضوع را تأیید می‌کند که شوادان‌های بسیاری از خانه‌های واقع در بافت تاریخی دچار آب‌گرفتگی شده که این آب‌گرفتگی آسیب زیادی را به بافت تاریخی و خانه‌های واقع در بافت وارد کرده است.

عضو شورای فنی میراث فرهنگی خوزستان: میراث فرهنگی ۲۰ سال است در همین زمینه با نهادها و اداره‌های مختلف مکاتبه کرده و نسبت به وضعیت شوادان‌های شوشتر هشدار داده است. تاکنون چند جلسه در ستاد بحران تشکیل شده و حتی مدیر کل حوادث غیرمترقبه هم از شوادان‌ها بازدید کرده است، اما نتیجه‌ای حاصل نشد

«ابوالفضل مهدی‌پور» با بیان اینکه حجم آب‌گرفتگی در برخی شوادان‌ها به گونه‌ای است که باید آب آن به‌صورت روزانه تخلیه شود، توضیح می‌دهد که تخلیه نشدن و ماندن آب می‌تواند منجر به خسارت به خانه‌ها شود.
این فعال میراث فرهنگی ترک‌خوردگی و رانش در برخی خانه‌ها را بخشی از عوارض ناشی از آبگرفتگی شوادان‌ها برشمرد.
چه باید کرد؟
عضو شورای فنی میراث فرهنگی، صنایع‌دستی خوزستان و کارشناس میراث فرهنگی شوشتر می‌گوید که میراث فرهنگی ۲۰ سال است در همین زمینه با نهادها و اداره‌های مختلف مکاتبه کرده و دربارهٔ وضعیت شوادان‌‌های شوشتر هشدار داده است.
چهارمحالی با بیان اینکه تاکنون چند جلسه در ستاد بحران تشکیل شده و حتی مدیرکل حوادث غیرمترقبه هم از شوادان‌ها بازدید کرده است، می‌افزاید: «مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی و دیگر اداره‌های مرتبط با حوزه‌ فرهنگی نیز از شوادان‌های شوشتر بازدید کردند، اما نتیجه‌ای حاصل نشد.»
سرپرست اداره میراث فرهنگی شوشتر هم که حدوداً یک‌سال است سکان اداره میراث فرهنگی شهرستان را برعهده گرفته اخیراً اعلام کرده است که موضوع آب‌گرفتگی شوادان‌ها یکی از موضوعات اصلی و در اولویت ادارهٔ میراث فرهنگی از یکسال گذشته تاکنون بوده است. با وجود اینکه در سال‌های قبل نیز در این باره مکاتباتی صورت گرفته اما از سال گذشته به صورت جدی این موضوع در دست پیگیری قرار گرفته است.
«داوود نجارآسیابان» رفع این مشکل را منوط به پیدا کردن منشأ آب‌گرفتگی به صورت قطعی از طریق انجام مطالعات و بررسی‌های کارشناسی می‌داند.
او به برگزاری یک جلسه در نهم آذر سال گذشته با حضور فرماندار و دیگر دستگاه‌های مربوطه اشاره می‌کند که در آن نشست مقرر شد مطالعات مربوط به عارضه‌یابی این مشکل از سوی وزارت نیرو انجام شود که در آخرین جلسه مقرر شد ظرف مدت یک ماه نتایج آن را به میراث فرهنگی اعلام کنند.
نجار آسیبان نیز همانند کارشناسان میراث، پوسیدگی‌ لوله‌های آب و نفوذ آب از سفره‌های زیرزمینی را دو عامل احتمالی این مسئله می‌داند با این حال معتقد است که براساس ادله‌ٔ موجود، علت اصلی این مشکل پوسیدگی لوله‌های انتقال آب آشامیدنی است، اما باز هم باید مطالعات برای قطعی شدن دلیل این مشکل صورت گیرد.
**
ظاهراً مکاتبه‌ها، تذکرها و پیگیری‌های میراث فرهنگی نتیجه نداده یا جدی و مصرانه نبوده است. میراث فرهنگی طبق قوانین و ضوابط توانایی واکنش تند و برخورد با عاملان و مسببان این وضعیت را دارد، اما واکنش میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خوزستان نسبت به ماجرای شوادان‌ها به‌نظر دست به‌عصاست. گذر زمان حتی با گذشت هر یک روز به ضرر وضعیت بناهای تاریخی شوشتر است و شرایط روزبه‌روز به سمت بحرانی‌تر شدن اوضاع پیش می‌رود.
با وجود این، گفته شده است با توجه به اختلاف نظر میان سازمان آب و برق خوزستان، شرکت آب‌وفاضلاب استان، اداره‌کل زمین‌شناسی و اداره‌کل میراث فرهنگی درباره منشأ نشت آب قرار شده است مطالعه انجام شود و علت‌یابی دقیق صورت گیرد. تا مشخص شدن نتیجهٔ مطالعات نیز قرار است طی یک ماه، بخشی از شبکهٔ آب در دو نقطهٔ مشخص شده واقع در خیابان خانه امام و خیابان عبداله بانو اصلاح شوند که در صورت کاهش آب‌گرفتگی در دیگر نقاط نیز این اقدام عملیاتی می‌شود.

«شوشتر» شهری است که بیش هفت هزار سال قدمت دارد. در محدودهٔ بافت تاریخی شوشتر بیش از ۲۶۰ اثر تاریخی ثبت شده است که خانه‌های تاریخی به عنوان ظرفیت بسیار مهم بخشی از آن محسوب می‌شود. خانه طبیب، خانه رحیمی، خانه معین‌التجار، خانه مستوفی، خانه کجباف، خانه مقدم، خانه مرعشی، خانه امین‌زاده، خانه زایر، خانه طبیب شوشتری، خانه جزایری، خانه شیخ جعفر شوشتری، خانه افضل، خانه چهارمحالی، خانه رضوان، خانه زاهدی و… تنها بخشی از خانه‌های حائز اهمیت تاریخی در این شهرستان است. قدمت این خانه‌ها بیشتر به زمان «صفویه» و «قاجار» بر می‌گردند. گستردگی این عارضه در کل بافت تاریخی پراکنده است و تاکنون حدود ۵۰ پلاک که درگیر با عارضه آب‌گرفتگی است شناسایی شده اما احتمال اینکه خانه‌های دیگری نیز با این مشکل مواجه باشند وجود دارد.

قاسم آل کثیر

روزنامه نگار

«کاروانسراهای ایران»‌ ثبت جهانی شد

پرونده «کاروانسراهای ایران» به‌عنوان بیست و هفتمین اثر تاریخی و طبیعی ایران در یونسکو به ثبت جهانی رسید.

به گزارش میراث آریا، در چهل و پنجمین نشست کمیته میراث جهانی یونسکو که در ریاض عربستان در حال برگزاری است، امروز، یکشنبه ۲۶ شهریورماه ۱۴۰۲، پرونده «کاروانسراهای ایران» تأیید شد و به ثبت رسید.

بدین ترتیب، «کاروانسراهای ایران» بیست و هفتمین اثر تاریخی و طبیعی ایران در فهرست جهانی یونسکو است.

در این پرونده، 54 کاروانسرای ایران ثبت شده‌اند که عبارتند از: دیر گچین (قم)، نوشیروان(اصفهان)، پرند یا قلعه سنگی (تهران)، رباط شرف (خراسان رضوی)، سنگی انجیره (یزد)، جمال‌آباد (آذربایجان شرقی)، عباس آباد تایباد (خراسان رضوی)، فخر داوود (خراسان رضوی)، شیخعلی خان (اصفهان)، مرنجاب (اصفهان)، امین‌آباد (اصفهان)، گبرآباد (کاشان)، مهیار (اصفهان)، گز (اصفهان)، کوهپایه (اصفهان)، مزینان (خراسان رضوی)، ایزدخواست (فارس)، فخرآباد (خراسان رضوی)، سرایان (خراسان جنوبی)، قصر بهرام (سمنان)، آهوان (سمنان)، میامی (سمنان)، عباس آباد (سمنان)، میاندشت (سمنان)، زین الدین (یزد)، میبد(یزد)، فرسفج(فارس)، خواجه نظر(آذربایجان غربی)، دهدشت (کهگیلویه و بویراحمد)، بیستون (کرمانشاه)، گنجعلی،خان (کرمان)، گویجه بل (آذربایجان شرقی)، خوی (آذربایجان غربی)، صائین (اردبیل)، تی تی (گیلان)، باغ شیخ (مرکزی)، زعفرانیه (خراسان رضوی)، مهر (خراسان رضوی)، ینگه امام (البرز)، بستک (هرمزگان)، برازجان (بوشهر)، خرانق (یزد)، آجری انجیره (یزد)، افضل (خوزستان)، نیستانک (اصفهان)، چاه کوران (کرمان)، چمشک (لرستان)، رشتی(یزد)، تاج آباد (همدان)، ده محمد (خراسان جنوبی)، خان (آذربایجان غربی)، چهل پایه (خراسان جنوبی)، سعدالسلطنه (قزوین) و رباط قلی (خراسان شمالی) است.

در این جلسه، رسول وطن‌دوست به نمایندگی از هیأت اعزامی ایران گزارشی از پرونده کاروانسراهای ایران ارائه کرد.

او سخنان خود را با شعری از مولانا به پایان رساند: کرده منزل شب به یک کاروانسرا / اهل شرق و اهل غرب و ماورامانده در کاروانسرا خرد و شگرف / روزها با هم ز سرما و ز برف

پ.ن:

سرای افضل (سرای افضل) از بناهای تاریخی دوره قاجار و یکی از اجزاءِ مجموعه تاریخی افضل در شهرستان شوشتر است که در خیابان طالقانی، کوچه سنگ‌فرش واقع شده و در تاریخ ۱۷ اسفند ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۷۹۴۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

سرای افضل یکی از آثار تاریخی و ثبت ملی این شهرستان در مسیر ثبت در فهرست میراث جهانی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد (یونسکو) قرار گرفته است.

: این اثر از بناهای ارزشمند به جا مانده از دوره قاجار است که همنشینی با محله دلدل در بافت کهن و پیکره‌ای از بازار و خیابان تاریخی سپه آن را از موقعیت منحصر به فردی برخوردار کرده است.

سرای افضل به منظور بارانداز بعضی محصولات تجاری در دوره قاجار راه‌اندازی شده و در دوره‌هایی نیز به عنوان محل ثبیت (سیلو) شوشتر به کار خود ادامه داده است.

معمار این بنا حاج جعفر معمار، از معماران بزرگ و نامی همان دوره بوده که چندین سازه را در شوشتر همچون خانه مستوفی، بعضی از املاک افضل، و بخش هایی از قلعه تاریخی سلاسل را بنا کرده است

کاروانسرا تا دوره پهلوی دوم به کار خود که توزیع غله بوده، ادامه می‌دهد اما به مرور زمان نقش تجاری خود را با توسعه راه ها، گسترش و پیشرفت حمل و نقل و رونق گرفتن شهر اهواز به عنوان مرکز استان، از دست داد.

سرای افضل هم اکنون محل دائمی نمایشگاه صنایع دستی است و در غرفه‌های آن کارگاه‌های ویژه‌ی این هنرهای دستی برپاست.

ا

خطر تخریب در یک قدمی خانه‌های تاریخی شوشتر

آبگرفتگی شوادان‌ خانه‌های تاریخی شوشتر زنگ خطر تخریب در بافت تاریخی این شهر را به صدا درآورده است و به گفته کارشناسان و فعالان میراث فرهنگی خطر رانش و تخریب در یک قدمی خانه‌های تاریخی شوشتر قرار دارد.

به گزارش ایرنا در بافت تاریخی شهر شوشتر بیش از ۹۰ اثر تاریخی ثبت شده در فهرست آثار ملی وجود دارد. مشکل آبگرفتگی شواد

ان‌ خانه‌های تاریخی مربوط به امروز و دیروز نیست و بیش از ۲۰ سال است که این معضل به بلای جان بافت تاریخی شوشتر تبدیل شده است.

مدیران و دستگاه‌های اجرایی مختلف ادعا می‌کنند که از همان زمان تاکنون پیگیر شناسایی مشکل و رفع آن بوده‌اند با این همه هنوز و پس از گذشت سالیان دراز این مشکل نه تنها کمتر نشده که روز به روز آثار مخرب‌تری را بر خانه‌های تاریخی واقع در بافت برجای گذاشته است.

رانش برخی خانه‌های تاریخی شوشتر

به گفته ابوالفضل مهدی‌پور، فعال گردشگری و میراث فرهنگی شوشتر شوادان‌های بسیاری از خانه‌های واقع در بافت تاریخی شوشتر دچار آبگرفتگی شده که این آبگرفتگی آسیب زیادی را به بافت تاریخی و خانه‌های واقع در بافت وارد کرده است.

وی می‌گوید: حجم آبگرفتگی در برخی شوادان‌ها به گونه‌ای است که باید آب آن به صورت روزانه تخلیه شود زیرا عدم تخلیه و ماندن آب می‌تواند منجر به خسارت به خانه‌ها شود.

این فعال میراث فرهنگی ترک‌خوردگی و رانش در برخی خانه‌ها را بخشی از عوارض ناشی از آبگرفتگی شوادان‌ها برشمرد.

ابهام چندین ساله در علت‌یابی مشکل

با وجود اینکه سال‌ها از بروز این معضل در خانه‌های تاریخی شوشتر می‌گذرد اما مسئولان استانی و شهرستانی همچنان عنوان می‌کنند که عامل قطعی این اتفاق مشخص نشده است. پوسیدگی لوله‌های آب و فاضلاب واقع در بافت تاریخی و نفوذ آب از سفره‌های زیرزمینی، ۲ عامل اصلی مطرح شده برای بروز این مشکل است.

کارشناسان میراث فرهنگی و مرمت معتقدند شوادان‌ها از سالیان دور در خانه‌های بافت تاریخی بوده‌اند و در همان زمان با وجود اینکه سطح سفره‌های آب زیرزمینی نسبت به امروز نیز بالاتر بوده اما چنین اتفاقی رخ نداده است اما چند سال بعد از لوله‌کشی و مستهلک شدن لوله‌ها این اتفاق خود را نشان داده است.

داوود نجارآسیابان، سرپرست اداره میراث فرهنگی شهرستان شوشتر که حدودا یکسال است سکان اداره میراث فرهنگی شوشتر را برعهده گرفته در این رابطه به خبرنگار ایرنا می‌گوید: موضوع آبگرفتگی شوادان‌ها یکی از موضوعات اصلی و در اولویت اداره میراث فرهنگی شوشتر از یکسال گذشته تاکنون بوده است با وجود اینکه در سال‌های قبل نیز در این خصوص مکاتباتی صورت گرفته اما از سال گذشته به صورت جدی این موضوع در دست پیگیری قرار گرفته است.

وی رفع این مشکل را منوط به پیدا کردن منشا آبگرفتگی به صورت قطعی از طریق انجام مطالعات و بررسی‌های کارشناسی می‌داند.

نجار آسیابان به برگزاری یک جلسه در نهم آذر ماه سال گذشته با حضور فرماندار و دیگر دستگاه‌های مربوطه اشاره می‌کند که در آن نشست مقرر شد مطالعات مربوط به عارضه‌یابی این مشکل از سوی وزارت نیرو انجام شود که در آخرین جلسه مقرر شد ظرف مدت یک ماه نتایج آن را به میراث فرهنگی اعلام کنند

وی نیز همانند کارشناسان میراث، پوسیدگی‌ لوله‌های آب و نفوذ آب از سفره‌های زیرزمینی را ۲ عامل احتمالی این مساله می‌داند با این حال معتقد است که براساس ادله‌های موجود، علت اصلی این مشکل پوسیدگی لوله‌های انتقال آب شرب است اما باز هم لازم است مطالعات جهت قطعی شدن دلیل این مشکل صورت گیرد.

نشانه‌گذاری ۵۰ خانه‌ تاریخی درگیر با آبگرفتگی

این مسئول میراث فرهنگی به تهیه یک نقشه از بافت تاریخی اشاره کرد و گفت: براساس این نقشه بناهایی که مشکل آن‌ها از طرف مالکان یا کارشناسان میراث اعلام شد در نقشه نشانه‌گذاری شدند. گستردگی این عارضه در کل بافت تاریخی پراکنده است و تاکنون حدود ۵۰ پلاک که درگیر با عارضه آبگرفتگی است شناسایی شده اما احتمال اینکه خانه‌های دیگری نیز با این مشکل مواجه باشند وجود دارد.

وی بیان کرد: در کنار مطالعات صورت گرفته به صورت موازی قرار شد اداره آبفا شهرستان به شکل پایلوت در ۲ نقطه لوله‌های فرسوده را از مدار خارج و لوله‌های انتقال جدید را جایگزین کند تا از این طریق اثربخشی آن رصد شود.

نِشست برخی خانه‌های تاریخی

نجار آسیابان با اشاره به آسیب‌های وارده ناشی از آبگرفتگی شوادان‌ها گفت: سقف برخی از شوادان‌ها بر اثر رطوبت دچار ریختگی و ترک شده و براساس نوع بنا نوع آسیب‌ و میزان آن نیز متفاوت است.

وی می‌افزاید: در برخی خانه‌ها نُشست رخ داده است و اگر هر چه سریعتر فکری برای رفع این مشکل نشود احتمال تخریب و آسیب به بناهای واقع در بافت تاریخی وجود دارد.

باز شدن پای مدیریت بحران در بافت تاریخی شوشتر

کوچه‌ها و خیابان‌ها در بافت تاریخی شوشتر نیز همانند دیگر بافت‌های تاریخی از عرض کمی برخوردار است و با توجه به سکونت مردم در این بافت، ایمن‌سازی بناها از اهمیت بالایی برخوردار است چرا که کم بودن عرض خیابان‌ها به ویژه در حوادث، کمک رسانی یا استفاده از ماشین‌آلات را با مشکل رو به رو می‌سازد. پس وقوع آبگرفتگی احتمال ریزش برخی خانه‌ها بالا گرفته است همین امر پای مدیریت بحران استان را به موضوع باز کرد. از سال گذشته تاکنون ستاد مدیریت بحران برای برون رفت از این مشکل ۲ بار در شهرستان شوشتر تشکیل شده است.

اصلاح شبکه آب در ۲ نقطه بافت تاریخی

مدیر کل مدیریت بحران استانداری خوزستان در این باره به ایرنا می‌گوید: با توجه به اختلاف نظر میان سازمان آب و برق خوزستان، شرکت آب و فاضلاب استان، اداره کل زمین‌شناسی و اداره کل میراث فرهنگی در خصوص منشا نشت آب مقرر شد ابتدا مطالعه انجام شود و علت‌یابی دقیق صورت گیرد.

مرتضی شرف الدین شیرازی ادامه می‌دهد: تا مشخص شدن نتیجه مطالعات نیز بنا شد ظرف یکماه، بخشی از شبکه آب در ۲ نقطه مشخص شده واقع در خیابان "خانه امام" و خیابان "عبداله بانو" اصلاح شوند که در صورت کاهش آبگرفتگی در دیگر نقاط نیز این اقدام عملیاتی می‌شود.

فرماندار شوشتر نیز نفوذ آب به شوادان‌های بافت‌های تاریخی خطر جدی برای خانه‌های تاریخی عنوان می‌کند و به ایرنا می‌گوید: بافت‌ تاریخی شوشتر در مرکز شهر قرار دارد نفوذ آب به شوادان‌ها موجب تجمع آب زیادی در بناهای تاریخی شده و از دستگاه‌های مربوطه خواستار رفع هر چه زودتر این مشکل هستیم.

سید محسن سید موسوی می‌گوید: مساله آبگرفتگی شوادان‌ها به حدود ۳۰ سال گذشته برمی‌گردد و درسال‌های‌ اخیر مورد پیگیری جدی قرار گرفته است علاوه بر حضور میدانی مدیران و بازدید از وضعیت این شوادان‌ها مقرر شد تیم‌هایی برای شناسایی عوامل نفوذ آب به این نقاط تشکیل شود.

وی می‌افزود: برخی اقدامات دیگر از جمله تعویض خطوط قدیمی آب بافت‌های قدیمی شهر نیز در دستور کار بوده و همچنان در حال انجام است.

فرماندار شوشتر اظهار می‌کند: در هفته گذشته نشست اضطراری با حضور مدیرکل مدیریت بحران و سازمان آب و برق استان برای رفع این مشکل در شوشتر برگزار شد

وجود بیش از ۹۰ اثر ثبت ملی در بافت تاریخی شوشتر

در کل شهرستان شوشتر ۳۰۰ اثر ثبت ملی و در بافت تاریخی آن که مرکز شهر را در برمی‌گیرد حدود ۹۰ اثر ثبت شده فهرست آثار ملی قرار دارد. شوشتر حدود ۲۴۳ هکتار بافت تاریخی دارد.

خانه طبیب، خانه رحیمی، خانه معین التجار، خانه مستوفی، خانه کجباف، خانه مقدم، خانه مرعشی، خانه امین‌زاده، خانه زایر، خانه طبیب شوشتری، خانه جزایری، خانه شیخ جعفر شوشتری، خانه افضل، خانه چهارمحالی، خانه رضوان، خانه زاهدی و... تنها بخشی از خانه‌های حائز اهمیت تاریخی در این شهرستان است.

بخش زیادی از خانه های واقع در بافت تاریخی دارای شوادان یا شبستان هستند که از آن‌‎ها در قدیم به عنوان مکانی خنک استفاده می‌شده و مردم از گرمای تابستان به این فضاها پناه می‌بردند. شوادان‌هایی همچون شوادان قلعه سلاسل و شوادان شاه نشین شوشتر از جمله شوادان‌های خاص در شوشتر به شمار می‌رود که از نظر سازه و زیبایی با دیگر شوادان‌ها تفاوت‌هایی دارند.

آژیر قرمز تخریب خانه‌های تاریخی شوشتر

علی‌محمد چهارمحالی، کارشناس مرمت بناهای تاریخی نیز پیشتر نسبت به این معضل در شوادان‌ها و وضعیت پیش رونده این پدیده هشدار داده بود با این حال تاکنون اقدامی اساسی صورت نگرفته است.

وی می‌گوید: با تداوم این وضعیت بحرانی اکنون در شوادان‌ها صدای آژیر قرمز تخریب خانه‌های تاریخی بلند شده است و اگر برای اصلاح شبکه آب و فاضلاب کاری نکنیم، در آینده‌ای نزدیک احتمال می‌رود به یکباره خانه‌های تاریخی فرو بریزد.

این کارشناس مرمت معتقداست رفع این مشکل نیازمند عزمی ملی است.

درپی بروز این مشکل چندین ساله در بافت تاریخی دوستداران میراث فرهنگی و علاقمندان به تاریخ بارها و بارها هشدار داده و در این بار با رسانه‌ها مصاحبه کرده اند و خواستار رسیدگی به این مشکل و رفع آن شده اند. با توجه به روند پیشرفتی این مشکل و اثری که می‌تواند بر بافت تاریخی شوشتر به عنوان شهری که یک اثر ثبت جهانی در خود جای داده است باید دید آیا می‌توان امیدوار بود که زمان برای نجات بافت تاریخی شوشتر و خانه‌های تاریخی دیر نشود؟

منبع :ایرنا

یک دوستدار میراث فرهنگی:

خانه‌های دارای ارزش تاریخی شوشتر مرمت می‌شوند

مسؤول انجمن دوستداران میراث فرهنگی شوشتر گفت: تعداد شایان توجهی از خانه‌های قدیمی شوشتر به دلیل ارزش تاریخی که دارند با مشارکت بخش خصوصی مرمت و احیا می‌شوند.

ابوالفضل مهدی‌پور در گفت‌وگو با ایسنا، بیان کرد: خانه تاریخی «زایر» و خانه تاریخی «لاله‌فروش(خانه تاریخی رحیمی) شهرستان شوشتر با مشارکت بخش خصوصی مرمت، احیا و به بهره‌برداری می‌رسند.

وی افزود: این بناهای تاریخی پس از اتمام کارهای مرمتی کاربری فرهنگی، اقامتی و یا پذیرایی خواهند داشت.

مهدی‌پور خاطرنشان کرد: خانه‌های قدیمی بسیاری در گوشه‌گوشه شهرستان شوشتر برجای مانده‌اند که ارزش تاریخی آن‌ها اهمیت مرمت، احیا و حفظ آن‌ها را به اثبات می‌رساند.

این دوستدار میراث فرهنگی معتقد است: مشارکت بخش خصوصی در حوزه مرمت و بازسازی خانه‌های تاریخی می‌تواند مناسب‌ترین راه برای احیای این بناها باشد.

او تاکید کرد: حفاظت از بناهای تاریخی باید همواره و به صورت مستمر انجام شود. بنابراین پس از بازسازی چنین بناهایی کار مرمت به اتمام نمی‌رسد و باید به صورت مداوم از آن‌ها حفاظت شود.