راهنمای محلی خوزستان

آبادان و خرمشهر در یک نگاه

خرمشهر و آبادان، دو شهر مجاور يكديگرند كه در حال حاضر با وجود سازمان منطقه آزاد اروند در بخش گردشگرى به صورت مشــترك اداره مى شــوند. هر سال در ايام نوروز اين دو شهر مقصد مســافران زيادى از تمام كشور هستند و با وجود جاذبه هاى گردشــگرى فراوان بر تعداد كســانى كه آبادان و خرمشــهر را مقصد سفر خود قرار مى دهند، افزوده مى شــود. از جاذبه هاى گردشگرى آبادان مي توان به مسجد تاريخى «رنگونى ها»، «موزه آبادان»، «موزه صنعت نفت» و رودخانه هاى «اروند» و «بهمنشــير» اشــاره كرد. در خرمشهر نيز شاهد حضور گســترده مسافران در ساحل رودخانه كارون براى لنج و قايق سوارى هستيم. همچنين موزه هاى «دفاع مقدس» و «مناطق عملياتى 8 سال دفاع مقدس» ازجمله شلمچه و علقمه، شاهد حضور كاروان هاى راهيان نور و مسافران نوروزى در بازديد از اين مناطق است. پاييز و زمستان بهترين فصل ها براى ســفر به اســتان خوزستان اســت. در اين فصل ها بازارهاى آبادان و خرمشهر با استقبال بسيار خوب مسافران مواجه مي شوند و از رونق اقتصادى قابل قبولى برخوردارند. رستوران هاى محلى (مضيف) در آبادان و خرمشهر با بافت سنتى و قديمى، غذاى محلى و به خصوص ماهى كبابى را به مسافران عرضه مي كنند.

برای دانلود فایل pdf معرفی شهرهای آبادان وخرمشهر (روزنامه توریسم) روی تصویر زیر کیک کنید

میراث صنعتی چیست؟

گردشگرصنعتی کیست؟

✅ فرشید خدادادیان، #پژوهشگر و فعال حوزه ی میراث صنعتی در نخستین#وبینار آموزشی؛ «ظرفیت های میراث صنعتی برای توسعه#گردشگری» که به میزبانی #انجمن_میراث_صنعتی_ایران در شبکه اجتماعی #کلاب_هاوس و با حضور جمعی از فعالان حوزه گردشگری برگزار شد، با اشاره به تازگی مفهوم #میراث_صنعتی نسبت به سایر حوزه های میراثی در سطح کشور و حتی جهان تاکید کرد؛ نخستین ضرورت در این زمینه بازخوانی مکرر مفاهیم و تعاریف برای رسیدن به درک درست تر از موضوع و زمینه است.

✅ رییس مرکز اسناد #گنجینه های_تاریخی #صنعت_نفت در خصوص تعریف درست و علمی میراث صنعتی گفت؛ سازمان جهانی مرجع در این زمینه«کمیته بین المللی حفاظت از میراث صنعتی» است که به اختصار «تیکی» (TICCIH) نامیده می شود.
این کمیته در ییانیه ی موسوم به «منشور نیژنی تاگیل» که در گرد همایی اعضایش در ۱۷جولای۲۰۰۳ در #نیژنی_تاگیل مسکو به تصویب رساند، میراث صنعتی را اینگونه تعریف کرده است؛ میراث صنعتی شامل فرهنگ صنعت است.فرهنگی که دارای ارزش های علمی، معماری، اجتماعی، فنی و تاریخی باشد.این میراث موارد ذیل را در بر می گیرد؛ ساختمان ها و ماشین آلات، کارگاه ها، دودکش ها و واحد های تولیدی، معادن و سایت های پرداخت و پالایش مواد اولیه، انبارها و فروشگاه ها، مکان هایی که انرژی در آنها تولید، منتقل و مصرف می شود. حمل و نقل و تمام زیرساخت های آن و نیز تمام مکان هایی که به فعالیت های اجتماعی مرتبط با صنعت از جمله؛سکونت، مذهبی، تفریحی، ورزشی و آموزشی اختصاص داده شده اند.
✅ خدادادیان، با مبنا قرار دادن چنین تعریف جهانی از «میراث صنعتی» گفت: خوشبختانه ما در ایران و در شهرهای مختلف، مظاهر و مناظر متعدد و زیادی از میراث صنعتی در بخش های گوناگون صنعتی را داریم که ارزش و ظرفیت افزودن به لیست ملی و متعاقبا جهانی «میراث صنعتی» را دارند و علاقه مندان به بازدید و آشنایی با این موارد نیز در دو بخش گردشگر داخلی و گردشگر خارجی در حوزه گردشگری بازار هدف این حوزه بوده و باید با معرفی، آموزش، تبلیغات و در عین حال فرهنگ سازی به این حوزه ی میراثی سوق داده شوند.
✅ مجری طرح موزه های اکتشاف، حفاری و تولید صنعت نفت در پایان خاطرنشان کرد؛ صنعت نفت بعنوان مهمترین صنعت یک قرن اخیر ایران در این زمینه اقداماتی انجام و برنامه های زیادی نیز در دست مطالعه و اجرا دارد و امیدواریم گردشگران صنعتی داخلی و خارجی (البته پس از گشایش های سیاسی و کرونایی) از میراث صنعتی ایران در حوزه صنعت نفت بازدید داشته باشند

گزارشی از پدر چای ترش و گردشگری روستای علوه

خاطرات ابوعلی از چگونگی ورود گردشگران به روستای علوه

روستای علوه شهرستان کارون این روزها به کانونی برای جذب گردشگران داخلی و حتی خارجی تبدیل شده است، گردشگرانی که برای خرید و بازدید از مزارع چای ترش، نخلستان ها، شلتوک کاری و استفاده از غذاهای محلی و بازدید از مضیف قدیمی ساعتی را مهمان کریم باوی معروف به ابو علی در این روستا می شوند. همین نیز باعث شد تا به سراغ ابو علی برویم و چگونگی کشت و فروش چای ترش و توسعه گردشگری روستای علوه را ظرف 2 سال از او جویا شویم. این گزارش خواندنی در ادامه آمده است.

کاوش: کریم باوی هستم معروف به ابو علی از روستای علوه ( توابع شهرستان کارون در حدود ۲۵ کیلومتری اهواز)، در روستا علوه اولین کسی که برای زندگی آمد جد پدری ام بود این مضیف هم پدرم خودش ساخته است. پدرم ۱۲۰ سال عمر کرد و سال ۶۵ به رحمت خدا رفت و ۲ همسر داشت، در سن ۸۵ سالگی ازدواج مجدد کرد که حاصل این ازدواج ۲ دختر و سه پسر است و اختلاف سنی من و برادر بزرگترم حدود ۶۰ سال است.

این روستا ۴۶ خانوار و ۳۶۰ نفر جمعیت دارد که همه ی افراد این روستا از یک خانواده هستیم. چندین سال قبل یکی از دوستان برادر بزرگترم ابوهاشم به مکه می رود و از آنجا بذر چای ترش یا چای مکیه می آورد و کشت می کند و چندین سال از آن بعنوان دارو استفاده می کند، این چای خاصیت های زیادی دارد از جمله برای تنظیم فشار خون و رقیق کننده ی خون و چربی کبد است و چون آرام بخش است اکثرا شب ها از آن استفاده می شود.

ابوهاشم چای ترش کشت می کرد و سال ۷۷ فوت شد، بعد از فوت برادرم به مدت ۶ سال به کشاورزی اهمیت ندادیم و به همین دلیل بذر چای را ازدست دادیم تا اینکه شروع به کشاورزی کردم و به کشت محصولاتی که خاصیت دارویی دارند مثل چای ترش و عصفر علاقه مند شدم ( عصفر شبیه زعفران است و مشهدی ها به آن زعفران کاذب می گویند).

هرچه قدر گشتم دنبال بذر چای ترش پیدا نکردم حدود سه سال به دنبال آن بودم همه ی عطاری و بذر فروشی ها را رفتم اما اکثر آنها حتی با اسم این محصول نیز آشنایی نداشتند تا اینکه تصمیم گرفتم پیش زن برادرم ابو هاشم برم و صندوقچه ی برادرم را نگاه کنم تاشاید بذری پیدا کنم. صندوقچه را که باز کردم پلاستیک گره خورده ای را دیدم که سه بذر چای درون آن بود، آن روز از پیدا کردن بذر بسیار خوشحال شدم.

بذرها را کشت کردم بعد از مدتی بوته درآوردن و سبز شدن اما وقتی از یکی از برادرانم خواستم که مسیر آب را برای آبیاری باز کند ناخواسته باعث کندن و له شدن یکی از بوته ها می شود البته برادرم نمی دانست این بوته ی چای ترش است که مدت ها به دنبال پیدا کردن بذر آن بودم. روز بعد که متوجه شدم با او مشاجره کردم و بعد از این جریان به برادرم سفارش کردم تا از بوته ها مراقب کند تا اینکه بالاخره آن سال چای را برداشت کردم و بذر بیشتری بدست آوردم، به اهالی روستا نیز از آن بذر برای کشت دادم و تا کنون که چندین سال می شود اهالی روستا چای ترش کشت می کنند.( اردیبهشت ماه کشت و مهر و آبان ماه برداشت می شود).

بعد از اینکه چای را برداشت کردیم به فروش نرفت و این چند سال ادامه داشت چرا که مردم به خوبی با این محصول آشنایی نداشتند، پارسال یک جلسه در روستای عطیش برگزار شد که من هم حضور داشتم در آن جلسه یک نفر در مورد میراث فرهنگی صحبت کرد بعد از جلسه قصد داشتم شماره ی آن آقا را برای نشان دادن مضیف به او بگیرم چون در جلسه خواست که آثار و ساخت قدیمی را به او معرفی کنند.

اما بعد از جلسه آن آقا را پیدا نکردم و چهار ماه به دنبال شخصی به نام حسن ناصر گشتم (رئیس اداره میراث فرهنگی و صنایع دستی و گردشگری شهرستان کارون) و از دهیاران روستاهای اطراف آدرس و یا شماره ای از او را می پرسیدم اما آنها همچنین کسی را نمی شناختند، تا اینکه یکی از دهیاران شماره ی مهندس ناصر را به من داد.

مضیف قدیمی پدربزرگم را به مهندس ناصر معرفی کردم و گفتم که از گل و چوب ساخته شده است، ایشان اسم و مکان روستا را پرسید و من برای او عکس مضیف را فرستادم، بالافاصله بعد ازدیدن عکس ها مهندس ناصر به سمت روستا حرکت کرد.

بعد از بازدید مهندس حسن ناصر به گفته ی او از فرش های قدیمی برای مضیف استفاده کردیم. بعد از آن هر چهار پنج روز یکبار سری به روستا می زد در یکی از این دیدارها چای ترش برای پذیرایی استفاده کردم و زمانیکه ایشان متوجه شدند محصول خودمان است برایش جالب بود.

اواسط مهرماه بود که آقای ناصر را بر سر مزارع بردم ایشان بعد از چند روز با سه خبرنگار و عکاس برگشت و بعد از ۱۰ روز گفت می خواهم مراسمی با عنوان “آیین چای” در روستا بگیریم، روز بعد جمعیت زیادی به روستا آمد که استقبال زیادی از روستا و مزارع چای آن کردند و از این زمان گردشگری روستا شروع شد.

اینجا بود که من با واژه ی ” گردشگردی” آشنا شدم و با افراد زیادی از مسئولان و دوستداران میراث فرهنگی و کسانی که برای ما تبلیغ می کنند آشنا شدم، تا به الان نیز مهندس ناصرهمچنان پای کار است.

علی رغم اینکه در گذشته محصولات به فروش نمی رفت و تنها مصرف کننده ی چای ترش در روستای علوه خود ما بودیم اما در روز آیین چای قرمز هرکسی هر چقدر چای ترش در ۲سال اخیر در خانه داشت را آورد و همه به فروش رفت یعنی تمام محصولات ۲سال ما یکجا و دریک روز به فروش رفت. امسال نیز این مراسم ۱۶ آبان ماه برگزار می شود.

امسال حدود ۱۵ هکتار چای کشت کردیم که به دلیل سیلی که آمد دیرتر یعنی در مردادماه کشت شد. سیل که شد حدود ۱۵ روز برای احداث سیل بند اصلی کار می کردیم و در همان ایام گردشگرانی از آمریکا با تور به روستا آمدند، روزی که دبی رودخانه بشدت بالا آمده بود و سخت ترین روز برای من بود. از آنها پذیرایی کردم اما به شدت نگران شکستن سیل بند بودم که اگر این اتفاق رخ دهد چطور به مهمانانم بگویم از اینجا بروید.

گردشگرانی که به روستا می آیند اکثرا با غذاهای محلی اینجا آشنا شدند و برای همین دوباره به اینجا می آیند و از ظرفیت هایی که روستا دارد مانند نخلستان ها و مضیف و رسومات آن استفاده می کنند.

غذاهای ما از محصولات محلی هستند؛ برنج کشت خودمان است و تخم مرغ، روغن، کره، دوغ، شیر، ماست و پنیر همه محلی هستند و در کنار خرما، انگور نیز برداشت می کنیم. ماهی حشو و شکم پر، متبل، مقلوبه، مفتح، مجبوس، بریانی و قلیه ماهی از ۳۰ نوع غذایی است که برای گردشگران سرو می کنیم.

همین فردا پنج تور به اینجا می آیند که تنها یک تور از آنها چهل نفراست که جای استراحت و غذا برای آنها مهیا شده است. در آینده برنامه های زیادی دارم و قصد دارم چندین مضیف مانند این را با گل و سقف چوبی بسازیم زیرا مردم بخاطر سنتی بودن اینجا می آیند.

خاطره ی فارسی یاد گرفتن ابوعلی

قبل از اینکه با آقای حسن ناصر آشنا شوم فارسی را در حد سلام و علیک بلد بودم اما بعد از آشنایی با ایشان که برای روستا گردشگر می آورد مجبور می شدم با آنها فارسی صحبت کنم که این برایم سخت بود، یکی از روزهایی که چند گردشگر خانم به روستا آمدند و سفارس غذا دادند یکی از آنها بعد از غذا گفت سفره تان پر برکت باشد و چون من به فارسی تسلط نداشتم جواب ندادم اما بعد از اینکه دوباره جمله ی خودش را تکرار کرد گفتم جمیع رفتگان شما هم، که این جمله ی بی ربط من باعث خنده ی همه شد و گفتم ببخشید بیشتر از این بلد نیستم. بعد از این جریان ظرف مدت پنج ماه فارسی یاد گرفتم و اکنون در حال یاد گرفتن زبان انگلیسی هستم.

گلایه از خدمات رسانی در سیل

زمانیکه سیل آمد مدیریت وضعیت روستا به دلیل اعتماد اهالی با من بود، در آن دوران از هلال احمر شهرستان کارون با من تماس گرفتن و خواستن که برای تحویل چادر و پتو به آنجا بروم اما وقتی به آن جا رفتم علی رغم اینکه خودشان با من تماس گرفته بودند، گفتند در حال حاضر چادر و پتو نداریم و باید در نوبت بمانید.

در حالیکه ما بخاطر سیل و احداث سیل بندها در حالت آماده باش بودیم و به من گفتند شما غرق نشدین که چادر به شما دهیم و پاسخ من این بود که اگر غرق می شدم چادر به چه دردی میخورد؟ تا کنون هیچ حمایتی از طرف هلال احمربه ما نشده است.

روستاهای کل مسیر شرق کارون ظرفیت پذیرش گردشگر را دارند

از مسئولان انتظار داریم نه تنها روستای علوه که برای آبادانی کل مسیر که روستای علوه هم یکی از آنها ست برنامه ریزی کنند و آنها به مردم معرفی کنند تا گردشگر بیاید و روستاها رونق بگیرند، روستای عمیره در همین مسیر اولین روستای حقوق بشر در این محدوده نامیده می شود چرا که اولین سینمایی که در این منطقه ساخته شد در این روستا بود همچنین سال ۴۷ اسطبل اسب و گاو داری در این روستا ساخته شد و به نسبت روستاهای مجاور امکانات و ظرفیت خوبی برای گردشگری دارد و می تواند در جذب گردشگر موفق باشد.

روستاهای موران باغ های انجیر و روستای ابومشیلش ( از روستاهای مسیرشرق شهرستان کارون) درخت کناربسیاری دارد و کل مسیر سرسبز است و شلتوک و نخلستان نیز دارد. بانوان روستای علوه حصیر و خرازه می بافند و به فروش می رسانند

با نگاه ویژه ی مسئولان به ظرفیت های موجود، روستاها به لحاظ اقتصادی توسعه پیدا می کند و امیدواریم در سال آینده کل اهالی روستاهای مسیر شرق کارون از کوت سید صالح تا چمیان رونق پیدا کنند

منبع:کاوش

عکس:اینترنت

مازیار آل داوود، پدر بومگردی ایران

اینجا جایی ست که تصویر ذهنی رایج بهشت با گل های رنگارنگ و درختان سرسبز، در نظرت شکسته می شود و بهشت را کویر تصور می کنی؛ بهشت کویر مصر. در دل این کویر اما می خواهیم خانه ای را به شما معرفی کنیم که بیش از ۱۰ سال است گردشگران داخلی و خارجی یکی از بهترین خاطرات سفرهایشان را در آن رقم زده اند “آتشونی مازیار آل داوود”. روزی که مازیار خسته از زندگی مدرن و حال و هوای گرفته تهران، پایتخت را به قصد خانه ۳۰۰ ساله پدری اش در کویر مصر ترک کرد ۳۰ سالی بیشتر نداشت. در آن زمان مازیار ال داوود در تهران مشغول به تدریس سفال گری در کاخ نیاوران و سعد آباد بود اما انگار گمشده ای داشت که حتی در میان گل و لای سفال نمی توانست آن را بیابد. این بود که به خانه پدری اش باز گشت و زندگی را در آنجا از سر گرفت. ورود یک گردشگر خارجی و تجربه منحصربفردی که از سفر به خانه مازیار ال داوود و کویر رقم خورد، اما ورق را برگرداند و او را به فکر واداشت تا اقامتگاهی برای این میهمانان ناخوانده راه اندازی کند. این بود که خانه ۳۰۰ ساله پدری را مرمت کرد و آن را با سفال ها و صنایع دستی بومی تزئین کرد. زودتر از آنچه مازیار فکر می کرد نام اقامتگاهش در لونلی پلنت کتاب جهانگردی بین المللی ثبت شد و مازیار به یکی از قطب های گردشگری کویر مصر و روستای گرمه تبدیل گشت
امروز کمتر گردشگری است که به هوای کویر به ایران سفر کند و میهمان "آتشونی" نباشد و با یادِ عبور از جادۀ ابریشم، تجربه شترسواری، روشن کردن آتش در کویر، نواختن موسیقی بی بدیل ایرانی و دیدار از جاذبه هایی چون چال سلکنون، نیزار مصر، دریاچه نمک سلکنون، تخت عباسی، تخت عروس و رمل های ماسه ای را در کویر و روستای گرمه تجربه نکند. روستای تاریخی "گرمه" بر نقطه ای از جادۀ ابریشم در قلب اصفهان و در یکی از از روستاهای بخش خور و بیابانک در شهرستان نائین استان اصفهان واقع است..

ام این خانه 400 ساله را آتشونی گذاشتم به زبان زرتشتی شب نشینی دورآتش معنی داردو 12 سال گذشته برای آن با عنوان اقامتگاه بوم‌گردی مجوزبهره برداری گرفتم که در این مدت توریستها خارجی و ایرانی بسیاری به منطقه آمده‌اند و با فرهنگ و طبیعت این منطقه نیز آشنا شده‌اند.

بدنیست بدانید ایده اقامتگاه از روزی به ذهنش رسید که یک گروه توریستی فرانسوی، به طور اتفاقی، یک شب در گرمه اقامت کردند و با وجود امکانات بسیار کم روستا در آن موقع، خیلی بهشان خوش گذشته بود.

مازیار از شروع ایده‌اش برای اقامتگاه آتشونی می گوید: من فهمیدم که آنچه توریست‌ها از گشت و گذار در ایران توقع دارند، فقط دیدن فرهنگ بومی و معماری ویژه ایرانی است.

حالا آتشونی یک محل اقامتی برای گردشگران شده است که با گشتی در طبیعت زیبا و دلفریب کویر در آتشونی پذیرایی می شوند و خستگی از تن آنها راه خود را می گیرد .

مهمان آتشونی که شوید از تپه ای شنی بالا می روید، شتر سواری را تجربه می‌کنید و آسمان پرستاره کویر را تماشا خواهید کرد، ضمن آنکه می‌توانید زندگی روزمره مردم کویر را از نزدیک ببینید.

خرسندم که در جشن راهنمایان گردشگری کل کشور در شهر رامسر (۸۹) با جناب آقای مازیار آل داوود پدر بوم گردی ایران آشنا شدم و دقایقی با ایشان هم صحبت شدم.مردی رئوف و بسیار خوش صحبت که مهربانیش زبانزد است.و در نگاهش میتوانی عمق تاریخ و فرهنگ کویر را به تمام معنا حس کنید.

گفتگوی ایمنا با مازیار آل داود، پدر بومگردی ایران؛

پایان دوران شهرنشینی نزدیک است/کویر، فرصت طلایی رونق گردشگری در ایران

اینجا "آتشونی" است، اقامتگاهی در بهشت کویر، خانه ای که بیش از ۱۰ سال است گردشگران با آن خاطره بازی‌ می کنند.

زمانی که در منتهی‌الیه جاده‌ای آسفالتی می‌گذرید به سرزمینی وارد می شوید که آدمی را افسون می‌کند، به قول علی شریعتی در کتاب کویر: "کویر انتهای زمین است، پایان سرزمین حیات است."

برای رسیدن به روستای گرمه، مسیر اصفهان، نائین، انارک، چوپانان، گرمه را انتخاب می کنم اما مسیرهای دسترسی دیگری هم وجود دارد، می توانید از تهران به مقصد سمنان حرکت کنید و سپس مسیر معلمان، جندق، چوپانان و گرمه را پیش بگیرید و یا اینکه از مشهد به تربت حدیریه وارد شوید و کاشمر و بردسکن و طبس و خور را به قصد گرمه طی کنید و یا از شهر کویری یزد به خرانق و رباط پشت بادام و بیاضه و درنهایت به روستای گرمه با قدمتی چند هزار ساله از دوران ساسانیان وارد شوید. به هرصورت، مقصدِ ما روستای گرمه است و اقامتگاه آتشونی و درک افسون کویر و البته دیدار با مازیار آل داود، پدر بومگردی ایران.

آنچه در ادامه می خوانید حاصل گفتگوی من با آل داود است...

شما در تهران متولد شدید و سفالگری تدریس می کردید، اما پایتخت را ترک کردید و اسیر افسون کویر شدید. این مهاجرت به روستا چطور اتفاق افتاد؟

یک دلیل عمده اش این بود که از زندگی شهری و شلوغی و سروصدا خسته شده بودم، اما دلیل اصلی بازگشتم به روستا این بود که بتوانم کاری بکنم که یک امیدواری برای مردم باشد و درآمدی برای مردم داشته باشد بطوریکه بتوانند حرکتی بکنند و بیشتر امیدوار باشند که هم در روستا بمانند و به شهرها مهاجرت نکنند و هم اینکه آنهایی که از روستا رفته بودند بتوانند کم کم برگردند. به نوعی هم باید بگویم که بله اسیر افسون کویر شدم.

آشنایی شما با این روستا چگونه حاصل شد؟

من متولد تهران هستم، پدر و مادرم نیز متولد تهران هستند، پدرم مدرس زبان تخصصی در نیروی هوایی در تهران، اصفهان، شیراز، همدان و تبریز بود. اینجا در اصل خانه خالۀ مادر و پدرِ من بود که من آن را بازسازی کردم و به عنوان اقامتگاه آتشونی از آن استفاده می شود. درواقع باید بگویم روستای گرمه، روستای پدر و مادرم است. من اولین بار ۷ ساله بودم که به روستای پدر و مادرم یعنی "گرمه" آمدم، تقریباً ۴۳ سال قبل بود که به این روستا آمدم، نه آب و برق داشت و نه جاده ای، اما آباد بود و ۱۲۰۰ نفر جمعیت داشت. آشنایی من با روستای گرمه نتیجه پیوندها و گفتگوها و مسافرت های موقت خانوادگی یا شخصی به این روستا بود.

پوشش خاصی دارید، پیراهنی بلند، جلیقه ای کوتاه، شلواری گشاد با جیب های اریب بزرگ و جوراب های دستباف، همه به رنگ مشکی با حاشیه سبز. استفاده از این پوشش، فلسفه خاصی دارد؟

حدود ۲۰ سال است به این شکل لباس می پوشم، طراحی لباس هایم را خودم انجام می دهم و مادرم همیشه زحمت دوخت و دوز آنها را می کشد. به تازگی خیاط خانه ای هم در گرمه راه اندازی کرده ام تا لباس هایی با طراحی خودم که برای کشاورزی و زندگی روستایی راحت و زیبا باشد، تولید کنم و از این طریق، شغلی هم برای جوانان گرمه ایجاد کنم.

ایده شکل گیری اقامتگاه چطور در ذهن شما شکل گرفت؟

دو سال اول که به روستا آمدم، در کلاته(مزرعه ای با چند اتاق در سه کیلومتری جنوب گرمه) چوپانی و سفالگری می کردم و دانش و فنون بومی را به ویژه از سالمندانِ باتجربه روستا یادمی گرفتم و از آرامش روستا لذت می بردم. در این دوران به تدریج دوستان و برخی گردشگران خارجی نزد من می آمدند و با حداقل امکانات پذیرای آنها بودم. می دانستم که کویر جاذبه های خوبی برای گردشگران و بخصوص گردشگران خارجی دارد چون آنها کویر ندارند یا دسترسی به آن برایشان سخت است؛ اما ما در منطقه کویر، تلفیقی از طبیعت زیبا و فرهنگ غنی داریم که شامل معماری، صنایع دستی، طبیعت و کشاورزی می شود. درواقع باید گفت که هرچیزی که مربوط به فرهنگمان می شود در کویر وجود دارد. روستای گرمه به عنوان روستایی در کویر، جاذبه های بسیار خوبی برای گردشگران دارد و من فکر کردم ایجاد اقامتگاه می تواند به این جریان کمک زیادی بکند، تا این که امکان اجاره‌خانۀ موقوفه این خانه را یافتم و با قراداد مرمت در ازای اجاره بها، با اداره اوقاف هماهنگ شدم و این خانه را بازسازی کردم و اینگونه اقامتگاه آتشونی شکل گرفت.

خانواده شما هم در روستای گرمه سکونت دارند؟

بله من و همسر و پسرم(آمیار) و به تدریج هم مادر و پدرم، برادرم و همسرش به گرمه آمدند و در این روستا زندگی می کنیم و در امور اقامتگاه با هم همکاری داریم.

آمیار یعنی چه؟

یعنی یار و یاور، امیدوارم همیشه یار و یاورم باشد.

این خانه سابقه ای ۳۰۰ ساله دارد، چه سالی به اقامتگاه آتشونی تغییر کاربری داد؟

تقریبا ۱۷ سال پیش یعنی سال ۸۰-۱۳۷۹ ایجاد شد.

اقامتگاه را با سرمایه شخصی ایجاد کردید؟

بله

نام "آتشونی" بر چه اساس انتخاب شد؟

آتشونی به زبان محلی اینجا یعنی شب نشینی دور آتش. مردم این منطقه وقتی به مهمانی می روند می گویند برویم آتشونی. از قدیم به همین صورت بوده است، به این ترتیب که آتشی می افروزند و دورهم جمع می شوند، حتی در خانه ها رسم آتش افروختن و نشستن دور آن را برگزار می کردند و می گفتند برویم آتشونی، یعنی برویم آتشی درست کنیم و دورش بنشینیم. من هم این کلمه را انتخاب کردم چون هم به مهمانی ربط داشت و هم خودمان این برنامه را برگزار می کنیم و در مهمانی شبها دور آتش می نشینیم.

پیش از شکل گیری ایده اقامتگاه در روستای گرمه، تجربه ای در این زمینه نداشتید؟

برخی رسانه ها عنوان کردند که من در دانشگاه رشته معماری خوانده ام ولی اینطور نیست؛ من معماری کویری را بصورت تجربی یاد گرفتم و هم در زمینه مرمت و هم ساخت بناهای جدید با این سبک معماری را کار کردم و علاقمند بودم. قبل از اینکه به روستای گرمه بیایم دستی در معماری داخلی داشتم. درنهایت وقتی به اینجا آمدم تجربه ام هم بیشتر شد حتی خانه ای که در آن سکونت دارم را خودم ساختم ولی تحصیلاتی در این زمنیه ندارم. پیش از این در تهران که بودم سفالگری می کردم و در این زمینه در کاخ نیاوران و سعدآباد تدریس داشتم و برخی اوقات معماری داخلی و بازسازی بناها را انجام میدادم. مثلاً کارهای تزئیناتی با گل و سفال برای ساختمانها انجام می دادم و این موضوع درواقع من را به معماری علاقمند کرد و باعث شد این کار را ادامه بدهم.

برای ترک شهر تهران و زندگی در روستای کویری گرمه، با مخالفتی از طرف خانواده همسرتان) مواجه نشدید؟

نه اصلاً. مادر همسرم فرانسوی و کارمند سفارت برزیل بود و پدرشان ایرانی است، همسرم در ایران تولد شدند و حقوق قضایی تحصیل کرد و در مدرسه فرانسویها کار می کرد و بعد از اینکه با من ازدواج کرد کارش را رها کرد و با من به این روستا آمد. همان سال هایی که من در کاخ سعدآباد، کلاس سفالگری داشتم، او شاگردم بود و در همان زمان با هم آشنا شدیم و ازدواج کردیم، البته زندگی در گرمه، شرط اصلی ازدواجم بود و الان هم هردو از این موضوع کاملاً راضی هستیم.

اقامتگاه آتشونی اولین اقامتگاه در کویر ایران است؟

بله. آتشونی اولین اقامتگاه در ایران است.

به همین دلیل شما به عنوان پدر بومگردی ایران شناخته شدید؟

اولین دلیلِ آن همین موضوع است که فرمودید، اما دلایل دیگری هم دارد ازجمله اینکه من در ادامه، به افرادی که به موضوع بومگردی و ایجاد اقامتگاه علاقمند بودند کمک های بسیاری کردم که این فعالیت را شروع کنند و ادامه بدهند و به نوعی از شکل گیری بومگردی در شهرهای مختلف ایران و نه فقط در کویر حمایت می کردم. قبل از من هیچکس در این زمینه فعالیتی نداشت. من خیلی از افراد را در منطقه خودمان، حتی در شمال و کاشان و بخشهای دیگر کشور به ایجاد اقامتگاه های بومگردی تشویق کردم و دیدند امکانش وجود دارد و شدنی است، خوب این خیلی تشویق بزرگی بود که دیگران هم این کار را انجام بدهند. البته دلیل دیگری که من را به عنوان آغازگر بحث بومگردی می شناسند این است که من خیلی تحقیقات می کنم و به غیر از اینکه بر روی بحث توریست متمرکز می شوم، به این موضوع توجه می کنم که مردم در روستا چه ریشه ای دارند و تلاش می کنم تا بتوانند دوباره به روستای خودشان بازگردند که هم روستایشان دوباره آباد شود و هم بتوانند مستقل تر و بدون مسائلی که در شهرها وجود دارد مانند آلودگی و سروصدا و هزینه های بالا و خیلی مسائل دیگر، زندگی را در روستا ادامه بدهند، چون الان روستاها تقریباً تمام امکانات شهری مانند ارتباطات و سایر امکانات دیگر را دارد و کمبودی ندارد و بنظر من دیگر دوران شهرنشینی تمام شده است و معتقدم همانطور که یک زمانی دورۀ روستانشینی را خواه ناخواه تمام کردند حالا دوران شهرنشینی دارد به پایان می رسد و این شاید باعث شود که مردم به روستاهایشان برگردند، به تولید برگردند، به کشاورزی برگردند و بتوانند مایحتاج خودشان را تامین کنند و مازادش را هم حتماً به دیگران کمک می کنند. خیلی راحت بگویم ما خیلی دوندگی کردیم تا بومگردی به نوعی رسمیت پیدا کرد و حالا هم انجمنی برای موضوع بومگردی درحال تشکیل است و امیدواریم به نتیجه برسد؛ درحال حاضر فکر می کنم نزدیک به ۵۰۰ واحد در کشور داریم که با مجوز فعال هستند و در زمینه بومگردی فعالیت دارند.

قرار است انجمنی به موضوع بومگردی اختصاص یابد، چه عنوانی خواهد داشت؟

تلاش می کنیم که اولین انجمن بومگردی حرفه ای کشور را ایجاد کنیم.

ایجاد اقامتگاه آتشونی در عدم مهاجرت از روستای گرمه تأثیر داشته است؟

بله خیلی زیاد. خیلی از جوانها در این روستا ماندند و به فعالیتی مشغول هستند که به بحث بومگردی ربط دارد و درآمد دارند، تعداد زیادی هم بخصوص از بازنشسته ها دارند برمی گردند چون فضای کار ایجاد شده، ارزش این روستا و محصولات کشاورزی بالا رفته و برای همین خیلی ها علاقه نشان دادند و برگشتند و ساخت و ساز می کنند و تقریباً سالهاست که ساخت و ساز در روستای ما متوقف نشده، درصورتی که درگذشته فقط تخریب خانه رواج داشت و کسی هم نبود که به وضعیتشان رسیدگی کند ولی خب الحمدالله الان خیلی فرق کرده و بهتر شده است.

برای اینکه دسترسی به اقامتگاه آتشونی به سهولت انجام شود، مسیرهای دسترسی طراحی شده است؟

بله. ما در وب سایتمان به نشانی ateshooni.com که البته به زبان انگلیسی است مسیر دسترسی به آتشونی را معرفی کرده ایم، همچنین در کتابهای راهنمای گردشگری که خارج از کشور چاپ می شوند مسیرهای دسترسی به اقامتگاه آتشونی معرفی شده اند. مثلاً کتاب "لونلی پلانت" مسیر دسترسی به اقامتگاه آتشونی به اینصورت معرفی شده که این مسیر از اصفهان شروع شده و به منطقه خور و بیابانک و سپس یزد می رسد و دراصل این مسیر در بحث کویر و مناطق کویری به عنوان زیباترین مسیر گردشگری ایران معرفی شده و به مسافران خارجی توصیه شده است.

نام اقامتگاه آتشونی بر چه اساس در کتاب "لونلی پلانت" به چاپ رسید و معرفی شد؟

این کتابها ویزیتورهای مخصوصی دارند و معمولاً نحوه ثبت نام اقامتگاهها در کتابهای گردشگری به این صورت است که باتوجه به نظرات مثبت ارائه شده ازطرف میهمانانی که به این اقامتگاه ها سفر کرده اند، ویزیتورها به این خانه ها مسافرت کرده و از این اقامتگاهها بازدید می کنند و اگر آن شرایطی که مورد نظرشان هست به لحاظ کیفیت فضا، تطابق با منطقه، اطلاعات فرهنگی، خدمات رسانی و برخی مباحثی که ازنظر گردشگران اهمیت زیادی دارد را در این خانه ها ببینند درباره شرایط رزرو سوال می پرسند و اسم اقامتگاه را در کتاب می نویسند تا در دسترس تمام گردشگران باشد.

حمایتهای شما به افرادی که به موضوع بومگردی علاقه دارند و سعی می کنند اقامتگاههای ویژه بومگردی ایجاد کنند به چه صورت بوده است؟

اول اینکه به عنوان فردی که در این حوزه وارد شده تشویقشان کردم که شروع کنند و ادامه بدهند، ازطرف دیگر در بحث طراحی داخلی و معماری اقامتگاه هایشان به آنها کمک میکنم، تلاش میکنم تا با مسافران خارجی ارتباط پیدا کنند و یا آنها را به آژانس ها معرفی می کنم تا اینکه کم کم خودشان راه بیفتند. به نوعی من اصولی را که واجب بود بدانند و در کارشان استفاده کنند به آنها آموزش می دادم.

فعالیت در این زمنیه به لحاظ درآمدزایی چگونه است؟

خداراشکر من راضی هستم. به هرحال برای افرادی که در این کار فعالیت می کنند درآمدی دارد ولی به قول معروف باید قناعت داشته باشند و طمع را کنار بگذارند تا درآمد مناسبی داشته باشند. اینکه در کنار زندگی خانوادگی، بومگردی را ادامه دهند قطعاً می تواند برایشان درآمدزا باشد. من تعداد ۶ کارگر تحت پوشش بیمه دارم که دارند کار می کنند؛ اما به دلیل اینکه روستای گرمه در یک منطقه کویری قرار دارد و گرم است ما سالیانه ۶ ماه در سال مهمان داریم ولی خوب است و ما راضی هستیم...

چرا عنوان بومگردی برای این نوع گردشگری انتخاب شد؟ می توان گفت که نوعی اکوتوریسم است؟

بله نوعی از اکوتوریسم است و به نوعی اکوتوریسم ربطی به طبیعت پیدا می کند. بومگردی یعنی شما بتوانید بوم یک منطقه را ببینید و گردش کنید، یعنی آن چیزی که مربوط به فرهنگ اصلی آن منطقه می شود را ببینید، برای همین است که این کلمه برای این فعالیت انتخاب شد و دراصل به همین معناست. این موضوع خیلی کمک کرده که حتی بخشهایی از بوم که ازبین رفته بود دوباره زنده بشود. مردم خودشان درک می کنند که دیدنِ بوم یک منطقه و فرهنگ مردم و بخصوص مهمان نوازی شان و سایر مسائلی که به این موضوع ربط پیدا می کند و درواقع بومگردی، نسبت به جاذبه های دیگری که ممکن است وجود داشته باشد قدرت بیشتری است.

رتبه بندی اقامتگاههای بومگردی به سرانجام رسیده است؟

درحال تلاش هستیم که بحث رتبه بندی را از طریق انجمن پیگیری کنیم و ان شاالله به انجام میرسد؛ ولی نظر ما بیشتر معطوف به این است که کیفیت در خدمات رسانی و فضا و مهمان نوازیِ میزبان‌ها متمرکز باشد، اینکه چقدر اطلاعات فرهنگی بیشتری درباره منطقه شان و آداب و رسومشان دارند اهمیت بسیاری دارد و ما ترجیح می دهیم اولویت را بر روی این نکات قراردهیم تا اینکه بر روی شیک بودن و لاکچری بودن خانه ها متمرکز شویم. درواقع موضوعی که در بحث رتبه بندی اقامتگاهها برای ما اهمیت بیشتری دارد این است که بتوانند زندگی بومی یک منطقه را در روستا نشان بدهند چراکه جاذبه اصلی برای گردشگر به ویژه گردشگران خارجی همین مسئله است.

چه عواملی در موفقیت اقامتگاهها تأثیر دارد؟

فردی که برای تأسیس اقامتگاه اقدام می کند باید حتماً اصول اولیه آن را بداند و مطالعه داشته باشد، مهم است که از نمونه های اقامتگاهها بازدید کرده و از تجربه های آنها استفاده کند. باید صبور باشد، صبر اهمیت بسیاری دارد. کلید اصلی موفقیت در این زمینه، مهمان نوازی این خانه هاست و اینکه به صورت خانوادگی نگهداری بشوند؛ برای مسافری که به این خانه ها مسافرت کرده و اقامت می کند این احساس که در یک خانه و خانواده دارد زندگی میکند با اینکه در یک هتل اقامت دارد خیلی فرق دارد؛ هم احساس امنیت بیشتری خواهد داشت و هم اینکه صددرصد از نظر خوراک خیلی مناسب تر است، غذای خانگی می خورد. اصولاً این اقامت، تنوع بیشتری دارد و جاذبه های طبیعی و منطقه ای و فرهنگ خاص و بومی مردم نیز در کنار آن کمک می کند. درکل باید بگویم خیلی مهم است که این خانه ها بصورت خانوادگی با سرمایه شخصی و بدون ریسک اقتصادی بالا فعالیتشان را شروع کنند و کم کم آن را گسترش بدهند و قطعاً هرچقدر که درآمدشان بیشتر می شود خوب می توانند تغییرات بهتری نیز ایجاد کنند و طبعاً موفق خواهند بود.

قطعاً بومگردی فقط به کویر تعلق ندارد، بومگردی در کویر با جغرافیای دیگر تفاوت دارد؟

بله بومگردی فقط به کویر اختصاص ندارد و همه جا می تواند وجود داشته باشد. ما در همه جای ایران فرهنگهای مختلفی داریم که می توانند درقالب بومگردی معرفی شوند و اینکه در کدام نقطه جغرافیای کشور قرار دارند فرقی نمی کند. بومگردی درواقع یک اسم برای اقامتگاه هاست و همه را در برمی گیرد و هیچ فرقی نمی کند که شمال کشور باشد یا غرب و شرق و جنوب. مهم این است که فرهنگ آن منطقه را معرفی می کند و هرجای ایران باشد هیچ تفاوتی نخواهد داشت

گردشگری غذا.

«غذا» به عنوان نخستين نياز هر انسان، فقط يک ماده مصرفي نيست، بلکه در خود فرهنگ و آداب و رسوم مردم بومي يک منطقه را جاي داده است. بر همين اساس يکي از معيارهاي مهم سفر، غذا است و گردشگري غذا يکي از انواع گردشگري بوده که با توجه به افزايش زمان اوقات فراغت و نياز انسان‏ها به يک محيط همنشيني، روز به روز در حال رشد است.
گردشگری غذا یا به قول ایرانی ها، شکم گردی یک سبک گردشگری است که سال هاست مورد توجه توریست ها بوده و هر ساله بخش قابل توجهی از توریست ها با هدف تجربه طعم های جدید راهی سفر می شوند.

پژوهشگران ایرانی فعال در زمینه خوراک و غذا معتقدند بیش از 2500 نوع غذا و 109 نوع نوشیدنی و انواع نان و شیرینی در ایران وجود دارد و با اینکه مکتب آشپزی ایرانی یکی از سه مکتب اصلی خوراک در کنار مکاتب آشپزی رومی و چینی است و پهنه وسیع جغرافیایی کشورمان باعث شده که تنوع غذایی زیادی داشته باشیم.
استان خوزستان به علت تنوع بالای غذایی همیشه مورد علاقه بسیاری از مردم ایران و حتی کشورهای همسایه قرار دارد که میتوان با سفر هر شهر استان خوزستان و با توجه به نوع فرهنگ و آداب و رسوم منطقه انواع غذاها سنتی را تجربه کنید.
.

پ.ن: در این چند سال به همت سرمایه گذاری در این بخش شاهد رونق این سبک گردشگری در استان خوزستان هستیم.

خانه‌ای با ۵۰۰۰ شی تاریخی در خوزستان

خلیل دحیمی، موزه‌دارِ محلی ساکن شهرستان حمیدیه از توابع استان خوزستان در مدت ۳۸ سال گذشته نزدیک به ۵۰۰۰ ابزار قدیمی و تاریخی از مناطق مختلف این استان جمع آوری کرده و اکنون حدود ۶ سال است که واحدی مسکونی را به مکانی برای دیدن این اشیا اختصاص داده و می‌گوید که این ابزار و وسایل بخش بزرگی از فرهنگ و سنت مردم استان خوزستان را در خود دارد، آثاری که برخی از آن‌ها به هزار سال قبل برمی‌گردد. آثار قدیمی و تاریخی جمع‌آوری شده در این خانه مربوط به زندگی روزمره، کار، کشاورزی، فرش‌های دست‌باف، لباس‌ها و زیورآلات خانم‌ها و نیز شمشیرهای برجامانده از گذشتگان استان خوزستان است.

ار قدیمی و تاریخی جمع‌آوری شده در این خانه مربوط به زندگی روزمره، کار، کشاورزی، فرش‌های دست‌باف، لباس‌ها و زیورآلات خانم‌ها و نیز شمشیرهای برجامانده از گذشتگان استان خوزستان است.

بندر بحرکان هندیجان

بندر بحرکان هندیجان یکی از بنادر مهم خوزستان در صیادی است و صید میگوی صورتی و دیگر میگوهای مرغوب منطقه خلیج فارس در این بندر انجام می شود.، بحرکان به عنوان بزرگترین اسکله صیادی ایران علاوه بر صیدگاه میگو و ماهی که بسیار در آن معروف است یکی از جاذبه های توریستی و گردشگردی شهرستان هندیجان به شمار می رود و در حال حاضر بیش از ۱۶۰ لنج صیادی در این بندر در حال فعالیت است. هندیجان در جنوب شرقی خوزستان و در شمال خلیج فارس قرار دارد.

محمد آهنگر

گردشگری گاومیش به قلم مجتبی گهستونی

يكي از جاذبه هايي كه هر گردشگري وقتي به خوزستان سفر مي كند و دلش مي خواهد مشاهده كند، «لب كارون» و «شب هاي لب شط» است. در كنار همين لب كارون هم جاذبه هاي ديگري وجود دارد كه به جذابيت سفر اضافه مي كند. البته كه جنوبي ها به رودخانه، «شط» مي گويند. گردشگري كه عينك ريبون زده كنار «پل سفيد» عكسي به يادگار مي گيرد، گروهي هم در بلم هاي درون شط عكس دسته جمعي خود را به يادگار مي گيرند تا در آلبوم خوش بنشيند. البته گروهي از گله داران هم وقتي كه گرم شان مي شود و مي خواهند تني به آب بزنند در كنار گله «گاوميش» خود آب تني مي كنند.گردشگران هم كه سوار بلم مي شوند، اگر شيب رودخانه را به سمت جنوب پايين بروند در رودخانه كارون بين دو محله «گلستان» و «آخرآسفالت» حيواناتي شبيه «بوفالو» مي بينند كه اسم آنها گاوميش است. حيواناتي كه متعلق ‬به ‬دسته ‬پستانداران، ‬زير ‬دسته ‬سم داران، ‬راسته ‬سم شكافتگان، ‬زير ‬راسته ‬نشخواركنندگان هستند و از پنج هزار سال پيش اهلي شده اند. شواهد ‬و ‬مداركي ‬وجود ‬دارد ‬كه ‬اين ‬نژاد ‬در ‬استان ‬لرستان ‬ايران ‬درقرن ‬نهم ‬قبل ‬از ‬ميلاد ‬پرورش ‬مي ‬يافت، ‬به ‬طوري ‬كه ‬نقش ‬۶ ‬سر ‬گاوميش ‬بر ‬روي ‬عصاي ‬برنزي ‬متعلق ‬به ‬اين ‬دوران ‬كنده ‬كاري ‬شده ‬است. ‬

خوزستان خاستگاه حيوانات و جانوران مهمي همچون شير ايراني (منقرض شده)، اسب اصيل عرب ايراني، گوزن زرد، سمندر امپراتور، گاوميش و... است. مشاهده اين حيوانات و جانوران نوعي گردشگري حيات وحش است. گردشگراني كه صرفا براي بررسي گونه هاي جانوري و شناخت بيشتر اقليم آن منطقه سفر مي كنند. وجه صحيح گردشگري حيات وحش، مشاهده حيوانات و عكسبرداري از آنها در حالت طبيعي خودشان است.

اما با توجه به جامعه آماري گاوميش ها و تراكم جمعيت آنان در خوزستان، فرصت مناسبي براي گردشگران هستند: فرصتي كه به آن توجه نشده و هيچ برنامه ريزي اصولي براي آن صورت نگرفته است. مثلا بخش عمده اي از گردشگراني كه به شهرستان «ورزنه» سفر مي كنند حتما به ديدن «گاوچاه» مي روند. گاوي كه با خواندن آواز دشتي صاحبش حركت مي كند و از چاه آب مي آورد.

يا گردشگران به ديدن «كبوترخانه» ها مي روند تا نحوه زندگي بسيار رمزآلود كبوترها را در كبوترخانه رصد كنند.
اما با توجه به اينكه گاوميش ها دو زيست هستند و در خشكي و آب زندگي مي كنند و از سويي در برخي استان هاي كشور پراكندگي دارند حيوان ناشناخته اي است. به همين دليل مشاهده آن توسط گردشگران ايراني و خارجي كه با گاوميش غريبه هستند جذابيت دارد. گردشگراني كه به تالاب بين المللي «شادگان» در خوزستان سفر مي كنند عمدتا شاهد زيست اين گاوميش ها در سطح تالاب ها هستند. در اهواز محله اي به گاوميش آباد در حاشيه شط كارون وجود دارد كه جمعيت قابل توجهي از گاوميش هاي اهواز در آنجا ساكن هستند. در ابتداي شهر ثبت جهاني سازه هاي آبي تاريخي شوشتر محله اي به نام گاوميش آباد وجود دارد كه ساكنان آن عمدتا گاوميش دار بودند.

جالب است بدانيد كه گاوميش ‬مانند ‬گاو ‬چهار ‬معده اي ‬و ‬نشخواركننده است. وزن ‬گاوميش ‬بالغ ‬ بر ‬۴۵۰ ‬تا يك هزار ‬كيلوگرم ‬متغير ‬است. البته گاوميش ‬مقدار ‬قابل ‬توجهي ‬شير ‬نيز ‬توليد ‬مي كند. مثلا در سال ١٣٩٦ افزون بر ۳۲۶ هزار تن شير در استان خوزستان توليد شد. در اين ميان گاوهاي دورگ با ۴۰ درصد توليد شير استان، بيشترين سهم توليد را بر عهده داشته اند و بعد از آن گاوميش با ۱۸ درصد در رتبه بعدي قرار دارد.
آنچه براي بسياري از گردشگران مشاهده ويژگي هاي ‬رفتاري ‬و ‬جايگاه ‬پرورش ‬گاوميش است كه سفر را جذاب تر مي كند. گاوميش ‬علاقه ‬زيادي ‬به ‬آب تني دارد ‬و ‬معمولا ‬پس ‬از ‬مدتي ‬چرا كردن ‬خود ‬را ‬به ‬آب ‬مي رساند ‬و ‬در ‬آن ‬غوطه ‬ور ‬مي شود. اين صحنه را مي توانيد به كرات در ساحل شرقي رودخانه كارون، آن هم در محله آخر آسفالت و كوي مشعلي ببينيد.

در ‬مناطق ‬جنوب ‬غربي ‬ايران، ‬گاوميش ها ‬در ‬سراسر ‬سال ‬به ‬طور ‬آزاد ‬در ‬مراتع ‬و ‬نيزارها ‬مشغول ‬چرا ‬هستند ‬در ‬حالي ‬كه ‬در ‬مناطق ‬شمالي ‬ايران ‬در ‬كرانه ‬درياي ‬خزر، ‬دام ها ‬فقط ‬در ‬ايام ‬زمستان ‬در ‬جايگاه ‬بسته ‬نگهداري ‬مي ‬شوند. ‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬
طبق ‬آمار ‬سال ‬۱۳۸۸، ‬جمعيت ‬گاوميش ‬در ‬ايران ‬حدود ‬۴۵۹ ‬هزار ‬راس ‬برآورد ‬شده ‬كه ‬اكثريت ‬اين ‬جمعيت در استان خوزستان پراكنده است.
گردشگراني كه تمايل به خوردن شير دارند بهتر است بدانند كه ‬قيمت ‬شير ‬گاوميش ‬دو ‬برابر ‬شير ‬گاو ‬است. همچنين ‬از ‬پوست ‬گاوميش ‬در ‬صنعت ‬چرم سازي ‬استفاده ‬مي شود. ‬از ‬پهن يا كود ‬گاوميش ‬به ‬عنوان ‬سوخت ‬در ‬مناطق ‬روستايي ‬استفاده ‬مي شود.
اگر خواستيد سوار گاوميش شويد يا به آن نزديك بشويد حتما احتياط كنيد وگرنه مثل نويسنده اين نوشتار توسط گاوميش آسيب مي بينيد و راهي بيمارستان خواهيد شد.

نگارش مجتبی گهستونی

عکس: مرتضی جابریان

لیوس؛ روستای سنگی دزفول

گردشگری روستایی، نوعی از گردشگری است که علاقه مندان آن با سفری کوتاه به روستا، علاوه بر تجربه ای متفاوت، با سبک زندگی در روستا و فرهنگ و آداب و رسوم آنجا آشنا می شوند. ایران روستاهای گردشگری بینظیری دارد که هر کدام ویژگی هایی خاص برای انتخاب آنها به عنوان مقصد سفر دارند. روستای لیوس، یک روستای سنگی در شهر دزفول است که جاذبه های طبیعی و تاریخی دیدنی متعددی دارد.

روستای لیوس در 73 كیلومتری شمال دزفول در دامنه كوه لنگر همچنان بافت قدیمی و سنتی خود را حفظ كرده و نحوه معیشت، فرهنگ و سنن، گویش ، آداب و رسوم و برپایی آیین های مذهبی نیز به شكل سنتی در این روستا برگزار می شود.

این روستا از شمال غربی به كوه لنگر و از غرب به دره كول محدود می شود و دارای آب و هوای معتدل كوهستانی است.

قدمت تاریخی، بافت سنگی و معماری خانه ها، نزدیكی به روستاهای گردشگری سزار و گوشه ، طبیعت بكر، باغ های انار و نخلستانهای زیبا، دامنه زیبای لنگركوه ، قدمگاه مشهور به امام رضا(ع) و نیز جاده ماشین رو آسفالته از جمله ظرفیت های ویژه گردشگری روستای لیوس می باشد كه قابلیت معرفی در حد روستاهایی نظیر ماسوله و ابیانه به عنوان یك روستای سنگی و ارزشمند تاریخی را دارد.

روستای لیوس علاوه بر بافت زیبای تاریخی خانه ها ، دارای جاذبه های گردشگری طبیعی و بكر از جمله مناطق كوهستانی، مراتع زیبا ، باغ میوه ، رودخانه و آبشار است كه در فصول بهار ، پاییز و زمستان با آب و هوای مناسب می تواند پذیرای گردشگران از سراسر كشور باشد.

روستای لیوس علاوه بر بافت زیبای تاریخی خانه ها ، دارای جاذبه های گردشگری طبیعی و بكر از جمله مناطق كوهستانی، مراتع زیبا ، باغ میوه ، رودخانه و آبشار است كه در فصول بهار ، پاییز و زمستان با آب و هوای مناسب می تواند پذیرای گردشگران از سراسر كشور باشد.

بافت كنونی روستای لیوس سابقه ای بیش از 700 سال دارد و وجود آسیاب هایی با قدمت دوره ساسانی پیشینه این منطقه به دوره جنگ ایران و روم باز می گردد.

به استناد تحقیقات گروه محقق ایتالیایی ، ˈ لیوس ˈ قسمتی از نام یك سردار رومی است كه نامگذاری روستای همجوار آن به اسم سزار نیز با این موضوع همخوانی دارد.

این فعال میراث فرهنگی با اشاره به سبك معماری این روستا افزود:این روستا دارای یك سبك خاص معماری است كه از تمام بخش های موجود در یك ساختمان استفاده بهینه شده است.

آذركیش چنار و چشمه جاری را از دیگر چشم اندازهای زیبای روستای لیوس عنوان كرد و گفت:مقبره سیدولی الدین گوشه نیز از جمله ابنیه های تاریخی ومذهبی این روستا به شمار می آید.

وی بقایای آسیاب های آبی را از دیگر بناهای تاریخی روستای لیوس متعلق به دوره ساسانیان معرفی كرد و افزود:گیاهان گل گاو زبان، بابونه،باغ های انار ،بادام كوهی، انجیر ، درختان كنار،كوه لنگر ،جنگل های بلوط و كلخنگ در اطراف این روستا موجب زیبایی فراوان و لطافت هوای منطقه شده است.

وی اظهار داشت:حیات وحش منطقه نیز با برخورداری از گونه های نادر جانوری مانند شغال، گرگ، روباه، خرگوش، آهو، قوچ، میش، بزكوهی، گراز، خرس، پلنگ، كفتار، كبك و قرقاول نظر گردشگران را جلب می كند.

کپو، قالی، سیاه چادر و حصیر را از مهم ترین صنایع دستی مردم این روستا عنوان كرد و گفت:ترشی انار و صنایع دستی از جمله سوغاتی های این منطقه اند

روستای لیوس در سال 1387 به عنوان یكی از روستاهای گردشگری استان خوزستان دارای شناسنامه شده است.

روستای صراخیه خوزستان، ونیز ایران

روستای صراخیه یکی از مراکز گردشگری برای علاقمندان به تالاب گردی است.

هور یا تالاب شادگان یکی از جاذبه‌های طبیعی استان خوزستان به حساب می‌آید. اوجِ حضورِ گردشگران بیشتر در فصل زمستان تا تعطیلات پایان سال و ایام عید است. با این حال هنوز از کمترین امکانات ازجمله داشتنِ سرویس بهداشتی مناسب محروم است و کمبود چنین امکاناتی باعثِ رنجش و سردرگمیِ گردشگران شده است.

قاسم منصور آل کثیر

باغ موزه دفاع مقدس شهر آبادان

باغ موزه دفاع مقدس و صنعت نفت آبادان، طبیعی ترین و وسیع ترین باغ موزه در ایران است که به عنوان محلی بکر برای بازدید کاروان های راهیان نور مورد توجه است.

باغ موزه دفاع مقدس و صنعت نفت آبادان، طبیعی ترین و وسیع ترین باغ موزه در ایران است که به عنوان محلی بکر برای بازدید کاروان های راهیان نور مورد توجه است. آبادان تنها شهر واقع در نقطه صفر مرزی کشور است که به رغم هجوم ارتش بعث عراق به ایران و محاصره یک ساله و هفت سال دفاع جانانه و تقدیم چهار هزار و 200 شهید هیچگاه به دست دشمن نیفتاد و اینگونه بود که «پایتخت مقاومت>>ایران اسلامی در طول دوران هشت ساله دفاع مقدس نام گرفت. در بخشی از این موزه، پیکر پاک و مطهر هشت شهید دوران دفاع مقدس به خاک سپرده شده. باغ موزه دفاع مقدس و صنعت نفت آبادان همجوار با اروند رود است، رودخانه مهمی که عملیات‌های زیادی را همچون کربلای ۴، کربلای ۵، والفجر ۸ و کربلای ۸ را در تاریخ خود نگه داشته است.

عکس: بسیج نیوز

موزه به سازی شوش

موزه شوش در سال ۱۳۴۵ افتتاح شد که از آن موقع تا اواسط دهه ۱۳۵۰ دوبار چیدمان آن تغییر می‌کند. باوقوع جنگ تحمیلی، موزه تا سال ۱۳۶۲ تعطیل و در این سال با تعدادی اشتباه مطالعاتی و اشیای سنگی موجود در سالن‌های نمایش بازگشایی می‌شود.

سپس در سال ۱۳۸۳ پس از یک دوره تعطیلی طولانی که به‌منظور توسعه صورت گرفته بود، موزه با تعدادی از اشیاءِ عودت داده‌شده از تهران و بعضی از اشیای موجود در انبارها بازگشایی شد.

باتوجه به رسالت موزه شوش که موزه‌ای باستان‌شناسی بود، لزوم ارتقای سطح کیفی و کمی موزه در دستور کار قرار گرفت که در همین راستا، طی ماه‌های گذشته ضمن اضافه کردن تعدادی ویترین و محل نمایش جدید در موزه، طی چند مرحله، اقداماتی از جمله انتقال هشت اثر نفیس سنگی از درون قلعه و باغ پیرامونی به درون موزه، جایگزین کردن اشیایی با محتوای تاریخی و فرهنگی بالاتر بجای اشیایی از همان دوره که کمتر معرف بار فرهنگی زمان خودشان بودند، رنگ‌آمیزی همه سالن‌های موزه به گونه‌ای که رنگ زمینه به نمایش بهتر اشیاء کمک کند، تهیه ۷۰ متر مربع تابلوهای معرفی و محتوایی و متناسب با سالن‌های نمایش و اشیا به نمایش گذاشته‌شده، متناسب‌سازی روشنایی سالن‌ها و ویترین‌ها، الحاق سالن‌های جنبی به چرخه بازدید و بهسازی نمای بیرونی موزه، در راستای طرح محتوایی و ارتقای سطح کیفی و کمی موزه صورت گرفت.

عکس: سپیده سلمانوندی

طبیعت سد مارون - خوزستان

سد مارون یک سد خاکی است که بر روی رود مارون در ۱۵ کیلومتری شمال بهبهان در استان خوزستان قرار دارد. این سد آب مورد نیاز کشاورزی و نیروی برق‌آبی را تأمین می‌کند

رودخانه مارون از رشته کوه زاگرس سرچشمه می‌گیرد و بعد از طی مسافتی 120 کیلومتری به دریاچه یا سد مارون می‌ریزد. رودخانه‌ی مارون در فصل پر آب از طریق خور موسی وارد خلیج فارس می‌شود.

نام اصلی و قدیمی رودخانه‌ی مارون، تاب بوده است اما امروزه به آن، مارون می‌گویند. این رودخانه در بالادست، بسیار تمیز و زلال است اما در پایین‌دست به علت عبور از لایه‌های گچی و نمکی و همچنین به علت گرما و تبخیر بسیار زیاد از کیفیت نامطلوبی برخودار است. با این حال مارون در پیدایش جوامع روستایی و شهری مانند بهبهان، رامشیر و شادگام در حاشیه‌ی خود نقش مهمی داشته است.

سد مارون بر روی رودخانه‌ی مارون در 19 کیلومتری شمال شرق بهبهان ایجاد شده است. بخشی از رودخانه‌ی مارون که در شهر بهبهان واقع شده به رودخانه‌ی امام رضا (ع) معروف است. سال احداث سد بر روی رودخانه مربوط به سال 1368 است که البته سد نهایتا در سال 1377 تکمیل شده است.

سد یا دریاچه‌ی مارون امروزه تبدیل به یکی از جاذبه‌های شهر بهبهان شده است و در کنار این دریاچه یا سد، امکانات تفریحی فوق‌العاده‌‌ای برای گردشگران تهیه شده است. یکی از این امکانات دهکده‌ی گردشگری و تفریحی به نام دهکده‌ی گردشگری مارون است.

این دهکده دارای مساحتی تقریبا 13 هکتار است. مجموعه‌ی تفریحی و اقامتی مارون دارای ویلاهایی برای اقامت، خدمات و امکانات تفریحی و گردشگری بسیاری است. تعداد ویلاهای مجموعه 18 دستگاه است که تعدادی از ویلاها سه خوابه و تعدادی یک خوابه هستند. فضای باز مجموعه با پوشش گیاهی بومی تزیین شده است که چشم‌انداز فوق‌العاده‌ای ایجاد کرده است. از دیگر امکانات این دهکده می‌توان به پیست دوچرخه سواری، موتورهای چهارچرخ، زمین بازی مینی فوتبال، بدمینتون، والیبال ساحلی، گشت اتوبوسی در دریاچه و همچنین امکانات و تفریحات آبی مانند ماهی‌گیری، قایق‌سواری، جت اسکی و شاتل نیز اشاره کرد.

مهدی پدرام خو.

تابستان گردی در آبشار آرپناه

آبشارهای آرپناه یا آبشارهای کسد در ۴۵ کیلومتری شمال شرقی شهرستان لالی قرار دارد و از مکان‌های دیدنی و گردشگری شهرستان لالی است که دارای باغ‌ها و درخت‌های سرسبز است. چشمه بزرگی که از دل کوه سرازیر می‌شود در مسیر خود به شکل آبشار درآمده است که با طی مسیری طولانی و پیوستن به آب چشمه تلوک(بی بی ترخان) و چشمه آب شور(سور) در پایین دست به رود کارون می‌ریزد. قرار گرفتن این مکان در بین کوه‌ها و وجود خود آبشار باعث خنکی نسبی این مکان در تابستان‌ها شده است.

گردشگری کشاورزی

گردشگري كشاورزي‌‌ ، كه گاه گردشگري مزرعه‌اي نيز ناميده مي‌شود، گونه‌اي از گردشگري است كه در ارتباط مستقيم با كشاورزي می باشد.

گردشگری كشاورزي انعكاسي از تدارك فرصت‌هاي جديد در زمينه ايجاد فرصت‌هاي اقتصادي از طريق گردشگري درمزارع مي‌باشد. اين گونه از گردشگري را مي‌توان تركيبي از يك وضعيت طبيعي و روند كشت و برداشت محصولات كشاورزي به عنوان فرصتي درمحدوده تجربه‌گردشگري دانست.

در نواحي روستايي خوزستان مزارعی وجود دارد كه قابليت تبدیل شدن به منطقه نمونه گردشگری میباشد ومیتوان به عنوان مكاني براي گذران اوقات فراغت ازسوي بازديد كنندگان و گردشگران انتخاب شوند.

این نوع گردشگری را میتوان با ایجاد زیر ساختها و فرهنگ سازی به نام گردشگری کشاورزی در منطقه رواج داد .

به دعوت مدیریت هتل نیشکر اهوازو مجتمع کشت و صنعت نیشکر دهخدا ،جمعی از راهنمایان و فعالان گردشگری استان خوزستان از هتل نیشکر اهواز و امکانات رفاهی آن و بخش های مختلف مجتمع کشت و صنعت نیشکر دهخدا بازدید و با ارائه توضیحات توسط کارشناسان مجتمع پیرامون کاشت داشت برداشت نیشکر و صنایع جانبی نیشکر در قالب تور گردشگری (کشاورزی) آشنا شدند .

همچنین در جلسه ای نظرات و پیشنهادهای برای فرایند معرفی ظرفیت ها و قابلیت های گردشگری نیشکر و اجرای تورهای گردشگری با حضور مسولان مجتمع کشت و صنعت دهخدا در هتل نیشکر اهواز برگزار شد.

با سپاس از مدیریت هتل نیشکر اهواز ...مدیران و پرسنل زحمتکش مجموعه کشت و صنعت دهخدا اهواز و آموزشگاه رایان توریسم
۹۷/۱۱/۱۰