راهنمای محلی خوزستان

موزه ایستگاه راه آهن اندیمشک میزبان مسافران نوروزی

موزه ایستگاه راه آهن اندیمشک برای بازدید مسافران نوروزی گشایش یافت.

به گزارش خبرگزاری صدا و سیمای استان خوزستان، مدیرکل راه آهن ناحیه زاگرس با اشاره به گشایش موزه ایستگاه راه آهن اندیمشک گفت: این موزه مورد استقبال مهمانان و مسافران نوروزی قرار گرفته است.

حسن زیودار افزود: موزه راه آهن به منظور آشنایی بیشتر مهمانان و مسافران نوروزی با وسایل و تجهیزات قدیمی راه آهن راه اندازی شده است.

وی می‌گوید: این موزه تا ۱۷ فروردین ماه امسال از ساعت ۸ تا ۱۳ و ۱۶ الی ۱۹ آماده بازدید و پذیرای عموم خواهد بود.

به گفته زیودار؛ شماره ۰۹۱۶۳۴۳۳۵۵۹ برای هماهنگی جهت بازدید از موزه راه آهن اندیمشک پیش بینی شده است.

مسافران نوروزی در پل سفید اهواز

پل سفید یکی از نمادهای شهر اهواز است که همه ساله با شروع تعطیلات نوروز میزبان بازدیدکنندگان زیادی از سراسر کشور است.

پل معلق یا پل هلالی اهواز یکی دیگر از پلهای زیبای شهر اهواز می‌باشد که توسط یک خانواده مهندس آلمانی در سال 1315 برروی رودخانه زیبای کارون با دوقوس بتنی ۱۲ و ۲۰ متری ساخته شد.
این پل که به پل سفید نیز معروف است ،کمتر از پنجاه سال پس از احداث و افتتاح پل بروکلین ( اولین پل فلزی جهان ) ، در شهر اهواز بنا نهاده شد و امروز نماد و مظهر زیبایی شهر به شمارمی آید.
پل هلالی اولین پل ماشین رو و عابر پیاده بود که اهواز قدیم و جدید را به هم متصل می‌کرد.
در تاریخ ۱۷ خرداد ۱۳۱۳ قراردادی در ۱۲ ماده بین میرزا علی خان منصور وزیر طرق و شوارع ایران و اسکار لیندال نماینده شرکت سوئدی « سونسکا انترپر ناداکتی » پولاکت ( سنتاب ) منعقد گردید و طبق این قرارداد پنج میلیون و هفتصد و هشت ریالی ، مسئولیت احداث پل کارون اهواز ، امتحان زمین و تهیه نقشه‌های اصلی به شرکت مذکور واگذار شد و بانک ملی موظف شد طی 12 فقره چک هزینه قرارداد را تامین نماید .
در اوایل مهر ماه سال 1313 موقعیت خط وسط پل بر روی رود کارون تعیین و تا تیر ماه 1314 هر هفت پایه آن شالوده ریزی شد.
قطعات فلزی پل که در کارخانه مولارک استاد سوئد ساخته شده بودند به هم متصل گردید و در روز 18 مرداد 1314 اولین قطعه پل فلزی اهواز بالا کشیده شد. آزمایش پل ،چهار ساعت و نیم به درازا کشید و سرانجام در ساعت ده و سی دقیقه 30 شهریور سال 1315 با بیش از هفت ماه تاخیر به ناحیه راه آهن جنوب تحویل داده شد و در تاریخ 15 آبان ماه 1315 افتتاح رسمی گردید .
در ۱۲ مرداد ۱۳۱۵ بتون ریزی سرتاسر پل به پایان رسید و در ۱۵ مرداد آسفالت سطح اتومبیل روی پل آغاز شد . ۱۰روز بعد ضمن شروع سیم کشی برق جهت روشنایی پل از سوی شرکت سنتاب ، اعلام شد که پل اهواز ۱۴ روز بعد افتتاح خواهد شد .
از جمله روایات مربوط به احداث پل ، این است که می‌گویند مهندسی آلمانی به اتفاق همسرش که او نیز مهندس بود شروع به ساختن پل نمود و کار را تا مرحله سوار کردن یکی از هلالی‌ها با موفقیت پیش برد ، ولی انگلیسی‌های حاکم بر شرکت نفت در آن زمان لوازم و ادواتی را که در اختیار سازنده پل گذارده بودند از جمله جرثقیلی که با آن هلالی اول را بالا کشیده و مهار می‌کردند پس گرفتند .
این عمل انگلیسیها موجب بیماری و مرگ مهندس آلمانی سازنده پل شد . ولی پس از چندی همسر او ، کمر همت بست و با ابتدایی‌ترین وسایل ممکن در آن زمان و بکارگیری چند دوبه بجای جرثقیل ، موفق شد هلالی دوم را بر اسکلت پل سوار نموده و ساختمان آن را به پایان برساند .
آزمایش پل چهار ساعت و نیم به درازا کشید و سرانجام در ساعت ده و سی دقیقه ۳۰ شهریور سال ۱۳۱۵ با بیش از هفت ماه تاخیر و با ضمانت بیست و چهار ماهه و عمر مفید پنجاه ساله به ناحیه راه آهن جنوب تحویل داده شد .
سپس در تاریخ ۱۵ آبان ماه ۱۳۱۵ افتتاح و ضمن تاکید رعایت موارد زیر مسیر ارتباطی اهواز قدیم و اهواز جدید را فراهم نمود .

علیرضا محمدی/ایسنا

بازار کهنه دزفول

بازار کهنه دزفول که با نام بازار قدیم دزفول نیز شناخته می‌شود، حدود ۲۰۰ سال قدمت دارد و محل داد و ستد و تامین نیازهای عشایر ییلاقات زاگرس و قشلاق خوزستان بوده است. این بازار شامل چندین راسته می‌شود که هر کدام از راسته‌ها مخصوص به صنفی خاص بوده‌اند. برخی از این راسته‌ها بازار آهنگران، بازار بزازان، بازار خراطان و بازار زرگران نام داشته‌اند. قدیمی‌ترین بنای حاضر در بازار دزفول مقبره شیخ اسماعیل قصری است. همچنین از چندین کاروانسرای آن، تنها یکی دو بنای مخروبه به جای مانده‌اند. در این بازار می‌توانید انواع صنایع دستی از قبیل خراطی (شامل ساخت شمعدانی و قلیان و…) کپو و کرتله‌بافی، گلیم‌بافی، سجاده‌بافی، ورشوسازی ، طلاسازی و نمدمالی را تهیه کنید. با توجه به ارزش تاریخی، بازار کهنه دزفول به‌عنوان یکی از جاهای دیدنی دزفول میزبان گردشگران داخلی و خارجی است و در ۲ آبان ۱۳۵۶، با شماره ثبت ۱۵۴۰ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.

عکس: پبمان حمیدی پور

0

هم‌زمان با آغاز بهار ۱۴۰۳ انجام شد

گشایش رسمی موزه پزشکی دکتر عبدالجلیل کلانتر هرمزی در رامهرمز

سرپرست معاونت میراث‌فرهنگی خوزستان گفت: همزمان با آغاز سال نو، مجوز موزه پزشکی دکتر عبدالجلیل کلانتر هرمزی در رامهرمز از سوی قائم‌مقام وزیر میراث‌فرهنگی و سرپرست اداره‌کل موزه‌های کشور صادر شد.

به‌گزارش میراث‌آریا به نقل از روابط‌عمومی دبیرخانه ستاد اجرایی خدمات سفر خوزستان، سیدمحسن حسینی سوم فروردین‌ماه ۱۴۰۳ اظهار کرد: باتوجه به پیگیری‌های به‌عمل آمده از سوی معاونت میراث‌فرهنگی خوزستان در سال ۱۴۰۲، مجوز موزه پزشکی دکتر کلانتری هرمزی از سوی علی دارابی قائم‌مقام و معاون وزیر و معاون میراث‌فرهنگی و هادی میرزایی سرپرست اداره‌کل موزه‌های کشور دریافت شد که این مجوز در تاریخ ۲۷ اسفندماه ۱۴۰۲ طی مراسمی باحضور مسئولان میراث‌فرهنگی استان به منصور معتمدی نماینده دکتر کلانتر هرمزی تقدیم شد و موزه به‌صورت رسمی گشایش شد.

سرپرست معاونت میراث‌فرهنگی خوزستان با بیان این‌که موزه پزشکی دکتر کلانتر هرمزی موزه‌ای کاملاً تخصصی و پزشکی است که در شهرستان رامهرمز واقع در کوی جوی آسیاب، خیابان میرنوروزی قرار دارد، افزود: در این موزه، وسایل پزشکی برخی از پزشکان متوفی شهرستان شامل ابزار پزشکی جراحی، وسایل دندانپزشکی، ابزار ارتوپدی، وسایل سنجش سختی آب، وسایل نگهداری داورهای حساس به گرما، تلمبه‌های سم‌پاشی و ضدعفونی قدیمی، یخچال نفتی، لباس‌های پزشکی اتاق عمل، تعدادی پایان‌نامه پزشکی، آسیاب‌های دستی مخصوص آسیاب کردن داروهای گیاهی، وسایل آزمایشگاهی، ترازوهای وزن و کودک، قالب‌های دندان برنجی، نمونه‌ای از انواع گیاهان داروهای گیاهی، وسایل شکسته‌بندی سنتی و ماسک‌های شیمیایی، وسایل شخصی برخی پزشکان متوفی و... نگهداری می‌شود.

او خاطرنشان کرد: بازدید از این موزه پزشکی در ایام نوروز برای عموم آزاد است و هیچ‌گونه هزینه‌ای نیز از گردشگران و بازدیدکنندگان دریافت نمی‌شود.

حسینی یادآور شد: با گشایش این موزه تعداد موزه‌های شخصی مجوزدار استان به سه موزه افزایش یافت.

سرپرست معاونت میراث‌فرهنگی خوزستان افزود: همچنین در حال حاضر تعداد هشت موزه مجموعه‌داری و ۹ موزه وابسته به میراث‌فرهنگی نیز در سطح استان فعالیت می‌کنند؛ ضمن این‌که ۲۰ موزه غیروابسته به میراث نیز در استان وجود دارند.

مهر گزارش می‌دهد؛

«سازه های آبی شوشتر» شاهکار نبوغ و خلاقیت ایرانی

طبق اعلام سازمان یونسکو، سازه‌های آبی شوشتر به عنوان شاهکار نبوغ و خلاقیت معرفی شده است که این آثار تاریخی در استان خوزستان همه ساله پذیرای مسافران و گردشگران به شمار می‌رود.

خبرگزاری مهر؛ گروه استان‌ها: با فرارسیدن ایام نوروز و آغاز مسافرت‌های نوروزی، گردشگران بیشماری اعم از ایرانی و خارجی به استان خوزستان سفر می‌کنند چرا که این استان با تمدن ۹ هزار ساله خود و داشتن آثار تاریخی و جاذبه‌های گردشگری، زبانزد عام و خاص شده است.

زیگورات چغازنبیل، مسجد رنگونی های آبادان، آرامگاه دانیال نبی، تشکوه رامهرمز، شهر تاریخی شوش، دشت سوسن ایذه، پل ۱۷۰۰ ساله ساسانی دزفول، تالاب بین‌المللی شادگان و… فقط بخشی از جاذبه‌های مهم گردشگری خوزستان به شمار می‌روند که همه ساله پذیرای مسافران و گردشگران هستند.

شهرستان شوشتر یکی از مقصدهای گردشگران و مسافران است چرا که وجود سازه‌های آبی در شوشتر و داشتن سیستم آبیاری قدمتی به درازای تاریخ ایران سبب شده که مردم بسیاری از این آثار دیدن کنند؛ سازه‌های آبی شوشتر از بزرگ‌ترین مجموعه‌های صنعتی شناخته شده در عصر پیش از انقلاب صنعتی در جهان است و از سوی سازمان یونسکو «سازه های آبی شوشتر، شاهکار نبوغ و خلاقیت» نامیده شده است.

سازه‌های آبی شوشتر در دوران ساسانیان، برای بهره‌گیری از نیروی آب به‌عنوان محرک آسیاب‌های صنعتی ساخته شده است. در این مجموعه بزرگ، ساختمان آسیاب‌ها، آبشارها، کانال‌ها و تونل‌های عظیم هدایت آب و سیکا که محلی برای استراحت و تفریح است قابل توجه و جالب هستند.

در سفرنامه مادام ژان دیولافوآ باستان‌شناس نامدار فرانسوی از این محوطه به عنوان بزرگ‌ترین مجموعه صنعتی پیش از انقلاب صنعتی یاد شده است.

با این‌که تاریخچه ساخت سازه آبی شوشتر به دوران هخامنشی می‌رسد اما اغلب برنامه‌های نوسازی و ‏توسعه این بنا در قرن سوم میلادی و در عهد ساسانیان اجرا شده است. کارگرانی که این مجموعه سترگ را ‏بنا کرده‌اند، سربازهای رومی بوده‌اند که پس از شکست والرین، امپراتور روم از شاپور یکم، شاهنشاه ‏ساسانی به اسارت درآمدند. طبق نقل تاریخ، فرمانروای ساسانی دستور داد با نیروی کار سربازان اسیر ‏رومی، سازه آبیاری عظیمی با یک آبراهه و دو بند بنا شود تا با استفاده از آن، جریان آب این دیار ‏کنترل شود.

بازدید جهانگردان از سازه آبی شوشتر

جالب است بدانید این سازه در جهان بسیار شناخته شده تر از ایران است! ده‌ها کتاب و مقاله در خصوص این مجموعه نگاشته شده و هزاران جهانگرد سالانه از این مجموعه بازدید می‌کنند. خیلی از گروه‌های جهانگردی اروپا تنها برای بازدید از این سازه به ایران سفر می‌کنند.

در این مجموعه بزرگ، ساختمان آسیاب‌ها، آبشارها، کانال‌ها و تونل‌های عظیم هدایت آب و سیکا که محلی جهت استراحت و تفریح است قابل توجه و جالب هستند. در قسمت انتهایی ضلع غربی این مجموعه، سیکا قرار دارد که دسترسی به فضای درون آن از طریق چند پله دستکند میسر است. درون این فضا یک حوض ۸ ضلعی با کانال‌های کوچک به چشم می‌خورد. آب این حوض از طریق یک جوی که از دیواره سیکا خارج می‌شود تأمین و از طریق دو کانال کوچک به درون رودخانه هدایت می‌شود.

این مجموعه جزئی از کانال‌های آبرسانی به آسیاب‌ها بوده که بعدها در دوره قاجار و در زمان حکومت محتشم (از حکام محلی) سدی در این مکان زده شده و در این مکان آب از یک قسمت داخل و وارد یک ۸ ضلعی گود شده و سپس از این هشت ضلعی وارد دو کانال و از آنجا وارد رودخانه می‌شود.

اساس کار مجموعه به این صورت است که سد گرگر مسیر رودخانه را مسدود کرده و سطح آب را برای آبگیری سه تونل حفر شده در تخته سنگ بالا می‌آورد. تونل‌های سه‌گانه، آب را به مجموعه هدایت می‌کنند و به کانال‌های متعددی تقسیم می‌شوند که پس از گرداندن چرخ آسیاب‌ها، آب به صورت آبشارهایی به محوطه‌ای حوضچه مانند سرازیر می‌شود.

یکی از ویژگی‌های بسیار بارز مجموعه آسیاب‌ها و آبشارها مجاورت آن با بافت تاریخی شهر شوشتر است. این محوطه علاوه بر استفاده‌های صنعتی، در ایام کم آبی نیز، آب مورد نیاز ساکنان را تأمین می‌کرد.

جاذبه‌های چشم‌نواز تونل‌های سه‌گانه در سازه آبی شوشتر

یک ویژگی بسیار زیبا و منحصر به فرد بصری نیز که در این مجموعه وجود دارد و جلوه‌ای خاص به آن می‌بخشد این است که آب حاصل از پساب آسیاب‌ها به صورت آبشارهای مصنوعی زیبا به محوطه‌ای حوضچه مانند می‌ریزد که منظره‌ای چشم‌نواز و دل‌انگیز را در مقابل دیدگان هر بیننده به وجود می‌آورد. همچنین در محوطه پشت بند که محل آبگیری سه تونل معروف «سه کوره»، «دهانه شهر» و «بلیتی» است نیز چشم‌انداز زیبایی به چشم می‌خورد.

تونل‌های سه‌گانه در پشت «پل بند گرگر»، وظیفه انتقال حجم معینی از آب را برای به حرکت درآوردن پره‌های آسیاب برعهده داشته‌اند.

مجموعه آسیاب‌ها و آبشارهای شوشتر با توجه به زمان ساخت از شاهکارهای فنی و مهندسی در جهان است. این شاهکار مهندسی هم در ایران و هم در جهان بی‌نظیر است. با توجه به اهمیت شهر شوشتر در برهه‌هایی از تاریخ و توجه ویژه به احداث تأسیسات آبی در این منطقه که از فنون مهندسی پیچیده‌ای سود می‌جوید، ما را در نتیجه نهایی مصمم می‌کند که احداث آسیاب‌ها را متعلق به دوران کهن و حتی هم عصر با ساسانیان بدانیم. مجموعه آسیاب‌ها و آبشارهای شوشتر در سال ۱۳۷۷ توسط سازمان میراث فرهنگی با شماره ۲۱۸۱ در فهرست آثار ملی به ثبت رسید.

همچنین مجموعه آسیاب‌ها و آبشارهای شوشتر به عنوان دهمین اثر ایران به کمیته میراث جهانی یونسکو معرفی شد و در نشست سالانه اعضای این کمیته در سال ۲۰۰۹ با احراز معیارهای ۱، ۲ و ۵ با عنوان نظام آبی تاریخی شوشتر در فهرست میراث جهانی یونسکو با شماره ۱۳۱۵ به ثبت جهانی رسید

مهر گزارش می دهد؛

«تالاب شادگان» تلاقی زیبای آب و نخل و نیزار

تالاب شادگان جایی است که آب و نخل و نیزار، تلاقی زیبایی با هم دارند و این پدیده زیبا باعث جذب گردشگران شده است.

خبرگزاری مهر؛ گروه استان‌ها: تالاب شادگان خوزستان سرزمینی آبی است. نقطه‌ای از جاهای دیدنی خوزستان که تلاقی آب و آفتاب و نخل و نی زار ترکیب جذابی را به وجود آورده‌اند. از یک سو گاومیش‌ها برای آب‌تنی به آب می‌زنند و از سوی دیگر پرندگان مهاجر بر فراز آب و نخل بال می‌کشند. همزیستی مسالمت‌آمیز حیوان و انسان به وضوح در این تالاب قابل رؤیت است.

تالاب شادگان بزرگترین تالاب ایران است که در جنوب استان خوزستان قرار دارد، برای رسیدن به این تالاب باید از مسیر جاده شادگان به دارخوین حرکت کرد و در ادامه مسیر به روستای صراخیه رسید؛ این روستا در حاشیه تالاب شادگان قرار دارد. در بخش غربی روستای صراخیه ایستگاه قایق سواری است. مسافران و گردشگران با استفاده از قایق‌های کرایه‌ای می‌توانند گشتی در تالاب بزنند و لحظات جالبی را تجربه کنند.

شاید هنگام ورود به تالاب شادگان تصور بشود که همه خانه‌ها کاملاً در آب هستند و اتصالی به خشکی ندارند اما در حقیقت چنین چیزی نیست و خانه‌هایی که با بلوک و آجر سیمانی ساخته شده‌اند از یک طرف به خشکی و از سه طرف به آب راه دارند. به همین علت تصور می‌شود که خانه‌ها روی آب قرار گرفته‌اند. در کنار هر خانه تعدادی قایق وجود دارد که وسیله رفت و آمد اهالی تالاب است.

عبور از میان نیزارها با قایقی که آب‌های تالاب را می‌شکافد و خواب پرندگان را آشفته می‌کند، تجربه‌ای است که مسافران و گردشگران از سفر به این تالاب از یاد نخواهند برد. این تالاب مکان مناسبی برای پرندگان مهاجر است. دیدن از نزدیک پرندگانی چون اردک کرکری، انواع غاز وحشی، لک لک‌ها و فلامینگو در حین گردش در تالاب بسیار جالب و البته دلنشین خواهد بود.

میزبانی از مسافران در مضیف‌های تالاب

به‌علاوه مضیف‌هایی (استراحتگاهی ساخته شده از نی و برگ درخت نخل) برای گردشگران در جزیره‌ای وسط تالاب تدارک دیده شده است. در مضیف‌ها به و میان منطقه با چای و قهوه از کسانی که از این منطقه دیدن می‌کنند، پذیرایی می‌شود. استراحت در مضیف‌ها و بهره‌مندی از طعم دلچسب قهوه در قاب خاطرات مسافران تا همیشه باقی خواهد ماند.

گردشگران و مسافران می‌توانند از بازارچه خرید سوغات و صنایع دستی که اغلب شامل سبد، حصیر و … که حاصل دست هنرمندان تالاب نشین است، به عنوان سوغاتی خریداری کنند. از دیگر امکاناتی که در اطراف تالاب شادگان وجود دارد می‌توان به پارکینگ، مسجد (مسجدی بدون گنبد و مناره)، تعدادی کپر و آلاچیق برای استراحت و رستوران محلی اشاره کرد.

این تالاب نزدیک به شهرستان‌های شادگان، ماهشهر و آبادان است. در گویش محلی به اینجا «هور» یا «هورالعظیم» می‌گویند. برای رسیدن به مرکز تفریحی و گردشگری تالاب شادگان خوزستان چندین راه دسترسی وجود دارد؛ نخست می‌توان از جاده آبادان اهواز به سمت تالاب حرکت کرد و آنگاه که به سه راهی شادگان دارخوین که رسید، می‌توان وارد جاده تالاب شد. این یک جاده آسفالتی است. بعد از طی مسیری نزدیک به روستای صراخیه این جاده آسفالتی از وسط تالاب می‌گذرد. پس از گذر از میان آب‌ها به تالاب و روستای صراخیه می‌رسید. اینجا ونیز ایران است.

جاذبه‌های نزدیک به شادگان

مهمترین هدف گردشگران برای سفر به شادگان بازدید از هورالعظیم است. از دیگر جاذبه‌های نزدیک به شادگان پناهگاه حیات وحش را می‌توان نام برد که غنی از گونه‌های مختلف گیاهی و جانوری است. بازدید از روستای صراخیه و دیدن خانه‌هایی روی آب و ساخته شده از خشت و نی می‌تواند عجیب و جالب باشد.

آرامگاه ملافاضل لنکرانی از شاعران معاصر و نامدار این منطقه و مضیف‌ها از دیگر بخش‌های مهم این ناحیه هستند. مردم می‌توانند در این بازارها انواع صنایع دستی ساخته شده با نی و حصیر را خریداری کنند.

تالاب شادگان خوزستان جزو تالاب‌هایی است که توسط سازمان یونسکو به عنوان میراث جهانی ثبت شده اما این تالاب با وجود جذب گردشگران بسیاری از سراسر ایران هنوز دارای امکانات کامل و کافی نیست.